kleinergroter

Nieuwsbrief

Lees onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van nieuwe titels en voordeelacties.

Abonnement

Abonnement

Concertverslag: Alice In Chains

Mark Michels | Concertverslagen | 20 november 2009
Reacties(10)

  • 1 ster
  • 2 sterren
  • 3 sterren
  • 4 sterren
  • 5 sterren
De koningen van de grunge, Alice In Chains, waren vrij vlot weer terug in Nederland. Na een eerste teaser concert in de Melkweg afgelopen augustus speelde de band gisteravond in een stijf uitverkocht 013 in Tilburg.

Bij binnenkomst in de zaal voelde je het al; hier stond iets bijzonders te gebeuren. Na de overdosis van de voor de band zo bepalende zanger Layne Staley in 2002 leek het volkomen logisch dat de band ermee op hield. Eigenlijk vrij spontaan kwam de band in 2006 weer bij elkaar en toen was daar eind september het comebackalbum Black Gives Way To Blue. Vooraf met de nodige scepsis bekeken mogen we deze plaat inmiddels als een fantastische comeback betitelen. Dus moest vanavond blijken of de band, en dan natuurlijk voornamelijk nieuwe zanger William Duvall, het ook live waar kon maken.

Onder luid gejuich en begeleidt door de tonen van Destroyer van KISS kwam Alice In Chains het podium op. Rain When I Die werd ingezet en onmiddelijk werd duidelijk: dit kon niet meer stuk. Het geluid was hard, maar loepzuiver en de samenzang tussen Duvall en gitarist Jerry Cantrell

Advertentie

was hemels en bezwerend. Hier was onmiddelijk duidelijk dat het publiek de zanger met open armen ontving. De klassieker Dirt werd vanavond duidelijk in het zonnetje gezet met het zware Them Bones, de drugstrip Angry Chair, en het emotionele Rooster, door Cantrell opgedragen aan zijn vader die in de Vietnam oorlog gevochten. Op het diascherm achter de band werd de clip vertoond waarin Cantrell zijn vader interviewt over de oorlog. Het onderschatte Facelift kwam er slechts vanaf met Man In The Box.

De nieuwe plaat kwam aan bod met de single Check My Brain en een ontzettend vuig rockende versie van Looking in View. Tijdens de aankondiging van het rustige Your Decision drukte Cantrell het publiek op het hart dat je altijd keuzes hebt in het leven, daarmee uiteraard refererend aan de overdosis van Staley.




De zaal was inmiddels ronduit euforisch en er werd even een rustmoment ingelast met een akoestische set. Het prachtige No Excuses kwam voorbij en Heaven Beside You met videobeelden van de overleden Layne Staley op de achtergrond maakte het optreden zowaar nog emotioneel ook. Dat gevoel werd nog eens extra versterkt toen de band terug kwam en in de toegiften een geweldige versie van Would? speelde.

Na bijna twee uur was de koek op. De band was zichtbaar aangedaan door de hartverwarmende ontvangst en nam ruim de tijd om de fans te bedanken. Het concert zal naar alle waarschijnlijkheid als historisch de boeken ingaan. Zo'n concert waarvan je zegt: ik was erbij. En om deze recensie maar helemaal af te maken ga ik het gewoon zeggen: Alice In Chains is nog beter dan destijds!

Klik hier voor het nieuwe album Black Gives Way To Blue in onze shop.

Gezien: Alice In Chains, 013 Tilburg 19 november 2009

Laatste reacties

Deedee | 24-11-09 | 16:48

Eén klein dingetje: "Onder luid gejuich en begeleidt door de tonen van Destroyer van KISS kwam Alice In Chains het podium op." Eh... ik ken echt geen Kiss-nummer Destroyer ;-)

Roelof | 23-11-09 | 22:44

Ik was erbij! Zo voel ik dat ook. Ik moest wel erg wennen aan het nieuwe album, ik was niet direct enthousiast. Maar ik kwam na een aantal luisterbeurten tot de conclusie dat het album steeds beter wordt, net zoals alle andere albums van Alice In Chains. De nummers kwamen live ook erg goed uit de verf, ik vind William erg goed. Het viel mij wel op dat hij bij de oudere/algemenere nummers zoals rooster en Man in the Box meer uit zijn dak ging en bij intense nummers (van Layne?) zoals Junkhead meer ingetogen was. Ik geneerde mijzelf eerlijk gezegd ook een beetje deze persoonlijke nummers hard mee te zingen met zijn allen ;-) haha dat was wel een rare ervaring gezien Layne zijn dood. Maar... Kippevel en ik had geen van deze nummers willen missen. Ik was blij toen ze weer gingen spelen en nu ben ik heel blij en tevreden!

Them Bonez | 22-11-09 | 22:02

Was inderdaad He-le-maal fantastisch dit concert. Ik zit nu nog na te genieten. AIC in m'n auto, op de Ipod, thuis in de CD speler. Man man man wat was dit concert MEESTERLIJK en wat is die nieuwe plaat GOED. Jammer dat Layne er niet meer is, triest hoe hij 'ten onder' ging. Maar Duval is zeker een waardig opvolger. Ik hoop dat we nog lang kunnen genieten van deze top band.

Roy | 20-11-09 | 16:10

Shiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiittt, wat was dat lekker. William wist me echt te verbazen. Al het topwerk van jaren geleden met een goede mix van het nieuwe werk. Genoten en super goede sfeer!

y | 20-11-09 | 12:47

Was er ook bij gisteren....1 woord WAUW... ben nog steeds in een roes! En mau, je spoort niet...william is de perfecte opvolger (let wel niet vervanger..!) van Layne. En omdat hij een donkere huidskleur heeft betekend niet direct dat hij een hip hopper is... En commercieel ingesteld is hij ook niet, wat een onzin. Hij legt wel zo ontzettend veel gevoel in de nummers die door jerry en layne zijn geschreven dat hij bij mij bijna hetzelfde gevoel teweeg brengt als wanneer ik Layne hoorde (voor zijn overdosis, nu heeft het nog meer gevoel!!) En het nieuwe album is een fantastische uitbreiding van de AIC collectie. ik heb genoten :)

Mau | 20-11-09 | 12:18

Eum, behoorlijk overdreven positief recensie zeg... Ik was er ook bij, maar tis zeker geen 'I was there moment'! Het was wel een geweldig concert, AIC rockte goed! Mijn probleem was toch de nieuwe zanger! Hij paste er niet goed bij het AIC beeld. Vond hem echt een soort hiphopper, commercieel ingesteld! De passie en pijn, waar AIC over speelt, zit gewoon niet in hem. Ik miste gewoon de originele zanger, waarbij je alle platen kent met zijn stem. E dan staat er iemand anders dit te zingen! Overigens had ik dit probleem natuurlijk niet met de nieuwe nummers, daarmee vond ik de zanger het goed doen, want zingen kan die! Alleen AIC hadden een nieuw bandje moeten beginnen, of zonder nieuwe zanger doorgaan!

Bas | 20-11-09 | 11:45

Mooie recensie. Ik was erbij! ;-) Ik vond vooral het semi-akoestische gedeelte en de nummers die daarna kwamen helemaal geweldig wat betreft geluid en zang.

Mark | 20-11-09 | 10:59

Een van de memorabele concerten van de laatste jaren wat mij betreft. Heen en weer geslingerd van de euforie tijdens bijvoorbeeld 'dam that river', naar het kippenvel over mijn hele lijf voor het applaus voor 'the spirt of Layne'.... Deze band wist me met het album al te verrassen en gister zelfs flink te raken.

Martine | 20-11-09 | 10:04

Je hebt gelijk met dat het geluid te hard stond, soms ten koste van de schitterende samenzang van de heren Duvall en Cantrell. Het klonk soms heel snerpend, en dat was zo jammer. Verder was het geweldigv en was ik vooral onder de indruk van de integere houding van de mannen tegenover het publiek. Topavond, godlike performance!

Erwin | 20-11-09 | 09:58

Ik was er gisteren zelf ook bij en kan me geheel vinden in bovenstaand stuk. Alice in Chains speelde werelds en vanaf het eerste nummer stond het als een huis. Als een alice in chains fan van het eerste uur was ik wat huiverig voor het nieuwe geluid in de vorm van William Duvall, maar ik was aangenaam verrast. Een zere goede stem die past bij Alice in Chains en die vooral past bij Jerry zijn stem. Alleen de laatste zin moet je weghalen denk ik!. NIemand zal Layne Staley kunnen overtreffen!! En dat moet je ook niet willen denk ik

Reageer