Muziek.nl

Concertverslag: Incubate Festival Tilburg

Mark Michels | Concertverslagen | 21 september 2009

Het Incubate Festival in Tilburg is binnen een paar jaar uitgegroeid tot een van de grootste festivals die Nederland rijk is. Dat is een knappe prestatie, zeker als je beseft dat Incubate vooral de underground een warm hart toedraagt. De hele binnenstad, van klein kroegje tot 013, doet mee zodat letterlijk honderden acts te zien en te horen zijn. Muziek.nl liet zich eens een weekend onderdompelen en probeerde de krenten uit de pap te pikken.

Celan uit Berlijn bestaat uit leden van Einsturzende Neubauten en Unsane en is de eerste verrassing op de vrijdag. De band speelt een soort intense vorm van post hardcore die midden jaren negentig een tijdje enorm hip was. Stel je een mix voor van Helmet, snufje Quicksand en Tool ten tijde van Undertow en je hebt een idee. Het zweet van zanger Chris vloog al met liters in het rond en het tekende de inzet van de band voor slechts enkele tientallen toeschouwers.

Dananananaykroyd uit Glasgow is zo'n bandje die aan de vooravond van de doorbraak staat. De jeugd heeft zich verzameld om dit snoepje van de week te aanschouwen. Tijd om alles eens rustig op je in te laten werken verschaft de band niet. Net zoals de schier onuitspreekbare bandnaam al doet vermoeden speelt de band een voor deze tijd zo typische vorm van adhd-core. Alle mogelijke stijlen komen voorbij

en dan liefst ook nog in een nummer. Knik je net even mee op een lekker funky gitaarloopje en het is al weer voorbij als de twee hyperactieve zangers het op een schreeuwen zetten. Over de inzet niks dan lof, maar dit laat geen blijvende indruk achter.

En zo kan het dus gebeuren dat je op Incubate ineens naar de oerpunkers van The Damned staat te kijken. De band was al actief tijdens de hoogtijdagen van de punk samen met acts als de Sex Pistols en The Clash en is nu op tournee door Europa om haar dertigjarig jubileum te vieren. The Damned staat als een huis en heeft zonder meer het beste geluid van de avond. Echter; met punk heeft het geheel maar bar weinig te maken. Zanger Dave Vanian lijkt zo weggelopen uit Spandau Ballet maar zijn zang is verder uitstekend. Goede liedjes allemaal, zonder meer, maar het blijft een gevoel opwekken van slechts een trip down memory lane.

Op zaterdag besluit Muziek.nl even wat hiphop op te snuiven bij Awol One. De uit LA afkomstige rapper heeft een aardige naam opgebouwd in zijn thuisstad door samen te werken met oa KRS One, Kool Keith en The Alkaholiks. Ondanks het feit dat er slechts een man of dertig in de zaal staan levert de beste man zo stoned als een garnaal een gave set af. Heerlijk duistere beats met daarover de lekkere raspstem van Awol. Het blijkt maar weer eens dat je voor goede hiphop niet meer nodig hebt dan een DJ en een MC.

Dan is het de beurt aan een andere legende; dubkoning Mad Professor. De kleine zaal van 013 is inmiddels volgelopen en geniet een dik uur van volvette dubreggae. Vanavond trakteert Mad Professor ons vooral op zijn dubversies van bekende hits. Zo komt zijn tribute aan The Jacksons voorbij, dit tot groot enthousiasme van de zaal die massaal aan het dansen slaat.

Hierna duiken we de nacht in en wippen nog even binnen bij DJ Shackleton die in London tot een van de bekendste dubstep producers hoort. Ook hier is het goed toeven op de diepe bassen die zelfs het toilet doen trillen.

Gelukkig besluiten we hierna nog even de Cul de Sac binnen te gaan, want hier stuiten we op misschien wel de grootste verrassing van Incubate. Het Engelse Youves geeft een geweldig optreden weg. Als een opgefokte mix van Gang of Four, Franz Ferdinand en Arctic Monkeys raast de band door hun set. Na twee nummers besluiten de leden al in de zaal te gaan staan in plaats van op het podium om van daaruit een enorm energiek optreden te geven. De bandleden rennen door de zaal, intussen wel uberstrak musicerend. Zal ons niks verbazen als deze snotneuzen snel groot gaan worden.

Incubate wordt ieder jaar sterker. Het festival blijft verrassen met enerzijds wat grotere namen, maar anderzijds vooral talent uit de underground die snel wel eens zouden kunnen doorbreken. Dit plaatst het festival inmiddels naast Metropolis dat ook een duidelijke signaleerfunctie heeft wat betreft de bands van morgen. Volgend jaar zijn we er zeker weer bij.