Muziek.nl

Massive Attack - Heligoland

Eric de Boer | Albumrecensies - Dance | Funk | Soul | 25 februari 2010

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Ruim zes jaren hebben de fans van Massive Attack moeten wachten op het nieuwe album. Volgens diverse bronnen was er wel materiaal genoeg voor drie albums, maar het perfectionisme van het duo achter deze groep heeft ervoor gezorgd dat het overgrote deel van dat materiaal linea recta in het ronde archief zijn verdwenen.

Wat blijft er dan over? De tien tracks die van Massive Attack’s vijfde studioalbum de beoogde topper moeten maken die het had moeten zijn, zijn toegankelijker en minder duister dan ooit. Natuurlijk wordt er gebruik gemaakt van een flink aantal vertrouwde en ook nieuwe (stem-) geluiden. Daddy G en 3D zoals Grantley Marshall en Robert Del Naja ook bekend zijn hebben voor dit al in 2009 verwachte album gebruik gemaakt van Horace Andy, die vaker te horen was op albums van Massive Attack. Maar ook bekende stemmen van Guy Garvey (Elbow), Damon Albarn (Gorillaz, Blur), Hope Sandoval (Mazzy Star, Hope Sandoval and the Warm Intentions) of de zang van vocaliste Martina Topley- Bird moeten de muziek van de Britten ondersteunen. Of de gitarist van Portishead: Adrian Utley, die een snaartje komt tokkelen op één van de nummers.

Goed, zo’n waslijst aan artiesten als gast op je album staat vaak garant

voor een bovengemiddeld album. Maar Heligoland is dan ook niet meer dan dat. Toegegeven, het album luistert lekker weg. Maar de duistere diepte uit de tijd van Mezzanine of zelfs van het voorlaatste album 100th Window wordt amper nog bereikt. Ik denk dat het muziekduo te lang aan de knoppen heeft gedraaid met de intentie om van dit album een perfect eindresultaat te maken, dat de rauwe ziel die eerdergenoemde albums tekende ook iets teveel werd opgepoetst. Perfectionisme kan je ook overdrijven. Gelukkig zijn er hoogtepunten op Heligoland te noemen, zoals het door Guy Garvey gezongen Flat Of The Blade, waar de originele complexiteit enigszins naar boven lijkt te komen. Ook Pray For Rain met Tunde Adebimpe (van TV On The Radio) luistert heerlijk weg. Paradise Circus met Hope Sandoval, een rustige track begeleid door handclaps, een piano en een erg intense vocale prestatie is een blijvertje.

Aan de keerzijde van een grote verwachting voor een nieuw Massive Attack album komen dan ook de ‘mindere’ tracks naar voren. Hiervan zijn Babel en Rush Minute weer voorbeelden, het lijken vullers voor het album, zonder veel diepgang. Al met al luistert Heligoland toch best wel lekker weg, zij het lichter verteerbaar dan voorheen. Een eervolle vermelding waardig is toch wel de productie, die bovengemiddeld is. De cd is geen topper, maar in het geheel ook niet slecht te noemen. Hopelijk zullen de heren ons niet weer bijna zeven jaar laten wachten…


Aanvullende info:
Label: Virgin Records
Speelduur: 53:03 minuten
Website:
www.massiveattack.com