Muziek.nl

Jimi Hendrix - Valleys of Neptune

Gerrit van den Hoven | Albumrecensies - Rock | 04 maart 2010

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Het is zaak kritisch te zijn bij zogenaamd nooit eerder uitgebrachte opnames van Jimi Hendrix (1942-1970). Net als bij andere vroeg gestorven rockhelden zoals Jeff Buckley verscheen er ook van Jimi Hendrix na zijn dood een hoop rommel. Triest dieptepunt was wel Crash Landing, waar producer Alan Douglas studiomuzikanten inhuurde die de ruwe opnames van Hendrix oppoetsten en afmaakten.

Ook de ‘nieuwe’ cd van Hendrix, Valleys of Neptune is toch vooral een lokkertje om de consumenten warm te maken voor de luxe heruitgaves van Hendrix die er later deze maand aankomen: de eerste drie officiële lp’s Are You Experienced, Axis: Bold As Love, Electric Ladyland plus First Rays of the New Rising Sun, de vierde plaat waaraan hij na Electric Ladyland werkte.

Vijf nooit eerder uitgebrachte nummers staan er volgens platenmaatschappij Sony op de plaat, maar slechts een daarvan, titelsong Valleys of Neptune, zal voor de meeste Hendrixfans echt nieuw zijn. De titelsong stamt uit de periode 1969-1970. Hendrix werkte in New York en Londen aan nieuw materiaal voor First Rays of the New Rising Sun. Opnames voor het nummer werden in mei 1970 afgerond, maar Hendrix was nog niet tevreden over het resultaat. Het is ook een niet onaardig nummer, met Billy Cox op bas, Mitch Mitchell op drums

en Juma Sultan op percussie, maar beslist geen topper in het repertoire van Hendrix.

Het instrumentele Lullabye For The Summer is feitelijke de instrumentale basistrack voor Ezy Rider van First Rays. Sunshine of Your Love, een cover van het Cream-nummer, stond vaak op het live-repertoire van Hendrix en op live-platen en is hier in een iets te lang uitgesponnen instrumentale studioversie aanwezig. Zo zijn alle nummers wel ergens terug te vinden, op bootlegs of reguliere postume uitgaven. Maar toch, het blijft sensationeel om Hendrix op Valleys of Neptune aan het werk te horen. De opnames, met oudgediende Eddie Kramer achter de knoppen, klinken fris en helder. Valleys of Neptune geeft een goed inzicht in hoe de innovatieve gitarist werkte en is daarom een aanvulling op het al bekende oude studiowerk.

Voor Hendrix was de studio zijn ‘spirituele thuis’. Hij bracht er veel tijd door, ook al omdat hij zijn muziek niet kon noteren en zijn ideeën dus direct moest vastleggen. Hendrix hield ook van lange jams, vaak met andere muzikanten, waarbij hij vaak teruggreep op oudere nummers. Op de een klein uur durende videofilm, die in vier stukken gehaakt bij de originele albums is bijgevoegd, blijkt ook duidelijk dat niet iedereen blij was met die werkwijze van Hendrix. Voor manager Chas Chandler was studiotijd kostbaar. Opnames moesten er in twee, hooguit drie takes op staan. Chandler werd gillend gek van de negenendertig takes die nodig waren voor sommige nummers van Electric Ladyland. Ook bassist Noel Redding moest niet veel hebben van de lange studiojams. En manager Mike Jeffery had er financieel belang bij Hendrix weg uit dure studio’s te houden en hem met zijn Experience zo veel mogelijk te laten toeren.

Maar voor en tijdens de opnames van Electric Ladyland bleek dat Hendrix niet tevreden was met de richting die hij werd opgeduwd. Hij zocht en vond samenwerking met andere muzikanten. Een sessie met Miles Davis kwam niet van de grond, maar in Woodstock, waar hij woonde, experimenteerde Hendrix in het jaar voor zijn dood met jazzmuzikanten en andere muziekstijlen.

Van die nieuwe richting is op Valleys of Neptune weinig terug te vinden. Het lijkt zeker dat er geen opnames van zijn. Het maakt het des te spijtiger dat Hendrix al op z’n zevenentwintigste overleed. De oude opnames en de vier heruitgaven maken opnieuw duidelijk hoe groot de invloed van Hendrix op de muziek na hem is geweest. Zijn gitaarspel en unieke sound blijft een bron van inspiratie voor andere muzikanten en zijn nu afgestofte werk klinkt bijna veertig jaar na zijn dood nog altijd actueel.


Aanvullende informatie:
Label: Sony
Speelduur: 61.40 minuten
Website:
www.jimihendrix.com