Columnisten
Concertverslag: Coldplay Goffertpark Nijmegen
Bart Nijman | Concertverslagen | 11 september 2009
Reacties(52)
Gisteren speelde Coldplay voor de tweede avond op rij in het Goffertpark. Met twee keer 60.000 bezoekers trok de band meer bezoekers naar Nijmegen dan U2 twee maanden eerder naar de Amsterdam ArenA. Daaruit kan misschien wel opgemaakt worden dat de Engelsen inmiddels groter zijn dan de Ieren, zeker als je rekening houdt met de bereikbaarheid van beide locaties en de bevolkingsdichtheid daaromheen. Coldplay maakte het zelf in ieder geval ruimschoots waar door optredens weg te zetten die dermate groots waren, dat net zoals bij U2 enkel superlatieven op zijn plaats lijken. Maar, en hier verschillen Chris Martin cum suis van Bono en de zijnen, Coldplay blijft immer met beide benen op de grond staan en bleef ondanks alle grandeur wars van pretenties. De band is geen machine geworden, maar nog steeds gewoon van vlees en bloed.
Coldplay
Allereerst de locatie. Logistiek gezien is het Goffertpark in Nijmegen natuurlijk een drama. Ver weg met het openbaar vervoer, met een toegevoegde noodzaak om per pendelbus de laatste kilometers af te leggen, en praktisch onbereikbaar met de auto omdat het park middenin in Nijmegen ligt. Lange files en overvolle treinen en – vooral – bussen zijn dan het gevolg, waardoor met name op woensdag veel mensen pas na aanvang van Coldplay eindelijk het park binnen konden lopen. Volgens geruchten zijn er zelfs mensen omgedraaid voordat ze überhaupt Nijmegen bereikt hadden – toch zonde, want zo vaak spelen de Britten niet in Nederland, en toegangskaarten zijn ook niet goedkoop.
Geluids- en sfeertechnisch echter wint het grote en sfeervolle stadspark het op alle fronten van de kille galmbak in Amsterdam. Alle logistieke ellende is vergeten als je eenmaal op het gras van de Goffert staat. Ruim opgezette catering, voldoende toiletten en diversiteit in
Advertentie
Alle files, hamburgers en technische zaken daarmee afgehandeld hebbend, uiteindelijk draait het natuurlijk vooral om de muziek. Bezoekers aan de Goffert werden in ieder geval donderdagavond, toen Muziek.nl aanwezig was in Nijmegen, niet teleurgesteld. Te beginnen met een dubbel voorprogramma. Voor ongeveer 20.000 mensen mag Miss Montreal Sanne Hans de avond openen, en dat doet ze met dolenthousiaste verve. Niet gek op zich, als je kort na je nationale doorbraak ineens voor zo veel mensen mag staan. Hulp krijgt ze in de vorm van Bertolf, haar oude muzikale partner en zelf niet minder enthousiast. Tezamen weten ze onder begeleiding van een al langzaam zakkende zon een prima opener weg te zetten.

Miss Montreal (foto - Hans Kreutzer ©)
Daarna was het de beurt aan de Britten van White Lies, die onlangs op Lowlands nog een goede set neerzetten in de Alpha-tent. In de openlucht van het Goffertpark gaat het ze wat moeizamer af, maar dat ligt niet zozeer aan de band als wel aan het publiek: slechts weinigen lijken bekend met de ook pas recent doorgebroken band uit Londen. Zanger Harry McVeigh lijkt het aan te voelen, en het optreden zakt weg in een plichtmatigheid die enkel onderbroken wordt door de herkenning bij het publiek als singles Farewell to the Fairground, To Lose My Life en slotnummer Death gepresenteerd worden. Zonde, White Lies kan meer en verdient meer.

White Lies (foto - Hans Kreutzer ©)
Stipt om negen uur is het de beurt aan de band waar iedereen voor komt: Coldplay. De twee schermen aan weerszijden van het podium krijgen versterking van de volledige achtergrond van de halve bol-vormige stage om samen een indrukwekkend geheel te vormen. In combinatie met enorme lichtgevende ballonnen op de geluidstoren, schijnwerpers aan de bovenrand van het podium en allerhande lasereffecten is er genoeg licht om een vliegtuig veilig op binnen te kunnen loodsen. Het is tekenend voor de weg die de Londense band in de tien jaar sinds debuutalbum Parachutes heeft afgelegd. Met iedere nieuwe plaat werden Chris Martin, Jonny Buckland, Guy Berryman en Will Champion groter en groter, tot ze nu na pas hun vierde studioplaat Viva La Vida misschien wel groter zijn geworden dan hun Ierse collega’s van U2.

Coldplay (foto - Hans Kreutzer ©)
Het doet ze echter ogenschijnlijk niets. Zanger Chris Martin is nog steeds de vriendelijke, vrolijke jongen die hij jaren terug ook al was. Met oprecht (of bijzonder goed gespeeld) enthousiasme babbelt, zingt en dolt hij met het publiek. Zijn Nederlands is ook verbeterd, want in tegenstelling tot een paar jaar geleden heeft hij geen spiekbriefje meer op zijn piano geplakt zitten. Alles gewoon uit het hoofd vanavond. Samen met zijn band zet hij ondertussen een dikke show weg die ondanks alle superlatieven in de vorm van licht, beeld en geluid nergens over de top gaat. Ook de setlist (zien onderaan de recensie) is gebalanceerd opgesteld met een greep uit ieder album en een mooie afweging tussen ballad en bombast, waarbij de ballads (met opzet?) lekker kort gehouden worden zodat ze het tempo niet uit de show halen. De bombast die er tegenover staat, wordt soms extra opgevoerd met dansbeats en diepe, zware drums, zodat er ergens in het midden een mooie symbiose tussen alle nummers van de verschillende albums ontstaat.
Het geheel wordt aangedikt door sterren en planeten op de videoschermen, grote gele ballonnen in het publiek, vuurwerk en confettikanonnen. De mooiste momenten van de avond zitten echter niet in het spektakel maar in de kleine dingen. Martin die zich vergist in een pianostuk tijdens The Hardest Part, bijvoorbeeld. Het eerdergenoemde en niet eens zo beroerd gearticuleerde Nederlands van de zanger. Of het korte en speelse akoestische optreden in het midden van de set op een podiumpje halverwege het veld dat zo klein is, dat de vier bandleden schouder aan schouder hun taken uit moeten voeren. Tijdens dat concert-in-het-concert wordt Michael Jacksons Billy Jean gecoverd in het licht van 60.000 omhooggehouden mobiele telefoons en klinkt er uit even zoveel kelen een Happy Birthday voor de jarige gitarist Jonny Buckland, daarna nog aangevuld door een lollig, ter plekke geïmproviseerd verjaardagsliedje van Chris Martin.

Coldplay (foto - Hans Kreutzer ©)
Eigenlijk doet Coldplay alles goed vanavond, met een optreden dat bijna continu piekt en nauwelijks inzakmomenten kent. Goed, Martin mist wel eens een noot en sommige nummers worden een beetje té vlot afgehandeld, maar sympathie in combinatie met ijzersterke, herkenbare, emotie opwekkende en meezingbare liedjes, én een trouw en toegewijd meezingend publiek, compenseren dat ruim en zorgen als geheel voor een mooie avond in Nijmegen. Als toegift op de toegift krijgt iedere bezoeker ook nog de negen nummers tellende livecd LeftRightLeftRightLeft mee naar huis. Was er al gezegd dat Coldplay een sympathieke band is?
Richting de uitgang van de Goffert doet de koffiebar nog even goede zaken, want aan het einde van de show is het inmiddels toch aardig fris geworden in het Nijmeegse park. Daarnaast is koffie ook geen overbodige luxe voor degenen die met de auto zijn gekomen: wie weet hoe lang je er nog over doet om thuis te komen…
Gezien: Coldplay tijdens hun Viva La Vida Tour in het Goffertpark in Nijmegen op donderdag 10 september 2009
Setlist
1. Life in Technicolor
2. Violet Hill
3. Clocks
4. In My Place
5. Yellow
6. Glass of Water
7. Cemeteries of London
8. 42
9. Fix You
10. Strawberry Swing
11. God Put A Smile Upon Your Face
12. Talk
13. The Hardest Part
14. Postcards From Far Away
15. Viva La Vida
16. Lost!
17. Green Eyes
18. Happy birthday
19. Rhyming Song
20. Death Will Never Conquer
21. Billie Jean (Michael Jackson cover)
22. Viva La Vida
23. Politik Play
24. Lovers in Japan
25. Death And All His Friends
Encore:
26. The Scientist
27. Life in Technicolor
28. The Escapist

Coldplay (foto - Hans Kreutzer ©)
52
Zie ook
» concertverslag: Coldplay
» Coldplay concert op Malieveld in Den Haag
» Coldplay concert op Malieveld in Den Haag
» Coldplay - Mylo Xyloto
» Coldplay - Mylo Xyloto
Meer over ColdplayMeer Concertverslagen
- 03/02
- concertverslag: Dream Theater
- 02/02
- concertverslag: The Black Keys
- 02/02
- concertverslag: D' Angelo
- 29/01
- concertverslag: K's Choice
- 28/01
- concertverslag: UB40
- 22/01
- concertverslag: Onder Invloed


Laatste reacties