Muziek.nl

Foreigner - Can’t Slow Down

Paul Geerts | Albumrecensies - Rock | 26 februari 2010
Reacties(3)

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Na de successen in de jaren zeventig en tachtig is het Foreigner niet voor de wind gegaan. Grote hits bleven uit en met het handjevol albums dat sindsdien verschenen is, wist de band amper te verrassen. Op Mr. Moonlight, het laatste studioalbum van de band uit 1994, is een ooit succesvolle band op z’n retour hoorbaar. Mr. Moonlight bevat gortdroge powerballads en gelikte hardrock, een verzameling clichés die op z’n best een excuus vormt voor de nog behoorlijke zangstem van Lou Gramm. Dat Foreigner ondanks die magere artistieke prestaties altijd populair is gebleven, spreekt uit het succes van de verzamelaars die sinds de eeuwwisseling verschenen zijn.

Op die basis bouwt het nog enige originele bandlid Mick Jones verder met Can’t Slow Down, het eerste studioalbum van de band in zestien jaar tijd. Gramm heeft plaatsgemaakt voor Kelly Hansen, de voormalig zanger van hardrockband Hurricane die inmiddels alweer vijf jaar lang live het boegbeeld van de band is. Een gouden greep, want Hansen schakelt net zo gemakkelijk tussen hoog en laag als zijn voorganger. Soms is het verschil tussen beiden zelfs nauwelijks hoorbaar, hetgeen alles zegt over het uitgangspunt dat Jones gehanteerd heeft bij het maken van dit album.

Can’t Slow Down is Foreigner old school, een album gemaakt volgens beproefd recept waarop powerpop en ballads elkaar afwisselen. Wellicht anders dan de titel doet vermoeden, bevat de cd overwegend rustig repertoire. En dat is spijtig, want als Foreigner gas terugneemt is de band niet altijd op z’n best. Dat When It Comes To Love sterk doet denken

aan de successen van Foreigner in de jaren tachtig is niet eens zo erg. Wel storend is dat ook de sound klakkeloos gekopieerd lijkt. Het gevoelloze toetsenspel, de tetterende sax, de zielloze productie, ze klinken als een anachronisme. Dat het ook anders kan bewijst Foreigner met het eveneens ingetogen As Long As I Live. Daarin krijgt Hansen, geruggensteund door een open productie, de ruimte om zijn vocale mogelijkheden te etaleren.

Het mag geen verrassing zijn dat Can’t Slow Down nauwelijks verrassingen bevat. Ook niet als het tempo omhoog gaat, al zijn de energiereserves waaruit Foreigner dan put zeker aangenaam. De enige track waarop Foreigner zich van een totaal andere kant laat zien is vreemd genoeg afsluiter Fool For You Anyway, een bewerking van het gelijknamige nummer uit 1977. Gelegenheidsproducer Mark Ronson heeft de song overgoten met het van hem bekende soulsausje, inclusief blazerssectie en achtergrondkoortje. Ongewild maakt hij daarmee in een keer duidelijk dat de sound van de jaren zestig aanzienlijk beter houdbaar is dan die van de jaren tachtig. Want het is ook dat nummer waarmee Foreigner een brug slaat naar deze tijd.


Aanvullende info:
Label: Edel
Tijdsduur: 50 minuten
website:
www.foreigneronline.com

Lees ook het interview van Paul Geerts met Mick Jones van Foreigner op Muziek.nl