Muziek.nl

Verslag Paaspop 2010 - zaterdag

Bart Nijman | Concertverslagen | 04 april 2010

Het festivalseizoen 2010 is officieel geopend: Paaspop trapt inmiddels traditiegetrouw vroeg af met een tweedaags festival in Schijndel, inclusief camping voor de bikkels. Want echt voorjaar is het nog niet. Overdag wordt met moeite de tien graden aangetikt, bewolking en wind versomberen het plaatje en een enkele bui bleek ook niet te voorkomen. Desalniettemin was de sfeer goed, de muziek fijn en de geur van gras (of modder) en aangelengd bier weer alom aanwezig. Oude gympen, kisten of laarzen aan en de wei op dus.

Foto: Hans Kreutzer

Het grootste manco van Paaspop, om dat meteen gehad te hebben, is de bereikbaarheid. Lange files voor het parkeerterrein en idem voor de festivalgangers bij de hoofdingang. Paaspop ligt eigenlijk middenin de bewoonde wereld, aan de rand van het Brabantse Schijndel, en kent weinig in- en uitgangswegen. Doe je niks aan, maar leuk is het niet. Aan het druilerige begin van de zaterdagmiddag verrijzen de tentjes echter snel op de campings en loopt de festivalwei – aan het begin van de middag nog mooi groen – langzaam vol. En ondanks de logistieke hindernissen buiten het terrein, is het binnen de poorten van Paaspop goed geregeld. Vlonders zorgen voor solide ondergrond, het barst van de (overdekte) picknicktafels, alle toiletten zijn van porcelein, aan rijen bij de muntjesautomaten doen ze niet in Schijndel en eten en drinken zijn in alle geuren en smaken verkrijgbaar. Daarnaast is het terrein ook mooi aangekleed.

In maar liefst zeven

kleine tot grote tenten staan gedurende het weekend meer dan tachtig acts geprogrammeerd, van Nederpop tot hardrock en van house en dance tot theater en ‘pretacts’  als De Locos en Gerda Baars. Muziek.nl begint de dag met een strakke en veelzijdige set van The Van Jets (zie interview). Het was een paar jaar stil na debuutalbum Electric Soldiers, maar met Cat Fit Fury zijn de glamrockende Vlamingen terug – en sterk ook. Vooral naar het einde toe zit er veel speling in het diverse geluid van het viertal, dat een nog vrij lege Jack Daniel’s Stage (iets met files en lange rijen bij de ingang) meteen goed wakker maakt. Met zanger/gitarist Johannes Verschaeve die het podium verruilt voor de zaalvloer en een drumduet van diezelfde zanger met de bassist, bijvoorbeeld. De max, zouden ze onder onze zuidgrens zeggen.


Foto: The Van Jets - © Hans Kreutzer

Ook met gitaren, maar gebaseerd op gabberhouse, is Aux Raus. Vergezeld van Malle Pietje en zijn Bimbos wordt de vloer van de Extrema Stage aan een stevige test onderworpen terwijl de eerste stagedivers zich aan een horizontale dans wagen – inclusief zanger Bastiaan Bosma, die gewoontegetrouw binnen een paar nummers al shirtloos is. Door de tent loopt ondertussen een polonaise, want we zijn natuurlijk wel in Brabant.

Voor Moke begint het festivalseizoen ook op Paaspop. Met een akoestisch optreden van alleen zanger Felix Maginn en gitarist Phil Tilli voor een select Jack Daniel’s-gezelschap beginnen ze voorzichtig aan het nieuwe buitenseizoen. Het publiek lijkt niet helemaal in een kalm begin te geloven en zit niet echt te wachten op de praatjes van de heren tussendoor – helaas, want het zijn vaak die dingen die een akoestisch optreden in kleine setting zo mooi kunnen maken. Nu komt toch het gevoel naar boven dat Moke meer slagkracht nodig heeft: de toetsenist wordt gemist in het geluid van de Amsterdamse Britrockers. Al met al een prima set, maar als ze wat later op de avond op volle oorlogssterkte een mooi optreden wegzetten op de Main Stage blijkt toch dat de kracht van Moke vooral in het collectief zit. De symfonische klanken van de band, die vooral op tweede album The Long and Dangerous Sea aanwezig zijn, komen pas in volledige bezetting tot hun recht. 


Foto: Moke - © Hans Kreutzer
 

---

Het is ondertussen - voor het eerst op deze bewolkte en winderige zaterdag - flink gaan regenen. Ach, het is voor de meesten toch etenstijd: de lekker warme en naar pizza en pannenkoeken geurende Resto Lounge puilt uit terwijl Circle J voor muzikale maaltijdbegeleiding zorgt. Buiten wordt het langzaam donker, waardoor de uit houten vlonders opgebouwde looppaden op sfeervolle promenades beginnen te lijken.

Ineens valt ook de diversiteit van Paaspop meer op. Het gemolken cliché 'voor elk wat wils' gaat voor het Schijndelse festival goed op. De Extrema Stage dreunt, de Heinekenlounge midden op het veld is hip verlicht en de Masters of Rock Stage voert zwaailichten, alsof het wil waarschuwen voor de herrie de er binnen geproduceerd wordt door bands als Born From Pain, Suicidal Tendencies en huisband Peter Pan Speedrock. Aan de overkant van het terrein het tegenovergestelde: het pad naar de wat afgezonderde Theater Stagte is huiskamerlijk verlicht, inclusief grote schemerlampen. Onderweg passeert het publiek een Lunapark, een Grieks restaurant annex cocktailbar heeft waxinelichtjes op de gedekte tafels staan en aan de zijkant draait een kleurrijk reuzenrad.


Foto: Peter Pan Speedrock - © Hans Kreutzer

Ook voor het Paaspoppubliek geldt de slogan 'voor elk wat wils'. Kinderen zijn er nauwelijks, pubers des te meer. Maar ook: echtparen, ouwe rockers en metalheads. Overwegend Brabants, natuurlijk, en dat proef je in de hele sfeer. Paaspop mag dan de afgelopen jaren volwassenheid bereikt hebben, de aantrekking is (nog altijd) vooral regionaal. En daar is de lineup ook op afgestemd: veel eigen bodem (met Nederlandstalige acts als headliner: De Dijk op zaterdag en Band Zonder Banaan op zondag), veel lolbroeken en lollige acts en - dientengevolge - een saamhorige sfeer. Op festivals is een toevalsgesprek met een volslagen vreemde nooit ver weg, maar op Paaspop lijkt iedereen wel een praatje aan te willen knopen. Om het maar Brabants te houden: gezellig.

Na een bijna rustieke tour over de verlichte wei vult Go Back to the Zoo een dampende JD-stage met energieke poprockliedjes waar live geen verslapping in zit. Snel bekend geworden dankzij De Wereld Draait Door, maar op Paaspop demonstreren ze dat ze niet alleen dankzij Matthijs van Nieuwkerk populariteit genieten. Het enthousiasme knalt er vanaf. “Tja, we vinden het zelf ook wel leuk zo”, verklaart gitarist Teun Hieltjes na afloop droogjes.  Nieuw is het allemaal niet, maar ook gebaande paden hebben af en toe een opfrissing nodig. GBTTZ doet het kundig en wordt daarvoor beloond door een wild publiek, inclusief crowdsurfers, in wat tot dusver het fijnste podium van Paaspop is. Op zondag, met onder andere Moss en Drive Like Maria, belooft dat niet anders te zijn. 


Foto: De Dijk - © Hans Kreutzer
 
Voor Muziek.nl eindigt de zaterdag bij de Main Stage. Huub van der Lubbe presenteert zijn De Dijk met weidse, theatrale gebaren en dito zang. Gekleed in een paars kostuum toont de zanger zich nog altijd een voorbeeldig voorman van de band die al bijna dertig jaar een begrip is in Nederland. Paaspop is in de eerste plaats een Nederlands festival en wie anders dan De Dijk kan zoiets op het grote podium in muziek verwoorden. Goed, de Nederbelg Novastar mag in het vroegst van de zondagmorgen de Main Stage afsluiten op de eerste dag van het festival, maar het is De Dijk die vraagt of het licht uit mag na een bewolkte maar sfeervolle eerste festivaldag.

Zie ook het verslag van de zondag en de voorbeschouwing op het Paaspop weekend.