Muziek.nl

Iron Maiden – The Final Frontier

Eric de Boer | Albumrecensies - Rock | 07 september 2010

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Als je het hebt over de brontosaurussen van de Britse Rockscene kom je toch wel snel uit bij Iron Maiden. Al ruim drie decennia lang rocken de Londense heren voort en zijn qua image en muziekstijl een groot voorbeeld voor vele fans en (nieuwe) musici. Nu is er het nieuwe album verkrijgbaar.

Het vijftiende studioalbum van de zes al wat oudere bandleden komt vier jaar na het goed ontvangen A Matter Of Life And Death uit en krijgt de titel The Final Frontier mee. Net als het voorgaande album zijn de tracks wat duister en hangen ze sterk naar het oudere werk van deze predikers van de New Wave Of British Heavy Metal. Zo zijn er de voor Iron Maiden eens zo typerende basloopjes die weer duidelijk hoorbaar zijn en duren de tracks gemiddeld meer dan zeven minuten. Genieten voor fans van het eerste uur, dus.

Wat wel te denken geeft is de door de heren bereikte leeftijd, die hun misschien deed teruggrijpen naar de klanken van weleer, maar ook de beperkingen van ouderdom worden enigszins hoorbaar. Vooral bij zanger en frontman Bruce Dickinson is de tand des tijds hoorbaar. Bij enkele hoge uithalen gaat het nét niet vals klinken (Mother Of Mercy,

dat ook het enige echt mindere nummer van het album is). Benieuwd of Bruce het live nog steeds kan waarmaken, maar daarvoor moeten we nog een klein jaar wachten. Grappig is het wel dat Maiden een heel andere sound laat horen in het intro van het titelnummer (Satellite 15… The Final Frontier) met zware en wat verwrongen klanken die niet hadden misstaan op een goede deathmetalplaat. Totdat Bruce gaat zingen… Herkenbaarheid alom. Aanraders zijn de titelsong, The Talisman of When The Wind Blows.

Met The Final Frontier laat de band horen dat ze nog steeds bestaansrecht hebben en zijn de ‘misstappen’ van een decennium geleden al snel in de vergetelheid geholpen. De sound is redelijk tot goed te noemen, hoewel dynamiek nooit echt het sterkste punt van de gemiddelde Iron Maiden plaat is geweest. En de composities, solo’s en ‘suspence’ kunnen de fan van weleer zeker weer aanspreken, hoewel albums als Piece Of Mind, Somewhere in Time of Powerslave nooit meer kunnen worden geëvenaard. Met de aankoop van de alleraardigste ter recensie aangeleverde blikken cd-hoes, met een wel heel erg op Predator geïnspireerde Eddie, de band-mascotte, krijgt de luisteraar ook nog eens de toegang tot bonusmateriaal online.

Aanvullende Informatie:
Label: EMI Records
Speelduur: 76:40 minuten
Website: www.ironmaiden.com