Muziek.nl

Concertverslag: Muse in Goffertpark

Jochem Geerdink | Concertverslagen | 21 juni 2010
Reacties(7)

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Het heette een concert van Muse te zijn, maar ontpopte zich met prima voorprogramma’s van het Belgische Ghinzu en Editors uit Engeland tot een heus minifestivalletje. Al verbleekten de optredens van de twee ‘special guests’ bij wat het trio uit Teignmouth de 55.000 toeschouwers in het Goffertpark voorschotelde.

Muse in Goffertpark - Foto: Hans Kreutzer

Elf jaar na debuut Showbiz en het eerste Nederlandse optreden als support act van Live in de Statenhal in Den Haag, is de band uitgegroeid tot een act die een stadion kan vullen. Groot is simpelweg niet meer goed genoeg voor Muse. Het moet grootser... nee, grootst! Zo ook zaterdag in Nijmegen.

Waar het podium half november in Ahoy bestond uit drie zuilen – voor ieder van de bandleden één – is in het Nijmeegse Goffertpark een immense constructie neergepoot. Van veraf oogt het als een gebouw, waar onder een soort overkapping de bandleden hun posities innemen. Al snel blijkt dat de muren van het gebouw bestaan uit panelen die dienen als enorme videowalls.

Ghinzu en Editors mogen evenwel geen gebruik maken van de schermen, zij moeten hun muziek het werk laten doen. Ghinzu werd weliswaar al in 1999 opgericht, maar pas met hun vorig jaar verschenen derde langspeler Mirror, Mirror lijken

de Belgen ook buiten eigen land door te gaan breken. Zo mag het Brusselse kwintet vanavond een halfuurtje openen voor Muse. Muzikaal ligt de muziek in lijn van Muse en Editors: soms bombastisch, vaak melancholisch, maar toch vooral erg Belgisch. Helaas lijken de Franstalige Brusselaars te onbekend om hun kunstje over te brengen op de langzaam volstromende Goffertweide. Editors daarentegen kunnen we nauwelijks onbekend noemen. Het gezelschap rond zanger/toetsenist Tom Smith deed ons land regelmatig aan, recent nog tijdens Pinkpop. Waar dat optreden toch een beetje tegenviel, overtuigt het Britse kwartet nu wel. De band klinkt urgent, speelt strak en Smith is voor zijn doen zelfs spraakzaam. Al is het “we are called Editors” na de knallende afsluiter Papillon wellicht wat overbodig. Weliswaar is Editors technisch gezien ‘slechts’ support act, de band is in Nederland al zo groot dat er zelfs mensen speciaal voor de band afgereisd schijnen te zijn naar het Goffertpark.


Foto: Muse in Goffertpark - © Hans Kreutzer

Al komen de meeste fans natuurlijk voor zanger/gitarist Matthew Bellamy, drummer Dominic Howard en bassist Christopher Wolstenholme. The Resistance heet hun in september uitgekomen vijfde studioalbum. De meest eclectische langspeler van het trio. Juist die verscheidenheid zorgde links en rechts voor kritiek. Muse zou teveel zijn doorgeschoten in bombast met koortjes en potsierlijke gitaarriffs, terwijl een nummer als Undisclosed Desires eerder verwacht wordt op een door Timbaland geproduceerd album. Dat nummer spelen de drie vanaf een ‘rondzwevende’ ufo. Het is één van de elementen in de dik twee uur durende show die deels door de omstandigheden in het water vallen. Zo blijft het wel erg lang licht, waardoor de visuals niet helemaal uit de verf komen.

---

En de van naast het podium het publiek ingeschoten confetti en slingers zijn leuk bedacht, maar waaien door de wind zo weer het podium op. Bassist Wolstenholme kan een lach niet onderdrukken wanneer de kit van drummer Howard in no time is voorzien van de rood-, wit- en blauwgekleurde slierten.

Al heeft Muse die opsmuk eigenlijk helemaal niet nodig. Het drietal – sinds 2006 live aangevuld met Morgan Nicholls (The Streets, Gorillaz) – overtuigt vanaf opener Uprising muzikaal. Met zeven van de elf songs van The Resistance is dat album weliswaar goed vertegenwoordigd, maar juist de afwisseling met ouder werk als Bliss, Supermassive Black Hole en publieksfavoriet Citizen Erased zorgt ervoor dat de nummers prima tot hun recht komen.

Met Take A Bow – met Bellamy in een Toppers-achtig pak vol lampjes op de ufo vijftien meter de lucht in – en klassieker Plug In Baby werkt Muse naar een hoogwaardig slot toe: Knights Of Cydonia, dat door bassist Wolstenholme prachtig wordt ingeleid met het op mondharmonica gespeelde The Man With The Harmonica.


Foto: Muse in Goffertpark - © Hans Kreutzer

Ja, de pauzes tussen de nummers zijn soms erg lang. En ja, het blijft toch een gemis dat frontman Bellamy nauwelijks contact zoekt met het publiek en dat liever overlaat aan drummer Howard. De zanger heeft nu eenmaal niet het charisma van wijlen Freddie Mercury – met wie hij vaak wordt vergeleken – of U2-voorman Bono. En nee, Muse is geen band voor het grote publiek zoals U2 of Coldplay. Daarvoor is de muziek te ontoegankelijk en ontbeert het de hits. Het verklaart direct waarom er elf jaar na debuut Showbiz nog steeds mensen zijn die nog nooit van Muse gehoord hebben.

---

Maar met puike optredens sinds dat voorprogramma van Live in december 1999, heeft Muse wél een flinke schare trouwe fans aan zich gebonden. Met een epische rockshow waarin hoogtepunt aan hoogtepunt wordt geregen, worden zij vanavond beloond voor die jarenlange steun.

Gezien: Ghinzu, Editors en Muse in Goffertpark, Nijmegen op 19 juni 2010.

Setlist Ghinzu:

Mother Allegra
Mirror Mirror
The Dream Maker
Cold Love
Do You Read Me?
Chocolate Tube
Mine

Setlist Editors:

Bricks And Mortar
Bones
An End Has A Start
Smokers Outside The Hospital Doors
Eat Raw Meat = Blood Drool
Bullets
Munich
The Racing Rats
Papillon

Setlist Muse:

Uprising
Supermassive Black Hole
New Born
Map Of The Problematique
MK Ultra
Bliss
Guiding Light
Hysteria (met outro AC/DC’s Back In Black)
Nishe
United States Of Eurasia
Feeling Good
Undisclosed Desires
Resistance
Starlight
Time Is Running Out (met intro House Of The Rising Sun)
Unnatural Selection

Encore:
Citizen Erased
Stockholm Syndrome

Encore 2:
Take A Bow
Plug In Baby
Knights Of Cydonia (met intro Ennio Morricone’s The Man With The Harmonica)