Categorieën
Agenda
- 09-09
- TV: Later ......
- 10-09
- Appelpop
- 10-09
- Alain Clark
- 10-09
- Boris
- 11-09
- Alain Clark
- 11-09
- TV: 50 jaar N...
- 11-09
- TV: Later ......
Concertverslag: Neil Young Ahoy
Dimitri Hakke | Concertverslagen | 09 juni 2009
Neil Young
Wie een concert van Neil Young bezoekt, krijgt op zeker klassiekers te horen. De 63-jarige Canadees kan immers putten uit een immense backcatalogue van ruim veertig jaar solowerk. Waar andere artiesten als ze een nieuwe plaat te promoten hebben, het liefst helemaal geen oudjes spelen, geeft de rockdinosaurus juist de voorkeur aan oud werk. Een geluk voor de fans, aangezien ’s mans laatste werk Fork in The Road niet bepaald enthousiast is ontvangen door zowel fans als pers.
Concerten geven kan Ome Neil gelukkig nog als de beste, bewijst hij ook weer in Ahoy. Gekleed in een spijkerbroek en een wit overhemd, dat eruit ziet alsof zijn kleinkinderen hun stiften er per ongeluk op hebben laten lekken, stort Young zit vol overgave in de show. Opener Love and Only Love van Ragged Glory uit 1990 belooft veel goeds. Youngs wilde haarplukken, deinen mee op zijn kenmerkende gitaarerrupties. Gitaarsolo’s (lees: virtuoos getrek aan de ‘jengelhengel’ van z’n ‘Old Black’-gitaar) slepen je mee in een achtbaan vol emotie.
Met een mooie uitvoering van Hey Hey, My My trekt hij twijfelaars al snel over de streep. Toch duurt het nog even voordat de onmisbare mondharmonica uit de doos mag: helaas bij een draak van een nummer: Mother Earth. De klanken uit het Hammondorgel en harmonica zijn weliswaar prachtig, maar het nummer zelf is over de top kitscherig en tenenkrommend. Young klinkt alsof er een evangelist in hem is gevaren. Op een EO-jongerendag misstaat dit gekweel over moeder aarde zeker niet, maar vanavond liever niet. We vergeven hem deze faux pas maar, want er volgen gepassioneerde versies van Heart of Gold, Comes a Time, Old Man en Rockin’ in The Free World.

In de toegift een afgemeten versie van Like A Hurricane. Afgemeten, want helaas vliegen zijn solo’s hier nergens echt uit de bocht en blijft het bij een redelijk korte uitvoering. Ruim anderhalf uur, smaakt naar meer. En dat kan, want de echte fan heeft natuurlijk zijn vakantiegeld al opgenomen voor de recent verschenen 8 cd/dvd-verzamelbox The Archives 1963-1972; een pretpakket met veel nog niet eerder uitgebracht werk.
Setlist:
Love And Only Love
Hey Hey, My My (Into The Black)
Everybody Knows This Is Nowhere
Pocahontas
Spirit Road
Cortez The Killer
Cinnamon Girl
Mother Earth
Don't Let It Bring You Down
Lost In Space
Heart Of Gold
Comes A Time
Old Man
Mansion On The Hill
Get Behind The Wheel
Rockin' In The Free World
Like A Hurricane

Concerten geven kan Ome Neil gelukkig nog als de beste, bewijst hij ook weer in Ahoy. Gekleed in een spijkerbroek en een wit overhemd, dat eruit ziet alsof zijn kleinkinderen hun stiften er per ongeluk op hebben laten lekken, stort Young zit vol overgave in de show. Opener Love and Only Love van Ragged Glory uit 1990 belooft veel goeds. Youngs wilde haarplukken, deinen mee op zijn kenmerkende gitaarerrupties. Gitaarsolo’s (lees: virtuoos getrek aan de ‘jengelhengel’ van z’n ‘Old Black’-gitaar) slepen je mee in een achtbaan vol emotie.
Met een mooie uitvoering van Hey Hey, My My trekt hij twijfelaars al snel over de streep. Toch duurt het nog even voordat de onmisbare mondharmonica uit de doos mag: helaas bij een draak van een nummer: Mother Earth. De klanken uit het Hammondorgel en harmonica zijn weliswaar prachtig, maar het nummer zelf is over de top kitscherig en tenenkrommend. Young klinkt alsof er een evangelist in hem is gevaren. Op een EO-jongerendag misstaat dit gekweel over moeder aarde zeker niet, maar vanavond liever niet. We vergeven hem deze faux pas maar, want er volgen gepassioneerde versies van Heart of Gold, Comes a Time, Old Man en Rockin’ in The Free World.

In de toegift een afgemeten versie van Like A Hurricane. Afgemeten, want helaas vliegen zijn solo’s hier nergens echt uit de bocht en blijft het bij een redelijk korte uitvoering. Ruim anderhalf uur, smaakt naar meer. En dat kan, want de echte fan heeft natuurlijk zijn vakantiegeld al opgenomen voor de recent verschenen 8 cd/dvd-verzamelbox The Archives 1963-1972; een pretpakket met veel nog niet eerder uitgebracht werk.
Setlist:
Love And Only Love
Hey Hey, My My (Into The Black)
Everybody Knows This Is Nowhere
Pocahontas
Spirit Road
Cortez The Killer
Cinnamon Girl
Mother Earth
Don't Let It Bring You Down
Lost In Space
Heart Of Gold
Comes A Time
Old Man
Mansion On The Hill
Get Behind The Wheel
Rockin' In The Free World
Like A Hurricane

Meer Concertverslagen
- 07/09
- Concertverslag: Limp Bizkit in de HMH
- 31/08
- Concertverslag Paolo Nutini
- 23/08
- Verslag Lowlands 2010 - zondag
- 22/08
- Verslag Lowlands 2010 - zaterdag
- 21/08
- Verslag Lowlands 2010 - vrijdag
- 21/08
- Verslag Pinkpop Classic 2010



Laatste reacties