Muziek.nl

Concertverslag: Limp Bizkit in de HMH

Jochem Geerdink | Concertverslagen | 07 september 2010
Reacties(9)

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Toen in februari 2009 bekend werd dat Limp Bizkit voor het eerst sinds de break-up in 2005 weer in de originele bezetting zou gaan touren, lag een optreden tijdens Pinkpop voor de hand. Maar festivaldirecteur Jan Smeets twijfelde en besloot het Amerikaanse vijftal uiteindelijk niet te boeken. De Limburger vreesde dat de kwaliteit van het optreden niet in verhouding zou staan met de gage die hij daarvoor moest neertellen.

Limp Bizkit - © Lucky Tissink

Smeets was zeker niet de enige, er waren meer mensen die twijfelden aan de integriteit van de nu metal/rapcore band uit Florida. Want hadden zanger Fred Durst en gitarist Wes Borland nu wel echt het geschil – waardoor Borland in 2001 de band, behoudens een korte terugkeer in 2004, verliet – bijgelegd, of zetten de heren hun trots opzij om nog even flink te cashen?

Anderhalf jaar later tourt Limp Bizkit nog steeds. Sterker, de Amerikanen hebben zelfs een heel nieuw album opgenomen. Gold Cobra heet het en het moet binnen afzienbare tijd verschijnen. De huidige tour werd er zelfs al naar vernoemd. Maar laten we wel zijn, de laatste twee albums van Limp Bizkit – Results May Vary en The Unquestionable Truth (Part 1) – flopten behoorlijk en de houdbaarheid leek ergens rond het vertrek van Borland in 2001 te zijn achtergebleven.


Foto: Limp

Bizkit in de HMH - © Lucky Tissink

Dat houdbaarheid en hitsucces los gezien moet worden van een goed optreden, bleek maandagavond in de Heineken Music Hall. Durst, Borland, DJ Lethal, drummer John Otto en bassist Sam Rivers leverden met overtuiging waar het publiek – veelal man en een gemiddelde leeftijd rond de dertig jaar – voor gekomen was: hun jeugd/studententijd herbeleven. Limp Bizkit leunde daarbij vooral op de eerste drie albums Three Dollar Bill, Y’all, Significant Other en Chocolate Starfish And The Hotdog Flavored Water, samen goed voor een wereldwijde verkoop van zo’n 35 miljoen exemplaren én een overtuigende setlist vol hits. Dus schreeuwden 5500 fans volop mee met, en sprongen op nummers als Rollin’ (Air Raid Vehicle), My Generation, Break Stuff (met een crowdsurfende Durst), My Way en natuurlijk Take A Look Around en Nookie.

---

Tussendoor keuvelde Durst gezellig met zijn gehoor. Over hoe de band ’s middags door Amsterdam fietste op een tandem, ter inleiding van Rollin’. Of dat de band soms pauzes liet vallen, “to get a fucking Heini”, doelend op het bier waarna de concertzaal vernoemd is. De zanger paste zelfs de tekst van The Who-cover Behind Blue Eyes aan. “No one knows what it’s like… To have a Heineken… In Amsterdam…” Het was trouwens niet de enige cover, want ook Yellow van Coldplay – dat sterk begon, maar vervolgens flink aan kwaliteit inboette – en George Michael's Faith kwamen voorbij.

Als hier al een uitgebluste band op het podium stond die vooral even kwam cashen, dan wisten Durst c.s. dat toch verdomd goed te verbloemen. Limp Bizkit speelde met misschien wel meer bezieling en enthousiasme dan in de glorietijd tussen 1999 en 2003. Daarnaast had de band uit Jacksonville, Florida duidelijk veel tijd, geld en moeite in het geluid gestoken. Zelden had een ‘harde’ band zo’n goede sound in de HMH.


Foto: Limp Bizkit in de HMH - © Lucky Tissink

Wanneer je ruim vijfduizend fans ruim anderhalf uur meekrijgt, dan blijkt toch vooral dat Jan Smeets vorig jaar de verkeerde keuze gemaakt heeft. Want wat de motieven van de reünie ook mogen zijn, Limp Bizkit is anno 2010 nog steeds goed voor een heel dik feestje.

Gezien: Limp Bizkit, maandag 6 september 2010, Heineken Music Hall Amsterdam

Setlist
1. Hot Dog
2. My Generation
3. Livin' It Up
4. Rollin' (Air Raid Vehicle)
5. My Way
6. 9 Teen 90 Nine
7. It'll Be OK
8. Counterfeit
9. Break Stuff
10. Behind Blue Eyes (The Who cover)
11. Walking Away

Encore:
12. Eat You Alive
13. Take A Look Around
14. Yellow (Coldplay cover)
15. Nookie
16. Axel F. (Beverly Hills Cop Theme) (Harold Faltermeyer cover)
17. Faith (George Michael cover)