Muziek.nl

Verslag Lowlands 2010 - zondag

Bart Nijman | Concertverslagen | 23 augustus 2010
Reacties(3)

Op de zondagmorgen, op alweer de laatste festivaldag, mag Go Back To The Zoo laten zien dat ze meer zijn dan ‘dat bandje uit De Wereld Draait Door’. En dat doen ze. India puilt uit om wat mee te krijgen van de rechtdoor-doch-aanstekelijke poprock van het Amsterdamse gezelschap. En gedanst wordt er ook, zelfs zo vroeg op de dag. Op Hit Electric wordt tot ver buiten de tent meegestuiterd – Go Back To The Zoo haalt hier terecht hun gelijk. Leuke band, leuke jongens, lichte doch leuke muziek. Fijn ontwaken, heet dat.

30 Seconds To Mars - Foto: Anneke Ruys

Iets serieuzer is Moss, al maandenlang de hemel in geprezen om hun album Never Be Scared/Don’t Be A Hero. Versterkt door een achtkoppige trommelsectie zorgen er voor dat de Grolsch ze goed past. De fijne zang van voorman Marien Dorleijn is ideaal voor de zondagmiddag. Sowieso is de Grolsch helemaal ‘zondagproof’ vandaag, want Moss wordt opgevolgd door Yeasayer, The National, The XX en ’s avonds Massive Attack. Dat zijn een aantal goede redenen om niet te ver af te dwalen vandaag – al zijn Placebo en Queens of the Stone Age, de ‘grote namen’ van vandaag, toch immer verleidelijk en zouden Delphic en Two Door Cinema Club ook nog wel eens de aandacht van de Grolschtent af kunnen leiden.


Foto: Yeasayer op Lowlands 2010 - © Anneke Ruys

Het kan hard gaan ineens. Het Amerikaanse The National, gevestigd in New York maar afkomstig uit Ohio,

is met laatste boreling High Violet definitief een gevestigde naam en mag dat na een paar shows in Nederland, onder andere in Tivoli, nu ook bewijzen op Lowlands (waar ze overigens twee jaar terug ook al speelden). Zanger Matt Berninger oogt moe, maar weet met zijn prachtig indringende stem met Runaway  vanaf het begin de aandacht te grijpen in wat zich ontvouwt tot één van de betere optredens van Lowlands.

Berninger, die soms licht autistisch over komt en vaak in de lege verte staart, weet met zijn band een sfeer op te roepen die weinig indie acts dit weekend opgebouwd kregen. Muzikaal dwingt The National aandacht af in een set die langzaam bouwt naar een welhaast apotheotisch drieluik in de vorm van Fake Empire, Mr. November en Terrible Love. Met een brok in menige keel worden die nummers aangehoord terwijl Berninger zich langzaam verliest in overstuurde zang, gooien met de microfoon en min of meer (ogenschijnlijk) verdwaasd rondlopen langs zijn bandgenoten op het podium. Aan het einde laat hij zijn microfoon vallen nadat hij van het podium is gesprongen en verdwijnt hij via de ‘fotografenloopgraaf’ naar achteren, terwijl de vrij volle Grolsch, hoewel luid applaudisserend, in een soort staat van verdoving lijkt te verkeren. Hier is zojuist iets bijzonders gebeurd. Berninger mag dan een wat apart figuur zijn, muzikaal gezien wordt het zelden zo indringend mooi als wat The National weg weet te zetten.


Foto: De sfeer op Lowlands 2010 - © Anneke Ruys

Snel schieten we nog even richting Bravo om de laatste diepe basklanken van Zuid-Afrikaanse hype Die Antwoord weg te horen sterven. Het aparte raptrio (stakerige rapper, klein zangeresje met aparte piepstem en een forse DJ) heeft middels online promo (en een beetje dankzij het WK) een redelijke buzz rond zichzelf weten te creëren die op Lowlands voldoende blijkt om de Bravo twee keer te vullen (waarbij de tweede vulling dus buiten de tent moet staan). Of de hype werd waargemaakt, konden we echter net niet beoordelen: de laatste vijf minuten, die vanaf net buiten de tent gedomineerd werden door dikke basbeats, gaven niet voldoende indruk om er wat zinnigs over te kunnen zeggen. Maar goed, dan blijft de hype sowieso in stand natuurlijk.

---

Een tent verderop, in de India, speelt new rave-gezelschap Delphic een overtuigende set die echter wel wat op twee gedachten lijkt te hinken: is het nou electro-georiënteerd, of maken de vier Britten dampende rock? Ze spelen het live een beetje om en om, maar laten wel zien dat ze buiten de lijntjes van hun eigen studio-opnamen kunnen kleuren door bijvoorbeeld hit(je) Doubt live van nieuwe lagen en bijkomstigheden te voorzien. Daar scoren ze punten mee, maar als de ene keer de gitaren gieren terwijl het volgende moment ineens de piepjes uit de synthesizer overheersen, ontstaat er af en toe wel wat tweeslacht in het geluid. Waar (bijvoorbeeld) The Temper Trap electronica en gitaren tot een zeer vloeiend, bijna gemoedelijk geheel weet te combineren, zitten er aan Delphic nog wat haken en ogen – en dat maakt het misschien nog nét iets te zenuwachtig.

Dromerig, misschien wel wat sereen, is vervolgens The XX in de Grolsch. Het jonge Britse drietal leverde afgelopen jaar een pracht van een slaapmuziekalbum af en daar oogsten ze veel lof mee. Intieme optreden in kleine zaaltjes volgden, op Lowlands staan ze pontificaal in de Grolsch. Maar dat formaat hindert niet, de muziek van de Londenaren is krachtig genoeg in al zijn dromerige rust om ook een volle festivaltent mee te nemen naar hun wondere wereld van fluistergedachten en lang uitgesponnen melodielijnen. Mooi optreden, terwijl de luchten boven Biddinghuizen inmiddels dichtgetrokken zijn en af en toe wat water loslaten en de 55.000 bezoekers, die inmiddels allemaal net wat langzamer lijken te bewegen, op deze laatste dag van optreden naar optreden rennen. De programmering van de laatste toont zich echter uitermate zondag-proof met zijn dromerige, hypnotiserende of aangrijpende slotakkoorden. Hoewel: wie toch nog even alles er uit wil gooien kan altijd nog naar Queens of the Stone Age gaan natuurlijk.


Foto: The XX op Lowlands 2010 - © Anneke Ruys

Na een paar kleine regenbuitjes lijkt het in de loop van de avond wat rustiger te worden op het terrein. Op de camping werd ’s morgens al het nodige ingepakt – wellicht dat de voorspellingen er voor zorgden dat wat meer mensen dan gebruikelijk van zins waren om Lowlands voortijdig te verruilen voor het ‘normale leven’, waardoor het ’s avonds in ieder geval iets rustiger lijkt op het terrein. Alpha-sluiters Placebo en Queens of the Stone Age zijn wellicht ook niet ieders ding, en dan is naar huis gaan niet perse een slecht plan na een weekend vol sprintjes (met tussenstops bij de dranktentjes) van band naar band. De blijvers ogen gemiddeld wat moe. Maar dan is er Two Door Cinema Club.


Foto: Queen of the Stone Age - © Hans Kreutzer

Dit Ierse trio weet met hun indie-electro de brakke koppies bij de India moeiteloos om te zetten in dansende glimlachen. Aanstekelijke ritme à la Vampire Weekend wisselen af met Beach Boys-achtige zomerklanken en dat blaast nieuw leven in de vermoeide Lowlanders. Precies wat er even nodig is dus, en goed gespeeld van de Ieren.

Iets kalmer, doch zeer indringend, gaat Massive Attack daarna te werk. Met een Best Of-show die weinig nieuw werk van laatste plaat Heligoland laat horen (het eerste nieuwe album in zes jaar nota bene), maar wel alle toch wel legendarisch te noemen hits als Teardrop en Unfinished Sympathy. Er zit een rauw randje om de triphop van de Britten, die hun muziek net even dat beetje edge geeft dat het genre nodig heeft. Ze zijn niet voor niets de benchmark in hun hoek van het muzikale spectrum, en dat weten ze in de Grolsch ook goed duidelijk te maken met een sterk optreden. Lang weg geweest, nooit uit het zicht verdwenen.


Foto: Placebo op Lowlands 2010 - © Anneke Ruys

De nacht op Lowlands zal – ondanks de afwezigheid van degenen die tent voor eigen bed thuis verruild hebben – nog een volle nacht door gaan. Een ‘best of rock’ show in de Grolsch, feesten bij Boemklatsch in de Bravo of – uiteraard – nog helemaal los gaan in de India op huisfeestbeest Kees van Hondt: Lowlands stopt pas als de zon op maandagmorgen al weer schijnt en heel forenzend Nederland de files in de Randstad trotseert. Lowlands is een eigen wereldje, en dat eigen wereldje wordt na vier volle dagen absolute festivaltop helaas weer afgebroken, maar niet voordat de vogels fluiten, het laatste bier uit de tap is gestroomd en de laatste broodjes ei verdeeld zijn. En dan is het aftellen naar augustus 2011 – heimwee naar Lowlands krijg je gratis bij je kaartje.

Zie ook: verslag Vrijdag, Zaterdag en festivalpagina Lowlands 2010.

Heb je alle mooie foto's bekeken en wil je meer, meer en meer? Bekijk dan het Lowlands 2010 - zondag 2 fotoalbum.