Muziek.nl

Concertverslag: Novastar HMH

Redactie Muziek.nl | Concertverslagen | 12 november 2009

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

De carrière van Joost Zweegers (Novastar) heeft het laatste anderhalf jaar een enorme vlucht genomen en als het iemand gegund is, dan is het wel deze sympathieke Nederlandse Belg –of is het Belgische Nederlander?Als fantasierijke, ambachtelijke en in zichzelf gelovende songsmid is hij door zijn louterende jaren heen gegaan en daar is, naar goed gebruik, ook in dit geval, weer ieder cliché op van toepassing. Harde tijden, diepe dalen en –inmiddels- de toppen van geluk zijn hem niet onthouden en uiteindelijk zijn de welverdiende, rijpe vruchten daar.

Afgelopen jaar heb ik hem drie keer voorbij zien komen en daarvan waren er twee in het hoofdstedelijke Paradiso, redelijk kort op elkaar, eind vorig en het begin van dit jaar. Ik was deze beide keren merkwaardig aangedaan; als een intiem, zinderend vuur was de inspiratie, de muziek, de sfeer, het speelgenot, het licht en geluid. Het publiek was toegewijd, discreet, liet alle ruimte en genoot in enthousiaste expressie –stil als het stil moest zijn en uit het dak als de maximale dynamiek bereikt was. Het waren belevenissen, die me naar meer deden verlangen. De setlist was als in een organische, opbouwende balans, de band als een homogeen instrument onder de Stem en dat alles in mijn intense besef dat de entourage van Paradiso, onwaarschijnlijk complementair was aan zijn muziek. Alles was er, inclusief de charmante, grappige en heftige motoriek van Zweegers en alles smaakte naar meer –en meer.

Novastar’s Almost Bangor zorgde voor de definitieve doorbraak naar een groter publiek; Mars Needs Woman bracht Novastar wat het nodig had: succes! Eindelijk deze prachtige liedjes voor iedereen die ze wilde horen. Airplay doet nog steeds wonderen, gelukkig ook in deze barre tijden. Het Novastar concert in de HMH is een logische vervolgstap op de ingezette triomf; o.a. Pinkpop dit jaar (veeel mensen) en een intensief tourschema in de grotere locaties.

Supportact –het blijft een hondebaan- Laura Jansen opende voor Novastar. In haar eentje, met een pianootje, zong ze haar mooie, lieve la-la-liedjes. Charmant, verlegen en ijl, maar zonder ware overtuigingskracht ging ze verloren in een gebrek aan muzikaal decor; er was geen broodnodige band die haar droeg en zo liet ze een een-dimensionale indruk achter. Haar revanche echter kwam gelukkig later in een prachtig gezongen duet met Novastar’s Joost Zweegers, een echte contributie. It’s hard to be a support, maar de volgende maal zou een package met een aanzienlijk expressiever Charlie Dee misschien een optie zijn?

De HMH heeft in de verste verte niet de intimiteit van Paradiso; het blijft natuurlijk een pracht concertzaal, waar we met z’n allen trots op mogen zijn. Toch is een relatie tussen artiest en locatie een belangrijke overweging –en een moeilijke, als het succes daarom vraagt. Het draagt een risico; een te ‘grote’ band in een kleine zaal of, in dit geval misschien, een te ‘kleine’, intieme band in een grote zaal. Het moment dat je tot de contradictie zou kunnen komen dat het succes je uit de intimiteit heeft gespeeld.. met alle gevolgen van dien.

Zo kwam het; een volle HMH, een groot publiek –en een relatief afstandelijke sfeer die maakte dat de reacties op de zo emotionele muziek evenzeer afstandelijk leken; het, in eerste instantie zeker, niet leek te beklijven. Een passieve scheidslijn tussen publiek en artiest die bijna onoverbrugbaar leek, hoezeer de band er ook aan trok. Dat nam niet weg dat er genoeg te genieten viel, zeker, daarvoor is het muzikale vakmanschap onbesproken en de muziek te mooi om waar te zijn. Of niet?

Almost Bangor is verkrijgbaar in onze shop.



Gezien: Novastar, HMH Amsterdam 29 oktober 2009     Door: Jaap Haarman