Muziek.nl

Concertverslag: Melody Gardot

Anneke Ruys | Concertverslagen | 17 november 2009

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

De Amerikaanse Melody Gardot is pas 24 en heeft nu al twee luid bejubelde albums op haar naam: Worrisome Heart en My One And Only Thrill. Het is ook een zangeres met een verhaal. Op haar negentiende kreeg ze en zwaar ongeluk waardoor ze ernstige verwondingen opliep en het nog maar de vraag was of ze ooit weer kon lopen. Tijdens haar revalidatieproces raadde haar dokter aan om in muziektherapie te gaan. Melody had als kind altijd piano gespeeld en begon ook met het schrijven van liedjes.

Dat leidde tot haar prachtige debuut Worrisome Heart (2008) vol met jazzgetinte liedjes, gezongen met een zwoele stem. Dit jaar verscheen haar tweede plaat My One And Only Thrill en Melody Gardot bevestigde haar talent hiermee nogmaals. Op festivals als North Sea Jazz maakte de zangeres al grote indruk, vandaar dat de Rabozaal van de Melkweg gisteren ook tjokvol zat. Het enige minpuntje was dat de zangeres en haar gevolg het publiek veel te lang lieten wachten. Het optreden stond gepland voor half negen en Gardot betrad pas tegen kwart voor tien het podium, hetgeen voor het nodige boegeroep zorgde. Een aantal mensen was vanwege de verwachte late duur van het concert zelfs reeds huiswaarts gegaan. Jammer, want de zangeres tracteerde het gretige publiek wel op een gedenkwaardig optreden.

Aan het begin van het concert excuseerde ze zichzelf en beloofde de aanwezigen een bijzondere show en dat werd het. Al vanaf

het eerste begin wist Gardot – met een donkere bril waarachter ze haar ogen gedurende het gehele optreden verstopte - de mensen te verbazen met een a capella-versie van No More My Lord, slechts ondersteund door enkele vingerknippen en voetstampen. En dan die stem…ze transporteert je ermee zo naar een nachtclub anno jaren veertig-vijftig. Samen met een gedreven begeleidingstrio (drums, staande bas en saxofoon) kregen haar songs een bijzonder jasje.


Foto: © Anneke Ruys

---

Gardot bespeelt behalve de piano ook de gitaar en dat liet ze meerdere malen horen. Je hoorde Worrisome Heart (weer compleet met handgeklap en voetgestamp) en ook songs als If The Stars Were Mine en The Rain kreeg een geheel nieuwe, ietwat mysterieuze tint mee. Melody Gardot transporteerde het publiek voor even naar de jaren vijftig. Dat deed ze met een tomeloze energie en kruidde het optreden met grappen, anekdotes uit haar jeugd, hemelde ze onze mooie hoofdstad op en vertelde ze een verhaal over Braziliaanse ‘saudade’ (overdreven melancholie) en het verhaal over een man die ze in Lissabon tegenkwam. In het licht van dit verhaal waaide er ook zo nu en dan een luchtig vleugje bossa nova door de vol diepgang geschreven liedjes.

Alleen jammer dat Gardot ondanks de praatjes tussendoor nogal afstandelijk overkwam. Alleen tijdens het gospelachtige Who Will Comfort Me werd het publiek tot meezingen uitgenodigd en werd er een vluchtige band gesmeed. Tijdens het Amsterdamse concert werd het wederom duidelijk: Melody Gardot heeft alles in zich om uit te groeien tot de allergrootsten in het genre jazz zangeressen: op naar de absolute wereldtop.


Foto: © Anneke Ruys

Gezien: Melody Gardot, Melkweg 16 november 2009

My One and Only Thrill van Melodie Gardot is te bestellen via shop.muziek.nl