Muziek.nl

Grote platenmaatschappijen worden steeds angstiger om veel geld in nieuwe projecten te steken. Liever investeren ze in gevestigde en commerciële artiesten, dan hun nek uit te steken in risicovolle (verliesdragende) acts.

Gelukkig is het aantal kleine onafhankelijke labeltjes niet meer te tellen. Ze tieren welig op het World Wide Web, verkopen hun producten rechtstreeks aan de consument zonder tussenkomst van een winkel of groothandel.

De uit Portland afkomstige Merill Garbus is een artiest die in dit klimaat goed kan gedijen. Ze geniet van de volledige artistieke vrijheid en de totale anarchie die de nieuwe muziekwereld biedt, zonder afhankelijk te zijn van een horizontaal geprogrammeerd radiostation, een pr-manager of een DJ. Voor haar zijn er geen grenzen die ze niet zou kunnen of willen doorbreken.

Haar debuut is een staaltje huisvlijt, opgenomen met een voice-recorder en gemixt met van het net geplukte software. Het verscheen juni 2009 in de US op vinyl en cassette (uh, bestaan die nog?) in gelimiteerde oplagen. Opgepakt door 4AD, het label dat zo langzamerhand nauwelijks meer obscuur genoemd kan worden, grijpt ze de kansen die een ‘major’ haar nooit zou geven.

Ze doet dat in een mix van freakfolk en ontboezemingen die mij in de verte doen denken aan het 80-er jaren Engelse meidenbandje The Raincoats. De liedjes zijn vaak aandoenlijk; maar door de bar slechte opname nauwelijks fatsoenlijk te beluisteren. Het pareltje Lions gaat ten onder door de overstuurde stem. Dat is dan ook mijn grootste bezwaar dat ik heb tegen Bird-Brains. Als je het echter niet lukt door de zelf opgeworpen luisterbarrière te breken; dan doe je de plaat tekort.


Aanvullende info:
Label: 4AD
Speelduur: 53 minuten
Website:
www.tune-yards.com