Categorieën
Columnisten
Agenda
- 12-03
- Coparck
- 12-03
- Paloma Faith
- 13-03
- Destine
- 13-03
- Oleta Adams
- 13-03
- Imogen Heap
- 13-03
- Customs
- 13-03
- Pagan Fest
Yeasayer – Odd Blood
Eric Rijlaarsdam | Albumrecensies - Pop | 08 februari 2010
Nadat de muziekwereld een aantal jaren vooral op de Britse eilanden gefixeerd is geweest, verschuift de focus in 2008 naar de New Yorkse wijk Brooklyn. TV On The Radio breekt met het derde album Dear Science eindelijk door en tegelijkertijd komt er een flink aantal nieuwe bands opzetten. De belangrijkste hiervan zijn Vampire Weekend, MGMT en Yeasayer. Het debuutalbum All Hour Cymbals van deze laatste band verschijnt overigens al in 2007, maar de doorbraak komt pas het jaar erop.
Inmiddels is het 2010 en dit jaar brengen Vampire Weekend, MGMT en Yeasayer hun tweede album uit. Dat van Vampire weekend verscheen al in januari en nu is het de beurt aan Yeasayer. Hun debuut was misschien het beste van de drie en dus zijn de verwachtingen hooggespannen. De reeds in oktober vorig jaar vrijgegeven track Ambling Alp deed al vermoeden dat Yeasayer deze verwachtingen waar zou gaan maken en nu Odd Blood eindelijk gearriveerd is, blijkt dat inderdaad het geval te zijn.
Een deel van de songs op Odd Blood ligt redelijk in het verlengde van het materiaal op All Hour Cymbals. Wel zijn deze nummers vaak iets toegankelijker en ligt er meer nadruk op de, gedeeltelijk elektronische, percussie. De meeste van deze songs staan op de eerste helft van het album. De hoogtepunten hier zijn Madder Red en het lekker psychedelische I Remember, maar de vrij donkere opener The Children en het reeds genoemde Ambling Alp zijn eveneens erg goed.
Ook Strange Reunions en Grizelda, die verderop op het album staan, liggen min of meer in het verlengde van All Hour Cymbals. Voor de rest klinkt de tweede helft van Odd Blood echter toch wel behoorlijk anders. O.N.E., de eerste officiële single van het album, lijkt in het begin op Talking Heads, maar wordt verderop meer elektronisch van aard.
De nadruk ligt bij O.N.E. vooral op de ritmesectie en bij Rome en Mondegreen is deze focus nog sterker. Ook Love Me Girl is ritmisch en hoekig, maar deze song is wel een stuk minder toegankelijk.
Yeasayer borduurt dus deels voort op hun psychedelische debuutplaat, maar slaat ook nieuwe wegen in. De meer rock-georiënteerde liefhebbers zullen dit misschien niet zo leuk vinden, maar het getuigt wel van lef en bovendien levert het een sterke en zeer afwisselende plaat op.
Aanvullende info:
Label: Mute / Secretly Canadian
Speelduur: 39:36 minuten
Website: www.yeasayer.net
Inmiddels is het 2010 en dit jaar brengen Vampire Weekend, MGMT en Yeasayer hun tweede album uit. Dat van Vampire weekend verscheen al in januari en nu is het de beurt aan Yeasayer. Hun debuut was misschien het beste van de drie en dus zijn de verwachtingen hooggespannen. De reeds in oktober vorig jaar vrijgegeven track Ambling Alp deed al vermoeden dat Yeasayer deze verwachtingen waar zou gaan maken en nu Odd Blood eindelijk gearriveerd is, blijkt dat inderdaad het geval te zijn.
Een deel van de songs op Odd Blood ligt redelijk in het verlengde van het materiaal op All Hour Cymbals. Wel zijn deze nummers vaak iets toegankelijker en ligt er meer nadruk op de, gedeeltelijk elektronische, percussie. De meeste van deze songs staan op de eerste helft van het album. De hoogtepunten hier zijn Madder Red en het lekker psychedelische I Remember, maar de vrij donkere opener The Children en het reeds genoemde Ambling Alp zijn eveneens erg goed.
Ook Strange Reunions en Grizelda, die verderop op het album staan, liggen min of meer in het verlengde van All Hour Cymbals. Voor de rest klinkt de tweede helft van Odd Blood echter toch wel behoorlijk anders. O.N.E., de eerste officiële single van het album, lijkt in het begin op Talking Heads, maar wordt verderop meer elektronisch van aard.
De nadruk ligt bij O.N.E. vooral op de ritmesectie en bij Rome en Mondegreen is deze focus nog sterker. Ook Love Me Girl is ritmisch en hoekig, maar deze song is wel een stuk minder toegankelijk.
Yeasayer borduurt dus deels voort op hun psychedelische debuutplaat, maar slaat ook nieuwe wegen in. De meer rock-georiënteerde liefhebbers zullen dit misschien niet zo leuk vinden, maar het getuigt wel van lef en bovendien levert het een sterke en zeer afwisselende plaat op.
Aanvullende info:
Label: Mute / Secretly Canadian
Speelduur: 39:36 minuten
Website: www.yeasayer.net
Meer Albumrecensies
- 10/03
- The Rolling Stones - Live Licks
- 10/03
- Timothy B. Schmit - Expando
- 10/03
- Blaudzun - Seadrift Soundmachine
- 10/03
- Ocean Colour Scene - Saturday
- 09/03
- Citay - Dream Get Together
- 09/03
- Koop - Coup De Grâce
Laatste reacties