Muziek.nl

Wolf Parade - Expo 86

Anne Berentsen | Albumrecensies - Rock | 16 juli 2010

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Sub Pop staat over het algemeen synoniem aan spannend, nieuw, een tikkie vreemd en van hoge kwaliteit. Je weet nooit wat je kunt verwachten van een nieuwe plaat, maar toch weet je van tevoren dat je het goed gaat vinden. Helaas stelt het beroemde label teleur met Expo 86 van de Canadese band Wolf Parade. Dit rechtdoorzee indiebandje mist in grote lijnen de originaliteit en kracht waar je stilletjes op hebt gehoopt.

Wolf Parade - EXPO 86

Het eerste nummer, Cloud Shadow on the Mountain, begint saai en simpel. Naast de drie basisinstrumenten gebruikt deze band een keyboard. Met riedeltjes en bliepjes die recht uit ‘Keyboard voor Dummies’ zouden kunnen komen, voegt het instrument helemaal niks toe. Ook de simpele zang van Krug en Boeckner houden het geheel saai. De vele pogingen om spanning op te bouwen en tot een spetterend hoogtepunt te komen, mislukken een voor een. Bij Ghost Pressure werkt het gebrek aan een climax juist in voordeel van het nummer. Het lange, slepende nummer luistert makkelijk weg, maar meer dan dat is het ook niet.

Het album klinkt als een tijdreis: waar de eerste nummers de originaliteit missen en klinken alsof ze recht uit de eighties komen, begint de band vanaf de helft van de cd een eigen imago te vormen. De sfeer die ze uitstralen kun je vergelijken met Californië op een bewolkte

dag. Relaxte nummers met een donkere ondertoon. Naarmate het album verder komt veranderen de eerdergenoemde riedeltjes en bliepjes drastisch, waardoor de nummers een stuk eigentijdser en origineler gaan klinken. Oh You, Old Thing is een lied waarbij je, al liggend in de zon, een fijne zucht kun slaken. Maar de Califonische zon breekt pas uit bij het laatste nummer, Cave-O-Sapien.

Die laatste paar sterke nummers op het album, redden het schijfje niet. Na de eerste drie nummers is het moeilijk geen mening klaar te hebben over deze band. Toch loont het vaker beluisteren van dit album. Bij elke luisterbeurt valt er net iets nieuws te horen dat je de eerste impressie stukje bij beetje doet vergeten.