Muziek.nl

Karen Elson - The Ghost Who Walks

Leo Wubbolt | Albumrecensies - algemeen | 04 augustus 2010

Karen Elson heeft een spierwitte huid en rood haar. Het bracht haar roem als fotomodel en Jack White [ White Stripes, Dead Weather] als echtgenoot. Iedereen die denkt dat zij het zoveelste fotomodelletje is, dat als muzikant wil slagen, heeft het mis.

Of zij deze cd had kunnen maken als ze niet met Jack getrouwd was geweest, is een ander verhaal. Feit is dat Karen Elson een muzikaal verleden heeft met een aantal songs in verschillende projecten. De Britse, geboren in de buurt van Manchester was in haar teens een fan van Mazzy Star, een band die opereerde in de suburbs van San Francisco. De groep, geformeerd rond de exotische zangeres Hope Sandoval en gitarist David Roback, had lijnen naar de Rain Parade, Opal, Kendra Smith en de Dream Syndicate. Uit het eigen land was het P.J. Harvey waar Elson haar inspiratie vandaan haalt voor haar eerste plaat.



The Ghost Who Walks is een smeltkroes van al deze stromingen en invloeden, overgoten met een Jack White sausje. Hoewel hij zich bewust afzijdig heeft gehouden is zijn invloed onmiskenbaar aanwezig. Ze hebben het er aan de

ontbijttafel gewoon over gehad.
De donkere soms wat lijzige stem van Elson past goed bij het materiaal dat zij schreef. Het zijn geen vrolijke liedjes geworden; maar duistere dreigende songs over moord en doodslag, de zaken die zo verwant zijn met de oude Engelse folktraditie. Echter doordat ze verpakt zijn in soms vrolijk aandoende riedeltjes op orgel en piano word je als luisteraar voortdurend op het verkeerde been gezet. Circusliedjes zijn het af en toe, met een hoog vaudeville gehalte en ze maken The Ghost Who Walks tot een plaat die in het begin moeilijk te doorgronden is. Vaak luisteren is het motto; noemen ze zoiets niet een groeiplaat?

website:
www.karenelson.com