Muziek.nl

De heren van Masters of Reality hadden om te beginnen al pech onderweg. Onderweg van Hamburg naar Tilburg bleek de bus te zwaar en werd van de weg gehaald. Eenmaal in Nederland brak tijdens een stop het contactsleuteltje van de bus af. Dit hield in dat de band kort voor het optreden pas kon soundchecken en er pas om tien uur werd afgetrapt.


Foto: Marco Smeets ©

Er werd begonnen met twee nummers van de nieuwe plaat die sowieso goed vertegenwoordigd was vanavond. Verder stond de avond vooral in het teken van de bluesy plaat Sunrise Of The Sufferbus uit 1992. Toen zat de groove er nog goed in met songs als V.H.V., en She Got Me (When She Got Her Dress On) . Bij High Noon Amsterdam ging de band echter hopeloos de mist in. Het complete refrein werd overgeslagen en dat was niet om het publiek mee te laten zingen. Ook de sound hielp niet mee. Was dat nog niet zo storend bij het bluesy cq psychedelische materiaal, als er gerockt moest worden klonk het geluid simpelweg te iel en werd er collectief terug gedacht aan de stomp in de maag die het optreden uit 2001 wel was. Dat Goss bij de meeste nummers de enige gitarist was droeg hier ook niet aan bij.


Foto: Marco Smeets ©

Zo kakte de boel tegen het einde aardig in en dat was doodzonde. Iedereen was zich ervan bewust dat men naar een legende stond te kijken die bovendien nou niet uitblinkt in productiviteit. De band kwam nog wel terug voor een toegift en sloot waardig af met het geweldige Blue Garden van het helaas niet meer te verkrijgen debuut (wanneer komt deze plaat weer eens in de omloop?). Het optreden werd er echter niet meer door gered, de vonk tussen band en publiek bleef ditmaal uit. Slecht was het zeker niet, maar we weten dat Chris Goss veel beter kan dan dit.

Gezien: Masters of Reality/013 Tilburg /2 oktober 2009