Muziek.nl

Aerosmith rocks in arnhem , Tyler zijn rauwe stem waar je kippevel van krijgt, die stem is nu nog mooier en krachtiger dan toen ze 3 jaar terug in holland waren, ze zijn beter geworden, de power, de energie, de sensuele en wilde podiumact van Tyler , noem me een rock artiest die dit na doet?? ik vond het een hele goede show die prima in elkaar zat, ook de setlist. af en toe wat humor ertussen door, maar misschien alleen te herkennen door de echte fans? Steven tyler is mijn all time favorite zanger, hij is charismatisch , energiek, gouden keeltje, zijn screaming on stage, zijn humor, en het sensuele wat de man nog steeds heeft. De krachtige muziek van de band , de light show, er is veel werk aan gedaan. Aerosmith Rocks!! en ik hoop toch echt vurig dat ik ze nog eens weer in holland mag gaan zien !

Ouwe jongens krentenbrood. Het was een prima concert en het gaat om de beleving die je zelf meemaakt. Wat Sarah zegt is gelul. Als echte fan sta je 3 uur van te voren in de zon met een temperatuur die oploopt tot 25 graden C. voor de ingang en dan rennend naar de voorring. En het is heerlijk om daar te staan. Vrij van het gedrang en gepeupel, Je moet er wat voor over hebben voor een dagje Rock and Roll van de bovenste plank!

@Max: Steven Tyler: 26 maart 1948 -- Joe Perry: 10 september 1950. -- Brad Whitford: 23 februari 1952. -- Tom Hamilton: 31 december 1951. -- Joey Kramer: 21 juni 1950. Heej kijk nou, Tyler tóch de nestor. .. Daarnaast: waar zeg ik dat ze niks van Nine Lives speelden? Ik zeg dat ze niets uit de 21e eeuw speelden. Nine Lives is uit '97. Nogmaals niet feitelijk onjuist dus. Mag jouw reactie nu ook in de prullenbak? .. Dank aan Robert voor zijn reactie. Aerosmith is persoonlijk mijn favoriete hardrockband. Maar ik ben júist veeleisend als het op favorieten aankomt. Dus heb ik vorige week genoten van ze, maar zag ik ook reden tot kritiek. Robert snapt dat.

Erg oneens met de teneur van de recensie. Ten eerste is daar de inschatting van de laatste drie studio albums. Ja, Just Push Play was een belabberd album. Nine Lives en Honkin' on Bobo waren daarentegen ijzersterke platen. Het is ook niet voor niets dat ze verschillende nummers van beide albums speelden, hierin is de recensie dan ook feitelijk onjuist. Waarin de recensie eveneens foutief is, is Steven Tyler de nestor van de band te noemen. Hij is namelijk de jongste van het stel! Wat betreft de zang van Joe Perry. Ten eerste is de reden dat Steven Tyler en niet Joe Perry de zanger is dat Joe Perry een minder indrukwekkende stem heeft dan Steven Tyler. Daar is echter niet mee gezegd dat het een ramp is zoals de recensent wel doet overkomen. Perry heeft namelijk een uitstekende bluesrockstem die juist bij Stop Messin' Around perfect naar voren komt. Hiermee scoort Aerosmith bij mij juist punten qua afwisseling. Er zijn nog meer dingen die niet kloppen in de recensie, maar het is tekenend dat de ronkende gitaar die in de ventilator werd geduwd aan het einde van de show door de recensent wordt gezien als een teken van frustratie in plaats van een waardige afsluiter van een rockshow. Kritiek moet je niet onder stoelen of banken steken, maar onterechte kritiek kan gewoon in de prullenbak.

'Fans zonder kritiek zijn geen fans,' hoorde ik laatste iemand zeggen. Het feit dat er in de haast verontwaardigde reacties hieronder erbarmungslos op de kanttekeningen van de recensent gefocust wordt, en niet op de lovende woorden die de recensie ook bevat, sluit daar mooi op aan. Je hoeft eventuele kritiek niet te uiten bij een geslaagd optreden. Maar je hoeft het ook niet te negeren. Natuurlijk mag je een uitstekende avond gehad hebben woensdag - I know I did - en dat hier 'verdedigen' omdat je vindt dat het concertverslag het optreden te kort doet, maar dat betekent niet dat die verslaggeving een aantal opvallende zaken moet overslaan. Of willen we in zo'n recensie alleen lezen hoe verschrikkelijk goed het was, in vijf- zeshonderd woorden? Ik ben geen muziekverslaggever, maar in de filmjournalistiek krijg ik de opdracht in algemene waarheden en bevindingen te spreken, gevarieerd met eigen inbreng/visie/ervaring. Ik neem aan dat die opvatting vergelijkbaar is in de muziekwereld. Dat, of we moeten film- en muziekjournalistiek maar aan het ANP overlaten. En dat zou zonde zijn, want ook van het feit dat het tot interessante discussies leidt zijn onderstaande reacties een goed voorbeeld.  Je kan het dan jammer vinden dat de recensent bepaalde zaken observeert, omdat je dat zelf niet ziet - of wil zien. Maar onwaarheden worden er volgens mij niet vermeld in de nuancerende observaties, zoals de stramme (mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen) openingsmoves van Tyler, of het haast lachwekkende zangwerk van Perry - die dat overigens gitaarwise meer dan ruimschoots compenseert. Moet je die bijzaken dan opmerken en in een anderzijds enthousiaste recensie van een overall goed optreden meenemen? Nee, niet noodzakelijk - maar het is een optie voor een rijker verslag, toch in ieder geval wanneer die kanttekeningen nuanceren en onderbouwd worden. Moet je daar als lezer vervolgens over vallen? Nee, niet noodzakelijk. Haal er gewoon uit wat er ook/wel inzit; 'absolute wereldtop', 'niet minder dan briljant' en 'sterke show', bijvoorbeeld.  Topavond. 4/5. 'Goed dat we er nog bij geweest zijn.'

wij zijn naar aerosmith geweest. en ik vond het echt geweldig. tja en soms had ie moeite met een noot. maar hij is en blijft steven tyler. de nummers waren super. verder wil ik reageren over het feit dat tyler stram genoemd word, ik vind dit echt beschamend en belachelijk. wil wel eens weten hoe veel conditie en lenigheid de persoon in zich heeft die dit geschreven heeft. je kan niet van een man van 62 verwachten dat hij nog ratslagen en salto's gaat maken.hij rent wel bijna anderhalf uur op en neer, hij zingt wel de nummers die het publiek wil. hij betrekt zijn publiek er bij, en zingt ook een nummer wat op een bordje aangevraagd word(what it takes) . ik heb respect voor de man, hij moet t zo goed als alleen doen, en hij doet het. geeft liever commentaar op het voorprogramma de stone temple pilots. zo jong, en zo saai, en zo doods. die zijn stram, die zijn saai en die mogen met pensioen, steven tyler mag nog zeker jaren door gaan zo!!!!!!!!! we love steven tyler, en het is leuk als ie aerosmith meeneemt, want 1 ding is zeker, steven is aerosmith,!!!!!!

De heren Aerosmith gaven in de Gelredome voor 7000 toeschouwers een prima show weg. En ja, de opkomst was minder, en ja, Brad Whitford heeft een petje op met zonnebril, en ja, Steven haalt niet altijd de hoge noten meer, en ja, Joe Perry zingt niet zo geweldig... Maar ja, we hebben met zijn allen staan genieten van een band die samen al ruim 300 jaar is. En als je Steven zó ziet zweten en zich voor de 100% geven voor de mensen...Tja, wie zeurt er dan nog? Trouwens, de muziek rockt nog net zo goed als dertig jaar terug, en wat is het lekker om te horen! Aerosmith; kick some ass and leave a print! Dat hebben ze gedaan ook!

Niet alle popjournalisten zijn zeikerds. Of het moet zijn dat ik geen pojournalist meer ben. Als popjournalist maakte ik Aerosmith in 1989 voor het eerst mee als pojournalist. Inmiddels heb ik een ander beroep, maar bezoek nog steeds regelmatig concerten. Ik zag Aerosmith in 2007 en 2010, en vond ze afgelopen woensdag in topvorm (beter dan 2007).

ook ik vond dit concert van Aerosmith beduidend BETER dan het arrow concert van 2007 publiek ging veel meer uit zijn dak en de setlist was veel sterker. de opmerking you are awfully quiet tonight was een GEINTJE heer recensent de fans gingen namelijk vanuit song nr 1 volledig uit hun pan ! tonque in cheek heet dat dacht ik.

Heeeeelemaal met Sarah eens. Wat een suffe recensie is dit. Is er een soort handboek voor recensenten waarin staat dat ze altijd wat te zeiken moeteen hebben?

Ik heb genoten!!!! waar ik bijv kritiek op zou hebben is het achterlijke idee dat als er al zo veel minder kaarten verkocht zijn, waarom dan toch kiezen voor zo'n vipring? scott weiland had er terrecht kritiek op, het is ook niet leuk voor een artiest om voor een half lege kring te spelen en daarachter pas de menigte die fan is in hart en nieren! ten tweede, menig act kan nog een puntje zuigen aan de kwaliteit van aerosmith! geen een band ter wereld speelt met zo veel sexappeal,charisma en rock and roll gehalte! 62 en dan nog zo rocken? dat doet niemand ze na! Ik vond het weer geweldig, fantastische inspiratiebron om zelf de pan uit te gaan rocken, en volgende keer sta ik er gewoon weer! puur omdat het een fantastische act is van topkwaliteit!

Wij vonden het super. En hebben niets gemerkt van ruzie of een onrelaxte sfeer. Het zijn ras-artiesten en doen niet onder voor de bands van tegenwoordig. Tyler deed het geweldig. In vergelijk met bands die 10 jaar jonger zijn vonden we ze geweldig. Niets op aan te merken. En ja ze worden ouder, hoe ouder je wordt hoe harder de jaren tellen en kan er in 3 jaar veel gebeuren, das niet te vergelijken met als je jong bent. En kan drugs en drank nog veel zwaarder vallen. Wij hebben respect voor hen, op je 62ste of ouder nog zo uit je dak gaan, en zoveel energie over brengen naar mensen uit verschillende generaties.

Ik ben niet bij het concert geweest gisteren, ook niet in 2007. Ben bij geen enkel Aerosmith concert geweest. Ik vind het goede muziek, maar ben geen fan. Ik wil heel graag een kanttekening plaatsen bij deze recensie. Nine Lives uit 1999 is geen halfslachtig album. Het is een snoeiharde rockplaat, maar wel met aandacht voor melodie en compositie. Verder geen oordeel over de band, over het aantal verkochte kaarten en het optreden.

Het concert was top, de band leek er heel erg veel lol in te hebben! Ontzettend sterk gespeeld en ik heb genoten! Met deze review ben ik het totaal niet eens.

Ik geef ze geen kritiek omdat ze niet meer zo vitaal zijn als 30 jaar geleden, Frank, ik geef aan dat ze in vergelijk met DRIE jaar geleden toch echt wel ouder zijn geworden. Onze beleving kan uiteraard verschillend zijn, maar ik vond ze in 2007 beduidend uitbundiger dan nu - en onderlinge lol heb ik weinig bespeurd, in ieder geval niet meer dan in 2007. Begrijp mij overigens niet verkeerd: mijn eerste CD'tje ooit was er één van Aerosmith, ik heb al hun albums en ik was meer als fan dan als recensent aanwezig in Arnhem. Maar je moet wel eerlijk blijven, vind ik. Ook Aerosmith is niet onsterfelijk.

Naar mijn mening was dit concert beter dan 2007! De band leek er deze keer onderling ook veel meer lol in te hebben. De opkomst was minder, maar dat is ook niet zo vreemd gezien alle onduidelijkheid omtrent de ruzies binnen de band. Bovendien is NL sowieso niet echt Aerosmith-land, en hebben veel mensen ze in 2007 ook al gezien. In de States of Japan staan ze straks zo weer voor 40.000 man. Waar andere grote artiesten playbacken, haalt Steven Tyler met zijn 62 jaar nog noten waar de rest van de wereld alleen maar van kan dromen. De rest van de band speelt ook super! Het is een klein wonder om deze band, na alles wat ze in 40 jaar hebben meegemaakt, nog in de originele bezetting te zien. De muziek, de stijl, de lichten... DIT zijn fucking Rocksterren! Het is makkelijk om een oudere band kritiek te geven omdat ze niet meer zo vitaal zijn als 30 jaar geleden, maar dit was nog steeds wereldtop!