kleinergroter

Nieuwsbrief

Lees onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van nieuwe titels en voordeelacties.

Abonnement

Abonnement

Concertverslag: Placebo

Dimitri Hakke | Concertverslagen | 08 december 2009

  • 1 ster
  • 2 sterren
  • 3 sterren
  • 4 sterren
  • 5 sterren
Na een glorieuze comeback met de zesde studioplaat Battle for the Sun en een succesvol optreden op Pinkpop afgelopen zomer, is het nu de taak aan Placebo om Ahoy aan zijn voeten te krijgen. Onder de misselijkmakende geur die door diverse zuurkoolkraampjes wordt verspreid, betreden Brian Molko en co om kwart over negen het toneel.

Placebo wordt live aangevuld met nog een drietal muzikanten (o.a. achtergrondzangeres/violiste). Een bezetting die direct voor een muur van geluid zorgt en vol passie For What Its Worth de -niet uitverkochte- zaal in slingert. Het drumgeluid van Steve Forrest -die in 2008- de drumstokjes overnam van Steve Hewitt is energiek. Forrest drumt als een bezetene, tewijl glitterboy Stefan Olsdal zijn bas laat brommen en Molko's stem de hoge noten nog goed weet te raken.


Foto: © Dimitri Hakke

Ook visueel steekt de show op het eerste gezicht goed in elkaar. Na enkele nummers gaat het echter knagen: de spanningsboog ontbreekt, zowel auditief als visueel. Goede uitvoeringen van Battle For The Sun, Speak in Tongues worden afgewisseld met mindere (Happy You’re Gone, Julien). Ook Every You And Every Me beukt er goed op los. Stormend, met een heerlijke gitaarmelodie, met Special Needs is ook weinig mis, maar

Advertentie

daarna zakt de boel weer in elkaar en verliest de band zich in bombast of kitscherigheid.


Foto: © Dimitri Hakke

Jammer ook dat bassist Stefan Olsdal de meeste baspartijen aan de ‘schaduwmuzikanten' overlaat en zich meer bezighoudt met gitaarspelen en met het zwaaien van zijn armen á la Guus Meeuwis. Al na een uur vinden Brian en z'n mannen het wel welletjes. Met Song To Say Goodbye nemen ze het applaus met plezier in ontvangst. Een dubbele toegift van twee keer drie nummers later, is de koek echt op. Maar eerst hebben de fans nog kunnen genieten van Special K (met ‘papadapa’-publieksparticipatie. Molko: “You don't have to know the lyrics to this song”). Helaas geen uitvoeringen van Pure Morning of Come Home. Wel een knallende uitvoering van Taste In Men. Het laat Ahoy in lichte twijfel achter. Ja, het was goed, maar was het briljant? Nee, dat niet...

Klik hier voor het album Battle For The Sun in onze shop.


Gezien: Placebo, Ahoy Rotterdam 3 december 2009.

Laatste reacties

Er zijn geen reacties.

Reageer