Muziek.nl

Admiral Freebee – The Honey & the Knife

Bart Nijman | Albumrecensies - Rock | 18 februari 2010

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Met The Honey & the Knife levert Tom van Laere, beter bekend als Admiral Freebee, zijn meest gruizige overpeinzingen tot nu toe af. De Antwerpenaar kiest op zijn vierde album donkere klanken om het verloren verhaal van de liefde te vertellen. Waar hij op zijn eerdere albums altijd nog wel een lichtzinnig of lichtvoetig liedje zette, of een duet met Emmylou Harris, is TH&TK voornamelijk donker. Het past bij het verhaal dat hij vertelt, maar mist soms toch wat opleving en dus balans.

Admiral Freebee - The Honey & The Knife

Het begint al met het openingsnummer, Blues From a Hypochondriac (Always Hoping for the Worst), waarop de Admiraal bijna bozig in zijn microfoon blaast. Liefde is, zoals altijd, de schuldige. Maar deze plaat gaat niet zozeer over het verlies van liefde, het gaat over wéglopen bij verloren liefde – een nog veel moeilijker proces. Bijna verhalend rijgen de nummers zich aan elkaar.

Look What Love Has Done, sombert Van Laere. De muziek ademt eenzaamheid en schetst een beeld van brede Antwerpse leien op een mistige winteravond. Het is niet moeilijk om je voor te stellen hoe hij door de stad zwerft, diep in zijn jas gedoken. De verloren liefde moet leiden tot een beslissing. De beslissing om het te laten rusten, om er van weg te lopen. Dat proces is zwaar, kost tijd, doet pijn. Op Under My Secret Skin bereikt de innerlijke strijd een beslissend punt. Het besef groeit, tussen

de diepe, bijna monotone basklanken door, dat hij de knoop zelf zal moeten doorhakken.

The Longing Never Stops, probeert hij zichzelf nog een keer wijs te maken. Maar toch schemert er licht door zijn gedachten. Het is een eenzame gitaar die klinkt, maar hij speelt met positieve energie. Country, een genre waar Admiral Freebee bekwaam in is. Een rare wending neemt de plaat daarna, met Always On the Run, dat een jaren ’70-geluid heeft en in het refrein (een herhaald “ always on the run” ) qua zang zelfs aan de Bee Gees of Earth, Wind & Fire doet denken. Van Laere is van de straat, is een bar binnengelopen.

Het blijkt een aankondiging voor een beslissing: Last Song About You. Daarna weer zo’n Bee Gees-ballad, Fools Like Us. “Let’s do some loving, let’s do some living.” De warmte van de kroeg en de aanwezigheid van mensen stemt hoopvol. Maar hij moet ook nog naar huis. The Art of Walking Away. De somberheid slaat toch weer toe, over diezelfde donkere straten, dieper en kouder in de nacht, onderweg naar huis. Home, waar de countryklanken weer overheersen, maar deze keer in eenzaamheid. Maar het komt goed – met Green Light Shines sluit de plaat met goede moed af. “Each one gets the honey and each one gets the knife, but fools like us always survive.”


Aanvullende info:
Label: Playout! Music
Speelduur: 51:37 minuten
Website:
www.admiralfreebee.eu