Muziek.nl

Concertverslag: Pixies

Bart Nijman | Concertverslagen | 14 oktober 2009
Reacties(1)

"The first place I made it with the Pixies was in Holland", aldus Pixies-zanger Black Francis nadat het eerste volledige album van de band, Surfer Rosa, een wereldwijd (zij het underground) succes was geworden. Het zou wel eens meegespeeld kunnen hebben in de beslissing om ook Amsterdam aan te doen tijdens de korte tour (Dublin, Glasgow, London, Frankfurt, Amsterdam, Brussel, Parijs) die de band momenteel afwerkt rond de twintigste verjaardag van hun grootste succes, derde album Doolittle. Gisterenavond gaf de band een korte maar indrukwekkende show in de Heineken Music Hall.

Albumhoes Doolittle uit 1989

Doolittle, de middelste van slechts vijf Pixies albums (een zesde wordt verwacht in 2010), is de meest uiteenlopende plaat van de band rond frontman Black Francis. De vaste thema’s sex, geweld en bijbelse verwijzingen zijn uiteraard aanwezig, maar worden aangevuld met ‘bijzonderheden’ als een popliedje (Here Comes Your Man), een door drummer David Lovering gezongen liefdesliedje (La La Love You) en het enige door strijkers begeleide nummer van de band, Monkey Gone To Heaven. Opgeteld was het een ambitieus project, maar het trof doel: NME Magazine riep de plaat in 2003 nog uit tot tweede beste album aller tijden, na het titelloze debuut van The Stone Roses. Niet gek op zich, voor een album dat inspiratie gaf aan grootheden als Nirvana’s Kurt Cobain en Thom Yorke van Radiohead. En klinken Kings of Leon ook niet af en toe als Pixies?


Foto: © Dimitri Hakke

Het

optreden in de HMH begint even na negen uur wat kalmpjes en niet geheel herkenbaar met een aantal B-kantjes (onder andere Dancing The Manta Ray en Weird At My School) alvorens de band uit Boston Doolittle in zijn geheel en chronologisch ten gehore brengt. Van Debaser tot Gouge Away, alle vijftien worden ze gespeeld – ook Here Comes Your Man, die de band voorheen nooit graag live speelde. In een uitverkochte concertzaal komen de late jaren ’80 opnieuw tot leven. De vier Pixies ogen ontspannen: Francis en gitarist Joey Santiago staan tussen nummers in wat met elkaar te praten en lachen, David Loverings drumwerk is lekker losjes en bassiste Kim Deal (met vandaag de dag de uitstraling van een ‘Volvo driving soccer mom’ – niet slecht voor een ex-heroïneverslaafde) heeft van begin tot eind een lach op haar gezicht en zorgt voor veel interactie met het publiek voor haar neus. Ze is ook de enige die nog eens wat zegt, zo tussen de liedjes door. Dat hoef je van Francis nog steeds niet te verwachten, die komt alleen om gitaar te spelen, te zingen en te schreeuwen.

---

Maar dat kán hij nog wel. Mede daardoor blijkt het album ook in 2009 nog steeds een bron van inspiratie te zijn. In de zaal hangt een sfeer van nostalgie en saamhorigheid onder de overwegend ‘wat oudere’ (30+) bezoekers. Van een echte mosh pit lijkt geen sprake maar ondanks de lastige en soms onnavolgbare teksten en klanken van Francis wordt er wel veel en enthousiast meegezongen. De band heeft een tijdloze uitstraling, een kracht die oppakt en meesleept en die eigenlijk nergens teleur stelt. Ook niet als blijkt dat Kim Deal, toch al niet ’s werelds meest overtuigende zangeres, op toegiftnummer Into the White met haar stem bijna niet eens door de dikke krijtrook die in de zaal hangt heen komt. Ook niet als gitarist Santiago zich toch wel een beetje in staat te houden qua gitaarperformance, want veel speling zit er niet op zijn instrumentale interpretaties binnen de nummers. En ook niet als het concert na zo’n vijf kwartier ineens is afgelopen en publieksfavoriet – getuige het vele roepen om het nummer – Where Is My Mind niet eens is gespeeld. Het dondert simpelweg niet. Pixies staan voor je neus, en één van de beste altrockplaten allertijden wordt door hen opgediend alsof hij net uit de oven komt. Het gevoel dat de band daarmee ook twintig jaar na dato nog op weet te roepen, wint het moeiteloos van de kleine missertjes. Laat maar komen dat zesde album.


Foto: © Dimitri Hakke

De show in de Heineken Music Hall (en van andere tourdata) kan worden gekocht als live-cd, als USB polsband of als MP3 via: www.pixieslive.sandbag.com.uk.

---

Setlist
01. Dancing the Manta Ray
02. Weird at My School
03. Bailey's Walk
04. Manta Ray
05. Debaser
06. Tame
07. Wave of Mutilation
08. I Bleed
09. Here Comes Your Man
10. Dead
11. Monkey Gone to Heaven
12. Mr. Grieves
13. Crackity Jones
14. La La Love You
15. No. 13 Baby
16. There Goes My Gun
17. Hey
18. Silver
19. Gouge Away
-- Encore 1:
20. Wave of Mutilation (UK Surf)
21. Into the White
-- Encore 2:
22. Nimrod's Son
23. Isla de Encanta
24. Gigantic

Gezien: Pixies – Doolittle Tour in de Heineken Music Hall, Amsterdam op dinsdag 13 oktober 2009