kleinergroter

Nieuwsbrief

Lees onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van nieuwe titels en voordeelacties.

Abonnement

Abonnement

I Am Kloot – Sky at Night

Bart Nijman | Albumrecensies - Rock | 14 juli 2010

  • 1 ster
  • 2 sterren
  • 3 sterren
  • 4 sterren
  • 5 sterren
I Am Kloot is door ondergetekende regelmatig omschreven als ‘het best bewaarde geheim van Engeland’ en het ziet er niet naar uit dat ze ooit van dat stempel af komen. Het Britse trio heeft het ook een beetje aan zichzelf te danken, want ze lijken de status van zichzelf niet al te serieus nemende kroegband te omarmen. Wie ze wel eens live gezien heeft, weet wat ik bedoel.

I Am Kloot - Sky at Night

Zanger/gitarist John Bramwell wordt veel geprezen om zijn talent om de luisteraars van I Am Kloot op het verkeerde been te zetten met ogenschijnlijk zeer simpele liedjes, die tóch steeds een snaar weten te raken. Maar de band heeft er een stevige hand van om hun eigen verborgen diepten te bagatelliseren met opmerkingen tijdens live-optredens als ‘In tegenstelling tot wat je misschien denkt, gaat ook dit nummer gewoon over drank’ of door dingen te zeggen als ‘We zullen eens doorspelen, des te eerder kunnen we weer met jullie aan de bar gaan hangen’. Behalve een typisch Brits cynisme, klinkt er ook een verborgen boodschap door: dit trio wil helemaal niet heel groot worden, want als ze ergens goed tot hun recht komen, is het in kroegen en relatief kleine zalen – waar hun fans ze echt wel weten te vinden.

Desalniettemin klinkt hun vorige week verschenen Sky at Night, geproduceerd door

Advertentie

Elbow-voorman Guy Garvey, volwassener, serieuzer, misschien wel meer bohémien zelfs. Het tien nummers tellende album ademt een bepaalde wereldlijke serieusheid die versterkt wordt door de inzet van strijkers. Toch is het bekende defaitisme in de stem en teksten van Bramwell zeker niet verdwenen en blijft I Am Kloot zijn herkenbare somber-Engelse klanken afwisselen met de lichtvoetige oplevingen die het drumspel van Andrew Hargreaves aan de muziek toevoegen – wat aan de ene kant voor fijne herkenning zorgt, maar aan de andere kant vernieuwing en ontwikkeling toch wel in de weg staat.

Tekstueel probeert Bramwell – met succes – wat dieper te graven. Northern Skies bezingt het eigen achterlangd met weemoed, I Still Do gaat terug naar zijn eigen jeugd en met het opnieuw op het album opnemen van één van hun mooiste (en populairste) nummers Proof verraden de Mancunians misschien toch stiekem een béétje extra ambitie. Maar onlangs speelde het trio in de Amsterdamse DeSmet Studio’s, waar – gelukkig – bleek dat de heren hun livepresentatie nog niet gewijzigd hebben, want ook de nieuwe nummers werden aangekondigd met woorden als ‘This is a new song. It’s also about beer.’ Fijne band, die voor liefhebbers misschien ook maar het beste als geheim bewaard mag blijven..

Aanvullende info
Label: PIAS
Speelduur: 39:27 minuten
Website: www.iamkloot.com

Tags:

Laatste reacties

Er zijn geen reacties.

Reageer