Muziek.nl

Concertverslag: Admiral Freebee

Bart Nijman | Concertverslagen | 11 maart 2010
Reacties(1)

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Met een optreden dat van een strak kader vol nieuwe nummers – en bij vlagen wat tamme instrumentale begeleiding – via een ontspannen half uurtje met ‘oudjes’ tot een playbackshow vol grappen en grollen gaat, bewijst zelfverklaard rock ’n roll-adept Admiral Freebee in Melkweg op woensdagavond wederom dat hij een liveperformer van het zuiverste water is. Zijn bij vlagen fantastische stem lijkt vooral in het tweede deel van de show soms niet meer dan een prettige bijkomstigheid. Zolang de Antwerpse admiraal Tom van Laere maar op het podium mag.

Admiral Freebee

Wegens een technisch probleem begint de set met een mopje, maar eenmaal ingeplugd opent de vijfkoppige band met Blues From a Hypochondriac (Always Hoping for the Worst). Typisch Admiral Freebee: ontspannen babbelaar in gesprek, gepijnigd peinzer in muziek. Qua looks doet hij ondertussen een beetje denken aan een Vlaamse Rob Stenders, vooral omdat hij wat kaler en vooral minder zwaar is geworden. Zingen doet hij met rauwe stem, met veel emotie en overgave. Veel nummers worden trouwens meerstemmig gezongen, soms door de volledige band. Overigens speelt de Vlaamse dialect-zanger Flip Kowlier (Het Hof van Commerce) momenteel bas in de nieuwe bezetting van Admiral Freebee.

De eerste zes nummers komen allen van het nieuwe album The Honey & The Knife (zie recensie), dat eind februari verscheen. Ze klinken al goed ingespeeld, al is het vooral de zang van Van Laere of de meerstemmige zang die indruk maakt, want instrumentaal kleurt

het allemaal wel heel braaf binnen de lijntjes. En “Take it to the bridge!” roepen om een instrumentaal stukje in te leiden kan dus écht niet meer. Verrassing is Always On the Run, dat klinkt als iets dat het midden houdt tussen glamrock en soul. Je ziet Van Laere zo voor je in een strakke witte broek met glitters, maar ondertussen kan zijn stem het soulgehalte van het nummer wel zeer goed aan. De nieuwe nummers worden live ook al lekker uitgerekt, een teken dat het ook instrumentaal wel goed zal komen in de toekomst.



Als de Admiraal zich aan oud werk gaat wagen, komt het vijftal pas echt op stoom en wordt de livepotentie, waar ook veel Vlamingen voor naar Melkweg zijn gekomen, ten volle aangesproken. Fijn trouwens, al die Vlamingen, want die zijn tenminste stil als de situatie daar om vraagt. Admiral for President leidt de terugblik in, en die wens is niets te hoog gegrepen. Carry On daarna, en langzaam verdwijnt de lichte onwennigheid (en de daarbij behorende kaders). Het wordt losser, vlotter, met meer babbels tussendoor. Met Living for the Weekend worden de teugels definitief gevierd. Chillen, en een beetje lollig doen, maar ondertussen wel hele fijne muziek blijven maken.

---

Heel even zakt de show weg met op piano gespeeld nieuw nummer Fools Like Us, maar als er daarna een dik kwartier wordt uitgetrokken voor het briljante Get Out of Town, stijgt de show naar een absoluut hoogtepunt. Alle stijlen van de Admiraal, van rock en country tot blues en soul, komen samen in één langgerekte emotie die eindigt in een ware apotheose, met echo’s die jagen en rondzingen als spoken. De band laat horen dat ze echt wel meer waard zijn dan de nog wat voorzichtige vertolking van de nieuwe liedjes: dit is zielblootleggend eerlijk. “Tja”, zegt van Laere met ironie in zijn stem. “Er mislukten veel dingen in de jeugd van mijn leven. Maar die mislukte dingen maken mij tot een gevierd songwriter.”

Na dat zware slot gaan zijn vier bandleden op één rij achter hem staan. Van Laere babbelt nog wat en besluit met te zeggen dat het nu tijd is voor feest. You Make My Dreams Come True van Hall & Oates schalt uit de speakers, de Admiraal playbackt zwaar overdreven mee en zijn band doet een koddig dansje. Ineens staat Van Laere zelf in de zaal, klimt er publiek op het podium en verschijnt er zelfs iemand in een Admiral Freebee-badjas op het podium. Het breit een hilarisch einde aan een zorgvuldig opgebouwde set met veelbelovend nieuw werk, herkenbaar oud werk en altijd een vleugje Vlaamse zelfrelativering.

Gezien: Admiral Freebee in Melkweg, Amsterdam op woensdag 10 maart 2010.



Setlist:
Blues From a Hypochondriac (Always Hoping for the Worst)
Last song about you
Always on the run
Look at what love has done
The Longing Never Stops
My Hippie Ain’t Hip
Admiral for President
Carry On
All Through the Night
Living for the Weekend
Fools Like Us
Get Out of Town
You Make My Dreams Come True (Hall & Oates cover, geplaybackt)

Klik hier voor Honey & The Knife in de Muziek.nl webwinkel.

Website:
www.admiralfreebee.eu