Muziek.nl

Concertverslag: The National in Tivoli

Bart Nijman | Concertverslagen | 08 juli 2010
Reacties(5)

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

The National is bezig aan een opmars, om niet te zeggen dat ze dankzij hun jongste album High Violet midden in een doorbraak zitten. De band uit Ohio bestaat al elf jaar en heeft onlangs zijn vijfde plaat uitgebracht: de doorbraak liet dus even op zich wachten. Geeft niks, beter laat dan nooit en het vijftal (tijdens de huidige tour bijgestaan door toetsenist/violist Padma Newsome) heeft nu de nieuwe aanwas aan fans veel meer te bieden dan één album en een handjevol pakkende singles. Op woensdag stond het Amerikaanse gezelschap in Tivoli Oudegracht, waar hun optreden zich ontvouwde zoals hun carrière: langzaam maar zeker op weg naar grote hoogten.

Foto: The National - © Jochem Geerdink

In een uitverkocht en bloedheet Tivoli maakt de band bij opkomst een wat warrige indruk. Zanger Matt Berninger rommelt wat met tape en setlijsten, zijn collega’s drentelen heen en weer en het geluid is tijdens de eerste nummers nog niet optimaal. Uiteindelijk zal blijken dat The National vanaf opener Runaway tot slotnummer Terrible Love een stijgende lijn inzet die van ‘matig’ via ‘goed’ uiteindelijk uitkomt op ‘niets minder dan briljant’. Vanavond geen aanpassingen in de speeltijd vanwege een voetballend Nederlands elftal, zoals een avond eerder in Paradiso wel het geval was, maar de gevolgen van de winst van Oranje lijken ook op The National hun uitwerking gehad te hebben.


Foto: The National in Tivoli - © Jochem Geerdink

In het begin van de show lijkt het namelijk of de band, die behalve zanger Matt Berninger bestaat uit de broers Aaron en Bryce Dessner en de broers

Scott en Bryan Devendorf, niet alleen na afloop van de voetbalwedstrijd iets te hard heeft meegefeest, maar dat ze die lijn vandaag hebben doorgetrokken en iets te veel gedronken hebben. "We just invented a drink backstage, the Bloodbuzz Ohio”, vertelt Matt dan ook grinnikend. Iets met rode wijn, 7up en wodka. “It's actually not as bad as it sounds", voegt de wat wazig kijkende zanger er aan toe. Het zorgt er echter wel voor dat de band ondanks de hoge temperatuur in Tivoli wat tijd nodig heeft om warm te draaien.

Toch zit er aantoonbaar een stijgende lijn in de muzikale productie van het in Brooklyn residerende gezelschap. Twee blazers op de achtergrond, Padma Newsome die toetsen met vioolspel afwisselt, mooi subtiel gitaarwerk en naast de donker-melancholische stem van Matt het belangrijkste wapen van de band: het percussiewerk van de met Mark Knopfler-achtige zweetband getooide Bryan Devendorf. Percussie, want om het ‘drummen’ te noemen zou tekort doen aan de schijnbaar achteloze precisie en subtiliteit waarmee hij geen stampende ritmes aangeeft, maar eerder melodielijnen weglegt waar de gitaren hun richting uit halen en die de stem van Matt tot in de perfectie aanvullen.


Foto: The National in Tivoli - © Jochem Geerdink

Zowel het publiek als The National zelf gaan steeds verder op in het muzikale spel. Applaus wordt harder, Matt wordt intenser en de nummers maken een steeds diepere indruk. Naar het einde van het optreden toe lijkt de lucht in Tivoli steeds dikker te worden – de hoge temperatuur werkt als een wollen deken die iedereen inclusief band bedekt en in voor de buitenwereld verborgen saamhorigheid hult. Met fantastische nummers als England, Fake Empire en in de toegift een apotheotisch Mr. November en een innemend Terrible Love (waarbij Matt in een schijnbare trance de zaal inloopt), is de lodderige start al lang vergeten en blijkt The National ook live de groeibriljant te zijn die het al vijf albums bewijst te zijn.

Gezien: The National in Tivoli Oudegracht, Utrecht op woensdag 7 juli 2010