kleinergroter

Nieuwsbrief

Lees onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van nieuwe titels en voordeelacties.

Abonnement

Abonnement

The Rolling Stones - Live Licks

Leo Wubbolt | Albumrecensies - Rock | 10 maart 2010
Reacties(1)

  • 1 ster
  • 2 sterren
  • 3 sterren
  • 4 sterren
  • 5 sterren
De 2009 remaster van Live Licks behoort tot de worp van vijf live CD’s, die opnieuw werden uitgebracht na de overstap van de Stones naar Polydor. De Virgin/EMI dubbel-CD release dateert uit 2004 en was een cash-in op de uiterst succesvolle 2002/2003 tour. De gespeelde nummers vormen de weerslag van 120 shows in 23 landen voor zo’n slordige 3,4 miljoen toeschouwers.

In het rijtjes officiële live platen van de band is dit grofweg nummer tien, de ‘halve’ live opnames Stripped en Rock’n’Roll Circus meegerekend. De eerste live opname die ooit van de Stones op plaat verscheen was de EP Got Live If You Want It. EP staat voor Extended Play en hield in dat op het 7’’ vinyl plaatje meer dan twee nummers geperst werden en dus wat meerwaarde had ten opzichte van een gewone single. In het thuisland Engeland verscheen de EP in 1965 en had zes nummers en klokte op 10 minuten. Gemakshalve werd het door het publiek gescandeerde ‘We Want The Stones’ als nummer meegerekend. In Nederland verscheen de EP ook en stond acht weken in de Veronica TOP 40; om onduidelijke redenen moesten wij het doen zonder Route 66, met vijf nummers dus.

Advertentie

if (!document.MAX_used) document.MAX_used = ','; document.write (""); //]]>-->

Het verhaal gaat dat engineer Glyn Johns de opname microfoon over het balkon hing om de magie en totale gekte rond de toenmalige Stones optredens vast te leggen. Deze werkwijze is vandaag de dag niet meer voor te stellen. Voor de uitgave van Live Licks konden de producers uit iedere show het beste nummer kiezen. Met moderne digitale hulpmiddelen kan er geschaafd en geknutseld worden en is de live opname die de luisteraar uit zijn luidsprekers hoort vaak een in elkaar gezet digitaal kunstje met soms desastreuze gevolgen, getuige het intro van opener Brown Sugar, waar zomaar een lick is weggepoetst.

Live Licks is dan ook niet een integraal opgenomen concert, maar een soort Digital Best Of Live, met op Disc 1 de hits en publieksfavorieten en op Disc 2 de speciale nummers (Monkey Man), de covers,de gasten, Keith Richard’s solo momentje en wat muzikale roots. Dat maakt de CD tot verplichte aanschaf voor al diegenen die het concert bezocht hebben.

Dat de Polydor 2009 remaster slechter klinkt dan het Virgin origineel uit 2004 is helaas een gegeven. Dat kan ook niet anders met de MP3 als norm.
Verder hebben de digitale fatsoensrakkers het Stones tong berijdende meisje op de cover een behaatje aangetrokken. Zo geven de Stones anno 2010 op geen enkele manier aanstoot en weet niemand meer wat Jagger ooit bedoelde met ‘I always get my rocks off, while I’m sleeping’ van het onvolprezen album uit 1972 Exile On Main Street dat in mei 2010 de remaster series hopelijk op eerbiedwaardige wijze gaat afsluiten.

Aanvullende informatie:
Label: Polydor
Speelduur: CD1 49 minuten, CD2 60 minuten
Website: www.rollingstones.com

Laatste reacties

funkateer | 17-03-10 | 19:40

Dit is een van de weinige Stones live-albums die ik nog niet heb. Hij staat wel op mijn verlanglijstje, maar erg veel haast heb ik er niet mee. Maar deze heruitgave kan ik dus beter links laten liggen, begrijp ik wel. Want én een slechter geluid (waarom die MP3-norm als excuus geldt, begrijp ik overigens niet) én een retouch van de verpakking. Als ik het goed begrepen heb, bevatte de remaster van Goats head soup ook al de gecensureerde versie van Star Star. De Stones worden nog brave burgers in hun nadagen... Enfin, dus wéér een album waarvan ik de originele versie dankzij de remaster uit de tweedehands bakken moet gaan vissen. En de muziekindustrie maar klagen ovr teruglopende verkoopcijfers...

Reageer