Muziek.nl

Rodrigo y Gabriela – 11:11

Bart Nijman | Albumrecensies - World | 21 september 2009

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Twee voormalige trash metal-muzikanten uit Mexico Stad die zich in Dublin hebben gevestigd en nu op klassieke ritmegitaren puur akoestische muziek spelen waarmee ze via verschillende festivals (zoals Lowlands 2005) in het voorprogramma van Muse in het Wembleystadion terecht gekomen zijn. Als ze niet zo succesvol (en daardoor steeds bekender) waren, zou je het niet zomaar geloven. Maar Rodrigo y Gabriela hebben het allemaal voor elkaar gekregen. Onlangs verscheen hun derde album, 11:11, waarop voor het eerst enkel eigen composities staan. Instrumentale muziek op z’n aanstekelijkst.

Genre: World
Subgenre: Acoustic Metal Latin

Het Mexicaanse duo Rodrigo Sánchez en Gabriela Quintero leerde elkaar kennen toen ze allebei in dezelfde metalband speelden. Omdat ze de Mexicaanse muziekscene echter te krap vonden, namen ze de wijk naar Europa. Ze belandden in Dublin omdat hen was verteld dat het klimaat voor muzikanten daar goed is. Een goede zet: hun tweede album Rodrigo y Gabriela (2006) kwam in Ierland op nummer één, ondanks stevige concurrentie van Arctic Monkeys. In eerste instantie heeft het duo een reputatie opgebouwd door akoestische versies van Metallica- en Led Zeppelin-nummers op te nemen (Orion, Stairway to Heaven) en door tijdens liveshows veel andere (populaire) covers te spelen van onder andere Pink Floyd en Slayer, maar inmiddels kiezen ze meer en meer hun eigen weg.

RyG zomaar ‘akoestische gitaarmuziek’ noemen, doet te kort aan het duo. Beiden spelen met een ongekende felheid die ze naar eigen zeggen aan hun metal-achtergrond

te danken hebben. Daarnaast spelen ze alles met z’n tweeën. Er is dus toetsenist om de boel op te leuken, maar ook geen bassist of drummer om voor basklanken te zorgen. Doen ze gewoon zelf, door op de klankkast van de gitaar te slaan. Vooral Gabriela kan op indrukwekkende wijze bas en gitaar tegelijkertijd spelen.

In feite dienden de covers op hun eerdere platen voornamelijk als vergelijkingsmateriaal en om het ijs te breken tussen (hard)rock, metal en akoestische gitaren en om het publiek omver te verbazen met werkelijk verbluffend goed uitgevoerde akoestische covers. Met het verschijnen van 11:11 is de kennismakingsperiode echter voorbij en slaan de Mexicanen definitief hun eigen weg in. Met behulp van nog steeds enkel elkaar hebben ze een album in elkaar gedraaid met eigen composities. Acoustic latin metal, zou zoiets bestaan? Anders bij deze uitgevonden door het tweetal. Rodrigo y Gabriela trekken fel van leer op de plaat en zoeken daarmee de grenzen op van wat akoestisch met een gitaar mogelijk is. Waar de metal-achtergrond van het duo soms evident is, blijft het geheel toch vooral hoog opgepookte latin. Maar wel op een niveau waar menig hobbyend gitaarspeler een jaloersmakend voorbeeld aan kan nemen.

Waar voorgaand werk van RyG al een combinatie van statement en eerbetoon aan metal en (hard)rock was, zet 11:11 nog iets hoger in. Want dat het duo magistraal gitaar kon spelen, dat wisten we inmiddels wel. Dat ze echter ook een elf tracks tellend eigen album in elkaar konden zetten dat van begin tot eind boeit, opzweept en meetrekt zonder daar bekende klanken van oude nummers van andere artiesten in te stoppen, is een nieuwe mijlpaal in de carrière van de import-Ieren. En een luistergenot voor liefhebbers van akoestische gitaren, metal, hardrock, popmuziek, latin, instrumentale muziek, melodielijnen, enzovoorts etcetera: 11:11 is een allround goed gelukte plaat geworden.


Aanvullende info:
Label: PIAS
Tijdsduur: 45:45 minuten
Website:
www.rodgab.com