Muziek.nl

Concertverslag: Mark Knopfler

Bart Nijman | Concertverslagen | 29 juni 2010
Reacties(9)

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Mark Knopfler, ooit de voorman van Dire Straits, kan zijn gitaar laten klinken als een goed glas whiskey bij een haardvuur. Ingetogen, warm en met een smaakvolle perfectie vertelt één van ’s werelds beste gitaristen zijn verhalen met zijn Fenders en Gibsons. In de jaren sinds Dire Straits zijn de vertellingen van Knopfler steeds subtieler en warmer geworden. Op maandagavond staat hij voor de eerste van een serie van drie optredens in een tot de nok uitverkochte Heineken Music Hall, waar een aandachtig luisterend publiek een sfeervolle, nagenoeg perfecteavond van muzikale vertellingen krijgt voorgeschoteld.

Foto: Hans Kreutzer

Vlak voor Knopfler opkomt, komt er iemand meedelen dat Mark het erg op prijs stelt als telefoons en camera’s zo min mogelijk worden gebruikt. Het verzoek wordt met gejuich onthaald – en is ook niet voor niets, want Knopfler is niet gekomen om de HMH op zijn kop te zetten. Gezeten op een soort barkruk opent hij zijn show in alle rust nadat hij eerst bijna minzaam naar de zaal gezwaaid heeft. Waar hij met Dire Straits nog wel eens flink uit kon halen met grote concerten in bomvolle stadions, is hij als soloartiest met het jaar kalmer geworden en is zijn gitaarspel van een bijna ongeëvenaarde perfectie.

Zijn stijl is ook veranderd na Dire Straits. Waar die band vooral poprock maakte, richt Knopfler zich solo al jaren op een mix tussen Celtic rock en bluesrock. De verhalen zijn echter gebleven. Knopfler heeft altijd een fascinatie gehad voor herkomst, afkomst en

de vaart der volkeren, wat terugkomt in vertellingen als Sailing to Philadelpia of een twaalf minuten durende topuitvoering van Dire Straits-nummer Telegraph Road, waarmee hij zijn reguliere set afsluit. Liefdesverhalen vertelt hij ook, in de vorm van Romeo and Juliette, eveneens een nummer van de band waar hij beroemd mee werd. Om alle gespeelde Dire Straitshits genoemd te hebben: hij speelt ook Sultans of Swing, in klassieke rockopstelling met twee gitaren, bas en drums.


Foto: Mark Knopfler - © Hans Kreutzer

De rest van zijn optreden wordt hij namelijk bijgestaan door vanuit rockperspectief iets minder conventionele instrumenten: een contrabas, een viool en zelfs (dwars)fluiten. Knopfler heeft zeven man meegebracht, waaronder oud-Dire Straitstoetsenist Guy Fletcher en percussionist Danny Cummings, die in de laatste jaren van het bestaan de drums bij die band beroerde. Op het podium heerst echter vooral rust. In het bijna schemerdonker, zonder enig lichtspektakel, staat de band de setlijst af te werken terwijl het publiek bij vlagen bijna ademloos luistert – om na ieder nummer met een daverend applaus antwoord te geven.

---

Knopfler hoeft het hele optreden niet van zijn stoel af te komen om de aandacht van HMH vast te houden. Zijn bijna onbewogen houding tijdens het spelen lijkt juist nóg meer aandacht af te dwingen. Het is vanwege zijn rug, legt hij uitgebreid uit, dat hij op die stoel zit. Op zich is het euvel al genezen, maar hij ontdekte dat het eigenlijk wel lekker is, zitten tijdens een optreden. De gitarist is immers ook al weer bijna 61 – en hij zegt dat hij sommige stukken anders speelt omdat hij nogal eens met zijn arm tegen de rugleuning komt. “Geen nummer klinkt nog hetzelfde, de band wordt er wel eens gek van”, zegt hij grijnzend.

Na anderhalf uur komt er een einde aan het optreden. In een eerste toegift speelt Knopfler vervolgens nog twee Dire Straits-nummers, Brothers in Arms en So Far Away, alvorens het toneel weer te verlaten en nog eenmaal terug te komen voor Piper to the End, een nummer van zijn laatste album Get Lucky. Dan is de whiskey op en het haardvuur bijna uitgedoofd. Erg veel nummers heeft hij dankzij de fijne lange uitvoeringen niet gespeeld, maar het was wel ruim voldoende om het publiek een bijzonder mooie avond voor te schotelen. Knopfler beheerst als geen ander de kunst om zijn electrische gitaar hoog en duidelijk te laten spreken zonder het ding ooit een grote mond op te hoeven laten zetten. In combinatie met zijn bijna zalvende stem levert dat nog altijd weergaloos mooie muziek op.


Foto: Mark Knopfler - © Hans Kreutzer

Gezien: Get Lucky Tour van Mark Knopfler in de Heineken Music Hall, Amsterdam op maandag 28 juni 2010.

Kijk ook eens op de Backstage pagina van de HMH-website.

Setlist:
1.Border Reiver
2.What It Is
3.Sailing to Philadelphia
4.Coyote
5.Prairie Wedding
6.Hill Farmer's Blues
7.Romeo and Juliet (Dire Straits cover)
8.Sultans of Swing (Dire Straits cover)
9.Done with Bonaparte
10.Marbletown
11.Donegan's Gone
12.Speedway at Nazareth
13.Telegraph Road (Dire Straits cover)

Encore:
14.Brothers in Arms (Dire Straits cover)
15.So Far Away (Dire Straits cover)
16.Piper to the End