Muziek.nl

40 jaar Pinkpop, een retrospectief

Marc Brekelmans | Nieuws | 02 juni 2009

In 1970 vond het allereerste Pinkpop festival plaats op de beroemde sintelbaan in Geleen, artiesten als Live, Livin' Blues maar vooral de Golden Earring geven het festival kleur. De Earring levert zelfs de geluidsinstallatie aan het festival want de aanwezige installatie – ronde toeters van de wielerbaan – voldeed niet. En net als veertig jaar later zegt een van de hoofdacts af, toen Yes omdat Peter Banks de band verliet, nu wegens ziekte van Dave Gahan de zanger van de beoogde afsluiter van de zondag, Depeche Mode. Nog een leuke vergelijking: in 1970 kreeg je voor ieder ingeleverd kratje bier 2 kwartjes, nu ontving je voor 25 plastic bekertjes maar liefst 2 consumptiebonnen twv. twee euro en vijftig cent. Het zonovergoten eerste festival trok zo'n 10.000 bezoekers, de eveneens zonovergoten 40ste editie ruim 90.000 bezoekers, waarvan alleen al de maandag ongekend druk was met 65.000 bezoekers.

Foto: Jiri Büller

En daar hebben we meteen een minpuntje van het overigens vlekkeloos verlopen festival te pakken. Op maandag was er geen plekje meet te vinden om je dekentje uit te spreiden, en zelfs het heen en weer lopen tussen de twee belangrijkste podia was een klusje waar je ruim de tijd voor moest nemen. Wat natuurlijk weer als gevolg had dat je moest kiezen tussen het einde van de ene of het begin van de andere act. Iets meer ruimte tussen de optredens op de verschillende podia zou welkom zijn.


foto: Jiri Buller


foto: Jiri Buller

De sfeer zat er tijdens de 40ste Pinkpop goed in. De eerste dag was dan ook een echte topdag met acts als The Killers, Elbow (die ten onrechte niet op het hoofdpodium stonden) en een geweldige afsluiting kende met Bruce Springsteen en zijn E-street band.

Alleen al zijn komst zorgde voor een enorme toestroom van oudere-jongeren. En Bruce was in topvorm! Maar laten we de E-street band niet vergeten: iedere band met helden als gitaarvirtuoos Nils Lofgren en de immer stoïcijns voor zich uit kijkende saxofonist Clarence Clemons in zijn gelederen is bij voorbaat al legendarisch. Maar had Pinkpop zijn kruit niet te vroeg verschoten met zo'n niet te evenaren optreden?


foto: Loe Beerens

Zondagmiddag 1 uur. De Staat neemt de posities in op het 3FM podium. Voorman Torre Florim bedankt Springsteen voor het verzorgen van zo'n goed voorprogramma. En het moet gezegd worden, het Nijmeegse De Staat staat er dan ook echt op die zondagmiddag. Maar toch moeten ze later die dag hun meerdere erkennen in die andere Nederlandse act, Kyteman en zijn hiphop orkest. Wat die mannen presteren in de Tent grenst aan het ongelooflijke, allerlei stijlen wordt moeiteloos tot een swingend geheel gesmeed met Colin Benders als (song)smid en orkestleider. Het publiek in de Tent gaat compleet uit haar dak, danst, klapt de handen stuk, beweegt mee op het commando van Kyteman en schreeuwt de longen uit het lijf voor een toegift. Een naam als – durf ik het te schrijven? – Miles Davis komt in me op als ik het talent van de jonge (21 jaar pas) Benders moet omschrijven. Kyteman is een buitengewone muzikant en verdient een plek op het internationale toneel!


foto: Anneke Ruys

Buiten maakt het publiek zich inmiddels op voor de ska en de 'nutty walk' van de heren van Madness. Slim openen de Londenaren met enkele van hun oude hits, spelen vervolgens het nieuwe materiaal en laten het publiek weer uit hun dak gaan met de Madness klassiekers Baggy Trousers, en Our House. De flauwe grappen over de leeftijd van de bandleden, de vermeende luiheid van Depeche Mode en de roze hoedjes van de bezoekers worden door het publiek blijkbaar vergeven, It Must Be Love, Love, Love....

Afsluiter op de zaterdag zijn, door het uitvallen van Depeche Mode, de mannen (?) van Placebo die een onvergetelijke show neerzetten die helaas niet door iedereen begrepen wordt. Het ontbreken van lekker meezingbare hits is blijkbaar onoverkomelijk voor het publiek.


foto: Anneke Ruys

Op maandag heeft het programma zwaar te leiden onder de uiterst succesvolle eerste twee dagen. Niet in bezoekersaantallen trouwens, want die lopen op deze zonnige dag echt de spuigaten uit. Er is werkelijk geen doorkomen aan. Novastar staat – evenals Milow op de zondag – op het hoofdpodium geprogrammeerd maar weet geen indruk te maken op de mensen. Jammer, want deze uitstekende zanger zou in de tent veel beter tot zijn recht zijn gekomen. En de Hollywood Undead weten deze verslaggever zelfs uit de tent te jagen met hun keiharde, maar o zo slechte mix van de Beasty Boys en Limp Bizkit. Met het bloed uit de oren naar buiten vluchten dan maar. Gelukkig ziet het middagprogramma er veel beter uit met de uitstekende feestmuziek van Franz Ferdinand, een gedegen optreden van Anouk en een verrassend goede afsluiter in de vorm van Snow Patrol. Het vuurwerk maakt de geweldige drie zomerse dagen compleet, want vuurwerk – met dank aan Bruce en Kyteman – was het.


foto: Jiri Buller