Muziek.nl

Concertverslag: Joe Stump

Eric de Boer | Concertverslagen | 21 september 2009

In navolging van zijn succesvol ontvangen album Virtuostic Vendetta heeft gitaarshredder Joe Stump afgelopen week zijn West-Europese tour beëindigd. Afgelopen donderdagavond stond de ‘Master of Shred’ begeleid door drie muzikanten in Dranklokaal De Druppel in Zeist om zijn show voor een overvol rockcafé weg te geven.

De show, die om tien uur van start ging, kwam getrouw weer naar Zeist, waar Joe Stump al voor de tiende keer optrad. “Als hij in Europa is, komt hij altijd naar De Druppel. Dit is een stilzwijgende afspraak die we met Joe hebben.”, aldus een trotse Eric Steenveld, eigenaar van het kleine horeca etablissement. Op diverse plaatsen in het café hangen dan ook foto’s van diverse grote namen die het café in het verleden hebben aangedaan voor een concert.

Terug naar Joe. In een kort gesprek die ik met hem aan de bar heb geeft hij aan dat hij juist op deze datum het café wilde bezoeken. Om twaalf uur ’s nachts verjaart hij namelijk, wat hij dan toch met vrienden wil kunnen vieren. “Welke plek is dan intieme en persoonlijkerr dan een rock-café als deze, waar ik al jaren terugkom”, meldt Joe, die toch wel enigszins vermoeid op

me overkomt. De als Engelse pub ingerichte bar – compleet met typisch Engelse telefooncel- kent een kleine dansvloer, die kan worden verhoogd om als podium te dienen. Voor het concert start is er al een flink aantal shredliefhebbers aanwezig, die van heinde en verre zijn gekomen om Joe en band te zien rocken. Joe Stump geeft in september niet alleen enkele concerten in Nederland en België, maar combineert zijn tour ook met het geven van diverse clinics, waar hij de kneepjes van het shredden aan geïnteresseerde gitaarspelers bijbrengt. Niet voor niets doceert Joe aan het Berkelee College in zijn thuisland Amerika en werd hij verkozen tot één van de beste gitaristen van de wereld. En dan toch kiezen voor de kleine ambiance van een café als dit.

Even na tien uur start de band met het concert. Vol energie staat Joe te spelen, van enige vermoeidheid geen enkel spoortje meer te bekennen. Hij wordt tijdens zijn tour ondersteund door twee vaste begeleiders, bassist Jay Rigney en Erik Stout op drums. De laatste was voormalig lid van de Nederlandse band Vengeance. Jay is ook lid van een ander project waar Stump ook lid van is, de metalformatie HolyHell. Verrassend is de vocale toevoeging van Pieter Bas Borger. Borger, die op dit moment hard aan het werk is voor de derde cd van zijn band Profound, komt naar voren met een stem die typisch past binnen het tachtiger jaren rockgeluid van Stump en de zijnen. Hoewel zijn stem aan het begin van het concert nog wat terughoudend klinkt (afgezien van wat technische problemen tijdens het nummer Kill The King, komt hij naarmate het concert vordert een stuk zelfverzekerder over en laat een stemgeluid horen dat past in het rijtje tussen Dio en Bruce Dickinson. Voor zover de akoestiek van het kleine café het toelaat speelt de band de sterren van de hemel, waarbij er een prettige mix van instrumentale nummers en nummers met zang ten gehore wordt gebracht. Heerlijk om te ervaren zijn de momenten waarbij Joe Stump met een stalen gezicht zijn shred kunsten tentoonstelt wanneer hij meer dan eens even voor op het kleine podium komt staan. Maar ook de rest van de band speelt bovengemiddeld en het geluid dat de band deze avond voortbrengt is van prima kwaliteit.


Foto: Kayleigh Steenveld

Van Joe’s laatste album Virtuostic Vendetta worden slechts vier songs ten gehore gebracht. Natuurlijk met topstukken als Blackmore’s Boogie, een eerbetoon aan één van Joe’s helden Ritchie Blackmore. Maar ook de meeslepende songs van Deep Purple; Mistreated (met daarin een meesterlijke solo van Joe) en Highway Star. Ook een ‘Old School Throwdown` met een dikke knipoog naar Jimi Hendrix wordt aan het publiek voorgeschoteld. Verder klinken diverse songs van Joe Stump, maar ook tracks van Reign of Terror, waar Joe ook in speelt. Iedere song kent muzikale perfectie, waarbij de band toch wel gedreven door Joe, met veel verve de donkere en gezellige ambiance van het steeds warmer wordende café voorziet van een hoogstandje op het gebied van rockmuziek.

Wat de warmte ook niet doet temperen is de verrassing die Joe´s bandleden en roadies ter ere van zijn verjaardag hebben voorbereid. Om twaalf uur klinkt namelijk een oerhollands `Lang zal hij leven` door de speakers van het Dranklokaal, waarna Joe wordt getrakteerd op diverse verjaardagscadeaus. Het cadeau van zijn roadies komt vijf minuten later binnen, een als politieagente verklede vrouw die de ietwat schuchtere Joe op een stoel plaatst om hem een persoonlijke striptease te geven op het podium. Tsja, het past wel bij de sfeer van de rock, zullen we maar zeggen. Het aanwezige publiek scheen deze onderbreking ook niet te ergeren, te merken aan de barkrukken die ineens als opstapje dienden om meer te kunnen zien van hetgeen zich op het podium afspeelde. Joe liet het maar over zich heenkomen, totdat er een bus slagroom aan te pas ging komen, waarbij een ietwat ijdele Stump ineens iets riep in de zin van “Not my shirt!!”. Gelukkig ging de show na dit onaangekondigde ‘gastoptreden’ weer gewoon door en was er aan de band niets te merken van enige verhoogde mate van testosteron.

Toen kort voor twee uur ’s nachts de band eindigde met Long Live Rock ’n Roll konden zowel Joe Stump en de zijnen als de bezoekers van De Druppel terugblikken op een meer dan geslaagd concert in een erg intieme sfeer. Wat er ook gebeurt tijdens zo’n concert, het wegvallen van de microfoon of het breken van een snaar van de bassist, doet niets af aan de hoge muzikale kwaliteit van de band. De sfeer van een dergelijk concert in een klein café is niet te vergelijken met die van een concert in een HMH of dergelijke podia. Stump hoort er mijns inziens trouwens wel thuis, de man verdient gewoon evenveel erkenning als Yngwie Malmsteen of Steve Vai. Het voordeel van een sfeervolle maar kleine locatie als dit is de onnavolgbare interactie met het publiek, dat op zo’n 50 centimeter van de band staat. Voeg daaraan toe een minimalistische toegangsprijs van slechts vijf euro en een uitgebreide bier- en whiskykaart en het feestje is compleet. En Joe Stump schijnt het niet te deren voor hoeveel man hij speelt, al willen maar twee man luisteren, geeft hij dezelfde show weg als voor een duizendvoudig publiek. Dan ben je in mijn optiek pas een rasartiest!

Playlist:
Kill the king
Lady Double Dealer
No Forgiving
Take Your Life
The Dance of Kashani
Blackmore’s Boogie
Undercover (Guitar/ bass intro)
Tradeoff
Lost in Hollywood
Stormbringer
Chasing the Dragon
Mistreated
Burn
Old School Throwdown/ Hendrix
Highway Star
Don’t Look Back
Man on the Silver Mountain/ Blues
Strange Kind of Woman
Long Live Rock ‘n Roll


Foto: Kayleigh Steenveld