Muziek.nl

Johnny Cash - American VI: Ain't No Grave

Dave van der Sterren | Albumrecensies - algemeen | 05 maart 2010

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

In 1994 blies Johnny Cash zijn carrière nieuw leven in door te gaan samenwerken met Rick Rubin, de veelzijdige producer en oprichter van het American label. In dat jaar verscheen het eerste deel van een reeks sfeervolle sobere albums, de American recordings. Met name American IV: The Man Comes Around werd een groot succes. Dit kwam enerszijds doordat dit de laatste plaat was die hij zelf zou zien verschijnen, maar ook door de sublieme video voor Hurt (een cover van Nine Inch Nails). Daarin is het doorleefde gezicht van de oude Johnny te zien, vermengd met beelden van de jonge ster. Nu was hij nooit een zonnestraaltje, maar de manier waarop hij dit treurige lied brengt doet ieder mens met een gevoelsleven huiveren.

Inmiddels is Johnny Cash is al zeven jaar dood, maar hij vertikt het om dat toe te geven. Er zijn postuum nog enkele nieuwe albums verschenen. Met de release van American VI: Ain’t no Grave is het laatste stuk van de American recordings taart uitgedeeld.

Dit album biedt je wat je kunt verwachten, en waarom zou het iets anders doen? Wat we verwachten is sterke simpele songs op karakteristieke wijze ingezongen door the Man in Black. Veel simpeler dan de titeltrack kan een lied niet zijn, maar effectief is het niettemin. “Ain’t no grave can hold my body down” zingt hij, en dat is niet gelogen. Zijn stemgeluid valt niet te imiteren. De krachtige bromstem van weleer is even fragiel geworden als zijn bezitter, maar het verlies aan vermogen wordt gecompenseerd door extra emotie. Hij zingt onder andere songs van Sheryl Crow en Kris Kristofferson op zijn eigen wijze. Ook

zingt hij de countryklassieker Cool Water, maar zingt dit niet zo “mooi” als het traditioneel gebeurt. Een stem als de zijne kan ieder lied tragiek geven. De afsluiter is daar ook een voorbeeld van. Bij Aloha Oe denk je niet meteen aan Johnny Cash, maar eerder aan hoelameisjes met bloemenkransen. Zijn kracht en die van de American recordings is dat elk lied een Cash-lied kan worden. Met dit lied neemt hij afscheid van ons en wij van hem.

Ain’t no grave is uiteraard geslaagd, maar zal (ook uiteraard) vergeken worden met deel IV. Daarover kan ik zeggen dat dit album minder variatie kent en minder materiaal ontleend is aan popmuziek. De songs zijn degelijk maar traditoneler uitgevoerd. Rubin kan als geen ander een less-is-more-sound tot stand brengen. Hij begrijpt dat je met een stem als die van Cash ook geen poespas nodig hebt. Toch zal het grote publiek vermoedelijk voldoende hebben aan deel IV. De fans die net zo die hard zijn als Johnny, kunnen zich troosten met de gedachte dat er ooit nog wel een opname tevoorschijn zal komen.

Aanvullende informatie:
Label: Universal
Speelduur: 32.23 minuten
Website: www.johnnycash.com