Muziek.nl

.........Kippenvel ......... wat was het mooi....

Bij binnenkomst in Carrė hadden wij al zo'n vermoeden, mijn zoon en ik. Een diep podium met daarop een paar barkrukken en een verzameling monitoren. Het zal toch niet waar zijn dat Ray Davies vanavond optreedt zonder band ? Goede herinneringen had ik aan een tweetal concerten in 2006. Respectievelijk in Reykjavik en Groningen. Ray met band, beter kun je niet wensen. Maar even contact gezocht met de geluidstechnicus die z'n mengpanelen had opgesteld in "onze" loge. Helaas, hij moest ons vermoeden bevestigen ! Aanvankelijk was onze teleurstelling groot. Er gaat nu eenmaal niets boven een combinatie van electrische gitaren met flink wat distortion en een stevige ritme-sectie. Het resultaat viel niet tegen (Ja, wij komen uit Friesland en uiten ons het liefst enigszins eufemistisch). Ray liet zich bijstaan door een fantastische gitarist die het gemis aan een ritmesectie aardig wist te compenseren. Daarboven de entourage van Carrė en het enthousiast meezingende publiek en de avond kon niet meer stuk.

Bij mij was aanvankelijk ook enige teleurstelling dat er geen band bij was. Maar die teleurstelling was na het eerste nummer al verdwenen. Dit was toch wel apart. heel erg puur. dat bovendien a long way from home en moments gespeeld werden vond ik helemaal fantastisch. ik ben blij dat ik er bij was.

Ik had al zo'n vermoeden bij binnenkomst: een diep podium en alleen maar een paar barkrukken en monitoren. Het zal toch niet uitsluitend Ray met gitaar zijn zij ik tegen mijn zoon van 26, die net als zijn 58 jarige vader helemaal adolaat is van The Kinks ? De geluidsman die bij ons in de loge zijn mengpanelen had opgesteld maar even bevraagd. Hij kon mijn vermoeden bevestigen. De band stond niet ingepland. Na het bezoek aan twee concerten van Ray + fantastische band in 2006 (resp. Reykjavik en Groningen) hadden wij ons daar helemaal op ingesteld. Wel......het viel niet tegen (ja, wij komen uit Friesland en daar drukken wij ons doorgaans eufemistisch uit). Davies had de vaart er goed in en wist het publiek aardig mee te krijgen. Een groot compliment voor Bill Shanley. Hij was in staat de hele band op een voortreffelijke wijze te vervangen. Samenvattend: dit concert in het fraaie Carré hadden wij voor geen goud willen missen !

KIPPENVEL! Vroeger bij de Kinks in het Concertgebouw, drie jaar geleden in Utrecht en dinsdag in Carré alweer. Ray Davies, de allerbeste singer/songwriter ooit, die zoveel fantastische songs heeft geschreven dat hij moeiteloos een week zou kunnen doorzingen zonder zich te herhalen. Ben benieuwd naar de nieuwe cd die elk moment kan uitkomen. Ray, thank you for the days en kom snel weer terug.

Prachtig concert, ik had mijn dochter van vierentwintig meegebracht om mijn idool te tonen. Zij was zeer onder de indruk, kende al veel liedjes, mede ook omdat ze zo'n beetje is opgegroeid met de muziek van de Kinks. Ik kan soms niet begrijpen dat er vanuit de media zo weinig belangstelling voor zo'n genie is.

Het lijkt alsof Ray met de jaren beter wordt. Mijn schoonzus Monique, waarmee ik regelmatig concerten bezoek van "early adopters", hebben genoten van dit sterke akoestische optreden. Ondanks dat Ray er vokaal enkele keren "naast zat" werden dit ruimschoots gecompenseerd door zijn fantastische gitaarspel en van Bill in het bijzonder. Voeg daarbij zijn bekende entertainende interacties met het publiek dan weet je dat dit concert zeer geslaagd was. Wel jammer dat het dak er niet afgeblazen werd!

Wat een geweldig concert in een theater waar Ray Davies zich ongetwijfeld thuis moet hebben gevoeld.Ray trakteerde het publiek op oude kinkshits en nummers van zijn solo cd's.Allemaal even mooi.Bijgestaan door een fantastische gitarist Bill Shanley.Het gemis van de band was ik na het eerste nummer al kwijt.Ik heb samen met mijn vrouw en mijn inmiddels volwassen zoon Dave (ja vernoemd naar) een geweldige avond beleefd.Ray Davies blijft voor mij de grootste uit de popgeschiedenis

Dat had ik veertig jaar geleden natuurlijk niet kunnen denken; dat ik met mijn dochter van twintig naar een concert van Ray Davies zou gaan. Geweldig, we hebben er allebei heel erg van genoten. Mijn dochter is echt een fan, zoals ik al decennia. Ïn concert¨ en zonder band, maar net zo meeslepend als in Groningen in 2006 met zijn band. Toen nog een wat oudere rocker, nu een entertainer met heelveel kilometers op de teller en een motor die loopt als een zonnetje. Keep goin´ Ray!!

Ray al vele keren kunnen bewonderen. ( Sinds 1966!) Maar afgelopen dinsdagavond in Carré zal ik nooit vergeten. BRILJANT!!!!! Evenaarde het legendarische Storyteller-concert in Utrecht. Jammer dat de recensie in Het Parool getuigt van weinig kennis van zaken in het algemeen en van Ray in het bijzonder.

Ik heb Tjerk niet gezien, denk trouwens wel dat hij begrijpt wat er gebeurt, maar we'll see. Jan Donkers zat er trouwens ook, en die begrijpt 't zeker wel. Ondanks dat de "Days" steeds zichtbaarder zijn, blijkt Good old Ray inderdaad nog een fantastische en zeer onderhoudende entertainer te zijn. Inderdaad met een zeer goede gitarist, hoewel Bill niet in de schaduw staat van Olivier Durand, die a.s. zondag in Antwerpen (Arenbergschouwburg, er zijn nog kaarten!) bij Elliott Murphy te zien is, een andere legende. Wie afgelopen dinsdag van Ray genoten heeft, zal dat beslist ook doen van Elliott Murphy, die in België trouwens meer publiek trekt dan in Nederland.

You really got me heb ik niet gehoord en Days was de afskuiter. Het was een goed concert met een informeel karakter. Een beetje type Storyteller. Dat er geen band was jammer maar het energieke samenspel van Ray en Bill Shanley maakte een hoop goed. En met zo'n setlist waar ook nog ruimte was voor spontane ingevingen (Harry Rag en Alcohol) mag je niet klagen. Hert werd een feestelijke avond in Carre. En een mooie traan bij Days

Er was dan wel geen pers, maar wel een aantal BN'ers. Alex van Warmerdam, Annet Malherbe, Manuela Kemp en Sander Lantinga. Er had wellicht meer aan PR gedaan moeten worden. Je krijgt niet iedere dag Ray Davies over de vloer. Een levende legende in de hedendaagse popmuziek. Maar desondanks was het groots. En heel bijzonder. Bill Shanley is een geweldige gitarist en dan vergeet je dat er geen band bij is.

Het is ongelofelijk dat iemand in staat is om een vol Carre te boeien puur op basis van inzet en de waanzinnig sterke songs. Maar toch, als ze niet enthousiast gebracht worden dan kan het floppen. Maar Ray en de waanzinnige Pete brachten de nummers met een energie die ongekend is. En dan te denken dat dit het enige concert in de tour was dat zonder band heeft plaatsgevonden. We hebben iets unieks meegemaakt. Helaas was er niemad van de pers. In de tijd van Stroyteller leverde een bezoek van Ray aan Nederland veel media aandacht op. Nu zal het wel stil blijven. De enige bekende die gespot is is Tjerk Lammers van Revolver. Maar ik kan me niet voortsllen dat hij begrijpt en weet waar Ray mee bezig is. Ik denk niet dat Revolver er aandacht aan zal besteden. Echter: de mensen die er waren hebben iets meegemaakt waar ze weer jaren op kunnen teren.

De werkelijk uitstekende gitarist is Bill Shanley, die ook Mary Black vaak ondersteunt. De zangeres is Karin Forsman van de Zweedse countryband The Pilgrim Sisters. ZIj is de huidige partner van Ray Davies. Hoogtepunt van de avond was voor mij het nummer Moments van de LP Percy. Dat had ik nog nooit live gehoord.

Was inderdaad een weergaloos concert. Toen ik geen drumstel en geen basgitaar op het podium zag staan, had ik even angst dat het een echt oude mannen concert zou worden, maar al bij het eerst nummer was die zorg over. Davies zelf was uiterst enthousiast, gaf zich zelf terecht het compliment dat hij een "habituele liedjesschrijver" is, die voor een concert zeker nooit liedjes te kort zal komen. Die combinatie van pakkende melodieën en enigszins melancholische maar uiterst scherpe teksten blijft uniek. En hoewel hijzelf van mening was dat hij niet goed articuleerde, waren de voor mij onbekende(re) nummers uitstekend te volgen. Tel daarbij op dat zijn sologitarist van ongekende klasse was en en de conclusie kan geen andere zijn, dan dat we weer eens een gedenkwaardig concert hebben mogen meemaken.

Het was een prachtig concert waarin de klasse en kunde van Ray Davies helemaal tot uiting kwam. Misschien was het voor een aantal mensen een terleurstelling dat de band niet mee speelde. maar zulke acoustische concerten zie je weinig. Ik heb er in ieder geval van genoten en kan zeggen Ray het was klasse wat je hebt laten zien.