Muziek.nl

Verslag Lowlands 2010 - zaterdag

Bart Nijman | Concertverslagen | 22 augustus 2010
Reacties(1)

Het nachtelijk gefeest (en de gepaste hoeveelheden drank die daar bij horen) eist de volgende dag zijn tol. Niet in de vorm van een kater trouwens, die bestaan niet op festivals. Maar een wekker zetten en vervolgens je gsm uitschakelen is niet slim natuurlijk. Dankzij een plek die ’s morgens in de schaduw blijft duurt het daarom tot na het middaguur eer de zon er voor zorgt dat in je tent blijven liggen onmogelijk is. Verdomd, Tim Knol gemist. De sympathieke zanger uit Hoorn, die vorig jaar op Lowlands een platencontract bij Excelsior tekende was (als je een tai chi-sessie niet meerekent) de opener van de zaterdag – maar dat was al om 12 uur. Volgens aanwezigen was het in ieder geval een zeer goed optreden.

Sfeer op Lowlands - Foto: Hans Kreutzer

De dag begint uiteindelijk pas bij jazz- en rapcombinatie New Cool Collective & Typhoon, in de Alpha. Dansbare zweetmuziek met raplijnen, het is een verrassende combinatie die na een wervelende show op Noorderslag, in januari, ook in de Alpha indruk weet te maken. New Cool-voorman Benjamin Herman is verrukt over de spot op het hoofdpodium en dat straalt af op de muziek. Het missen van Tim Knol wordt zodoende al een beetje verzacht. Ook erg aanstekelijk is Burning Spear: rastamuziek in een Bob Marley-achtige orde van grootte. De term ‘dampende beats’ wordt vaak gebruikt om dance- en andere elektronische muziek te omschrijven, maar deze term past eigenlijk veel beter bij de rootsreggae van Burning Spear, die op de wat benauwde zatermiddag een gevulde Grolsch en vooral de mensen die er omheen in het gras liggen een prima uurtje bezorgen.


Foto: Typhoon en New Cool

Collective - © Hans Kreutzer

Grote publiekstrekker van de middag is echter Mumford and Sons. Op Motel Mozaique stond de zaal een uur voor de aanvang van hun optreden al stampvol en ook hun show in Tivoli van een paar maanden terug verkocht in een vloek en een zucht uit. Bij beide optredens waren de heren nog wat overrompeld door het plotse en snelle succes, dat ze mede aan de vele airplay op onder andere 3FM te danken hebben. In de Alpha op Lowlands is er van die overrompeling weinig meer te merken en draait de band rond Marcus Mumford, die met een vastgebikte grijns op zijn gezicht zijn nummers zingt, de rollen om. Mumford and Sons overrompelt de Alpha, die bomvol staat, met het eerste echte grote ‘publieksoptreden’ van dit weekend. Hitsingle Little Lion Man is daarnaast een meezinger van formaat, die tot achteraan de tent wordt meegezongen. Maar ja, dat ‘I really fucked it up this time’ laat zich ook zo heerlijk meebrullen natuurlijk.


Foto: Mumford and Sons op Lowlands 2010 - © Hans Kreutzer

Wie beduidend minder publiek trekt, maar daarom niet minder goed is, is Admiral Freebee. De Belg is herboren op zijn vierde album The Honey & the Knife en maakt van zijn shows tegenwoordig échte muziekbelevenissen. Van een écht mens, bovendien, want Tom van Laere, zoals de Antwerpenaar werkelijk heet, is meer dan zijn muziek. Zo neemt hij rustig de tijd om met zijn dikke Vlaamse accent te vertellen over zijn opa, die zijn platen beluistert en opschrijft welke instrumenten hij meent te horen. Erg vol mag het dan niet zijn in de India, toegewijde liefhebbers weten de Admiraal te vinden en aan het einde van zijn optreden is een welgemeend ‘We want more!’ zijn deel. We spreken de Belg dit weekend nog en zullen dan vragen of zijn ‘echtheid’ hem nou zo toegankelijk maakt, of dat hij daardoor júist zo moeilijk te doorgronden is. Maar eerst even kijken bij The Gaslight Anthem, de Springsteeneske band uit New Jersey die zich laat omschrijven als een meer noordelijk-Amerikaanse variant op Kings of Leon.

---

The Gaslight Anthem doet in de Grolsch wat er van ze verwacht wordt: energieke Amerikaanse rock spelen. Het geluid, en dan vooral de stem van zanger Brian Fallon, staat echter wat schel, waardoor de melancholie in de teksten van de band uit New Jersey wat wegvalt. Op zich kunnen ze prima teren op de energie (en het goede humeur) van hun show, maar het gevoel dat je toch wat mist laat zich niet wegdrukken. Even doorlopen naar Dan le Sac vs. Scroobius Pip dan maar. Het duo, een techno-dj en een blanke rapper met een vlijmscherp Engels accent, zetten de X-Ray volledig ondersteboven met snoeiharde beats en stevige, (Britse-) maatschappijkritische teksten. Het aanwezige publiek stuitert zich compleet los op het tweetal, dat met verve in de rol van X-Ray-obscuriteit klimt.

Anouk slaan we over wegens Echt Veel Te Vaak Gezien, maar het mooie Local Natives en een bezwerend LCD Soundsystem maken het ‘verlies’ ruimschoots goed. Vooral die laatste draagt sfeervolle klanken over het veld, wat een verleidelijk heupwiegen bij velen veroorzaakt. Lekker kalm, maar altijd overtuigend rolt het gezelschap rond James Murphy hun wollen deken uit over de tent, die hem genoegzaam om zich heen laat wikkelen.


Foto: LCD Soundsystem op Lowlands 2010 - © Hans Kreutzer

Van dezelfde sfeer is Snow Patrol, één van de weinige ‘grote’ acts dit weekend. De Iers-Schotse band speelt met veel beeld- en geluidseffecten op de achtergrond maar kiest muzikaal gezien voor een kalme set die zich in één woord het beste als ‘innemend’ laat beschrijven. Zanger Gary Lightbody is en blijft een sympathiek figuur met veel voeling voor zijn publiek (“This is a new song. I know that you should play your most popular songs at a festival, but we want to try this anyway”). Sommigen noemen het saai, maar met mooie liedjes als Run en Chocolate en uptempop pop als Take Back the City is de goed gevulde Alpha echt wel vlot over te halen.


Foto: Snow Patrol op Lowlands 2010 - © Hans Kreutzer

Velen blijven daarna zitten voor The Expendables, de retro actiefilm met Sylvester Stallone, Bruce Willis, Arnold Schwarzenegger en nog een handjevol ouwe actiehelden. Wegens druk en tentpalen die voor het scherm staan, verruilen we echter de Alpha voor de Grolsch, waar een ‘Alpha-Disco’ aan de gang is. Noem het een Pop-O-Matic of een Noodlanding, maar dan met wat obscuurdere (punk- en house-) hits van de Darkravers en Me First and the Gimme Gimme’s van deze wereld. Vlot feestje, dat sowieso.


Foto: de Alpha tijdens de show van Snow Patrol - © Hans Kreutzer

Ook een vlot feestje, in een hele andere categorie, verzorgen Dave Clarke en Len Faki des nachts in de Bravo. Stuiterende technobeats houden de boel wakker tot om vijf uur het licht aan gaat, maar ook uren later, als het al lang licht is, staan er nog honderden, misschien wel duizenden mensen in of rond het nooit zwijgende Lowlands Café. Slaap is overschat, dat kun je thuis ook.

Zie ook: Vrijdag, Zondag en festivalpagina Lowlands 2010.

Heb je alle mooie foto's bekeken en wil je meer, meer en meer? Bekijk dan het Lowlands 2010 - zaterdag 2 fotoalbum.