Muziek.nl

Nieuwsbrief

Lees onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van nieuwe titels en voordeelacties.

Hans Kreutzer" width="518" height="290" src="http://www.muziek.nl/media/db_images/big/17269_15fdd8.jpg" />
Foto: sfeer op Lowlands 2010 - © Hans Kreutzer

De dag begint in de India, waar na het doorknippen van een afzetlint (een jaarlijkse traditie) de Engelse formatie I Am Kloot het spits af mag bijten. De Mancunians doen dat met verve, al beseffen ze zelf ook dat ze dankzij hun laatste plaat Sky At Night ineens wel volle festivaltenten bezig moeten houden en dat zoiets nog niet per se vanzelfsprekend is. Daarnaast is het ook nog een “a bit early for us”, aldus zanger John Bramwell. Hun optreden is niet anders dan wat ze in hun normale habitat (medium zalen en grote kroegen) doen, maar het kost toch wat moeite om de goed gevulde India te overtuigen van hun gelijk. Ergens wel zonde, want I Am Kloot heeft niet alleen op hun laatste plaat mooie liedjes gezet, ze beschikken over een allround fijn repertoire aan liefdes- en weemoedsliedjes. Het mooie optreden is meteen tekenend voor een gevoel dat Lowlands vaker op zal roepen op deze eerste dag: de indielineup zit barstensvol bands die vooral goed gedijen in een intieme setting, bij voorkeur een rokerige kroeg of een sfeervolle zaal, in het donker. Want Broken Bells in een half gevulde Alpha aan het einde van de middag, dat is toch eigenlijk zonde van de muzikale pracht van zo’n band.


Foto: I Am Kloot op Lowlands 2010 - © Hans Kreutzer

---

Sowieso valt het op dat de ‘kleine’ acts als Selah Sue, Katzenjammer en zelfs Air meer mensen trekken dan hun podia aankunnen dan ‘grote’ namen als Ting Tings of Band of Horses, die respectievelijk Alpha en Grolsch niet heel overtuigd weten te vullen. In het geval van Ting Tings is dat nog best begrijpelijk, want het duo Katie White/Jules de Martino teert al een jaar of drie op hun hitalbum We Started Nothing, en biedt derhalve weinig nieuws. Aanstekelijk is het zeker, gedanst wordt er ook, maar het is toch wel veel herhaling en muzikaal simplisme, een schattig in het Nederlands van een briefje opgelezen tekstje ten spijt. Wat Band of Horses betreft is de rust in de tent wel wat opvallender, want de indieband uit Seattle gooit al een tijdje hoge ogen met hun op country geënte indiegeluid. Dat komt echter niet geheel uit de verf in de Grolsch, waar de tegenwoordig min of meer ‘ontbaarde’ band wel lof oogst, maar geen blijvende herinnering in het geheugen bijschrijft. Het enthousiasme van de band straalt nét niet over op het publiek, wat dientgevolge een vrij tam uurtje oplevert.


Foto: sfeer op Lowlands 2010 - © Hans Kreutzer

In dat opzicht weet Jónsi, de voorman van Sigur Rós, het een stuk beter te doen. In een (wederom) niet al te drukke Grolsch weet de IJslandse zanger het publiek te verbazen én te bewegen met een opvallende solowending in zijn carrière. Zingen in een verstaanbare taal (Engels of IJslands, voor wie dat überhaupt spreekt) en een vrij levendige podiumhouding combineren samen tot een soort Sigur Rós op poppers, of een andere pret-drug naar keuze. De show leeft en beweegt en de tent doet mee: Jónsi oogst lof van voor tot achter in de Grolsch. Waar hij met zijn vaste band twee jaar geleden de tranen nog in menig oog deed springen, is deze show er één om in de vooravond een after dinner dip snel te vergeten. Hij zet (voor zover we vandaag hebben meegekregen in het overgrote aanbod) het beste optreden van de dag weg. Het zou zomaar kunnen dat Sigur Rós in de toekomst ook gaat profiteren van Jónsi’s omslag naar Engels en zijn nieuw gevonden bereidheid om met ‘buitenstaanders’ te werken.


Foto: The Specials op Lowlands 2010 - © Hans Kreutzer

Later op de avond mogen de oudjes van The Specials de Grolsch nog een keer op zijn kop zetten met hun vuige ska, die tot een beginnende feeststemming in de tent leidt. Een goede voorbode voor een lange Lowlandsnacht, die gevuld wordt met Nestky, Ed Rush, Baskerville en Sound of Stereo. Het zal nog lang onrustig blijven in Biddinghuizen, want op Lowlands is er altijd wat te doen. Gaarne wel op tijd ontwaken voor een groepssessie Tai Chi, of het meezingspektakel Lowlands Zingt. Maar wie het één en ander mist, kan het altijd nog teruglezen in de Daily Paradise, elke morgen trouw bezorgd op de camping, bij je tent.

---

Overdag is Lowlands een paradijs op aarde. ’s Nachts vertoont dat paradijs helse trekjes. Met het vallen van de duisternis overvalt menig bezoeker een onstuitbare drang om de rode consumptiemuntjes om te zetten in bier, whiskey-cola of mojito’s. Nachtelijk DJ-geweld doet het bier schuimen en het bloed kolken terwijl Lowlands verandert in een verraderlijke feestweide waar je niet weg durft te gaan, omdat slapen zonde is van de tijd en de stemming op de wei té aanstekelijk is. Goed voor je gestel (en voor je portemonnee) kan het nooit zijn, dit soort grappen. Maar de zon op zien komen is op Lowlands bijna net zo belangrijk als de inhoud van het blokkenschema.

Op vrijdagnacht presenteert de Grolschtent een Zeroo’s Heroes-feestje, waarin louter muziek uit de 21e eeuw de revue passeert. Ondanks dat het allemaal recente klanken zijn, weet de playlist soms nog aardig te verrassen en blijken de zero’s meer dan dansbaar, zo tussen elf en drie. Waarom er in vredesnaam een man of zes aan DJ’s voor nodig is om een Top 40 van de jaren Nul af te spelen blijft een raadsel, maar als om drie uur de stekker uit de cd-speler gaat, gaat er toch een gevoel van ‘aah, nu al?’ door de tent.

Gelukkig is er de Groove Tube, waar dance en R&B en een paar rondjes mojito’s (met verse munt!) een prima combinatie blijken voor het op tafels en grote lichtbakken dansende publiek. Om half gaat ook daar de stekker er uit. Gelukkig is er dan nog de Bravo, waar Noisia met drum ’n bass de tent opzweept alsof het pas een uur of acht ’s avonds is. En zelfs om vijf uur, als eindelijk alle tenten hun muziek staken en de lichten aangaan, is het feestgevoel nog niet verdronken. Gelukkig is er het Lowlandscafé, net buiten het festivalterrein, die tot tien uur ’s morgens open blijft en waar het zweet van het tentplafond drupt. De zon begint inmiddels op te komen, dus is het geen schande om dan de drukke feesttent te verruilen voor een kalmer plekje op een (overigens ook echt niet heel rustige) camping. Bedtijd.

Zie ook: Zaterdag, Zondag en festivalpagina Lowlands 2010.

Meer gave foto's van Lowlands 2010? zie de zes foto albums op de foto album-pagina.

Zie ook deze scherpe aanbiedingen van Lowlands artiesten.

Reageer

Naam

Reactie

Om spambots te blokkeren, moet je de code overtypen in het veld onder de code.