Muziek.nl

Vlak voor Controlling Crowds Part IV verscheen, stond Archive in het Utrechtse Tivoli. De show aldaar was indrukwekkend, misschien wel betoverend te noemen. Toen verscheen het nieuwe album. Zou Archive zich de matige recensies van dat album hebben aangetrokken? Want het optreden in Melkweg op vrijdagavond was an sich goed, maar miste het vuur van de Tivolishow. Aan de deze keer wel lijfelijk aanwezige Maria Q lag dat overigens niet.

In een goed gevulde (maar net niet uitverkochte) Melkweg staat een verwachtingsvol publiek namelijk toch een beetje te wachten tot de Britten echt los komen. Vooropgesteld: een show van Archive is in principe altijd goed. Maar het publiek raakt verwend door de bezieling die de band doorgaans aan de dag legt en áls het veelkoppige gezelschap (deze keer met negen man/vrouw) dan een keer een wat mindere avond heeft, dan voelt men dat. Los van de in tekst en muziek verwerkte doemsfeer die de Londenaren altijd feilloos weten op te roepen, staat of valt een optreden van de band met de mate van hypnose in het publiek. Die hoge lat wisten ze deze keer net niet aan te tikken, waardoor er aan het einde van de show een gevoel blijft hangen dat er heus een goede set werd weggezet in Melkweg, maar dat het beter had kunnen zijn.



Nogmaals, aan Maria Q lag het niet. De zangeres, die de vorige keer dat Archive in Nederland was enkel op via een videoscherm te bewonderen was, weet haar bijzondere stem ook 'in het echt' zo veel sfeer mee te geven dat het optreden alleen al op basis daarvan een hoge waardering verdient. Maar goed, ze doet maar een nummer of vier mee in de set. Wie echter het verschil niet kan maken, is rapper Rosko John. Goed, zijn teksten 'flowen' soepel, maar zijn stoïcijnse podiumhouding – het is net een robot – en zijn boze stem breken het hypnotiserende effect dat Archive instrumentaal (of met de zang van Dave Penney) wél heeft.

Muzikaal, en dan vooral instrumentaal, was de Engelse band sterk als altijd. Maar ook daar past een kanttekening: waar het collectief zich regelmatig te buiten gaat aan nummers die de tien minuten benaderen of zelfs overschrijden en waarmee ze hun maximale bedwelmende effect bereiken, duurden de meeste nummers in Melkweg maar een radio-verantwoorde drie, vier minuten. Ook de toegift was kort en kende eigenlijk niet de verwachte of gehoopte climax. Het kan niet altijd feest zijn natuurlijk, maar fans van Archive zijn nou eenmaal verwend volk: die zijn gewend dat 'hun' band ze op sleeptouw neemt, ze even wegplukt uit de dagelijkse sleur en ze meeneemt in een wereld die wellicht somber is, maar die vanuit dat perspectief wel erkenning en (dus) voldoening biedt. Dat lukte de Britten op vrijdagavond in Melkweg een keertje nét niet. Daarmee was het optreden als geheel zeker niet slecht, maar het gevoel dat het net iets overtuigender kan, bleef onderweg naar huis toch hangen.

Klik hier voor Controlling Crowds Part IV (recensie) in onze shop.

Gezien: Archive in Melkweg Amsterdam op vrijdag 15 januari 2010.