Muziek.nl

Na wat weinig spannende backstagebeelden stormt een uitbundig groepje jongemannen het podium op om hun show af te trappen met geliefde concertopener Start Me Up. De tour heer Steel Wheels, het jaar is 1990 en die jongens noemen zich The Rolling Stones. Pardon, the Rolling Stones, jongemannen? Waren de Stones in 1990 ook niet al bejaard? Jazeker, maar in vergijking met anno nu zien ze er op de dvd Live at the Max uit alsof ze net van de kostschool komen – behalve drummer Charlie Watts, want die is met een bejaard hoofd geboren. Ondanks de vergevingsloze (want haarscherpe) IMAX-beelden doet de rest echter fris en fruitig aan.

Ter ere van het twintigjarig jubileum van het album Steel Wheels (1989) verscheen vlak voor de afgelopen jaarwisseling een heruitgave van de bijbehorende tour. Gefilmd in het Wembleystadion in Londen, het Berlijnse Olympiastadion en het Stadio Delle Alpi in Turijn in 1990, en door de IMAX-beelden lijkt het alsof de opnamen met een moderne digitale camera gemaakt zijn – op enkele goedkope video-effecten die halverwege over de beelden gegooid zijn na. Het geluid is overigens, ondanks de keuzemogelijkheid tussen Dolby Digital 5.1 en Uncompressed PCM Stereo, van een wat lagere kwaliteit dan het beeld. Zeker niet slecht, maar wel een beetje vlak. Jagger oefent daarnaast regelmatig op het perfectioneren van zijn Amerikaanse accent tijdens de uitvoering van enkele nummers (vooral op Paint it Black valt het nogal op). Niet per sé hinderlijk, maar het leidt wat af. Overigens heette het Europese deel van de tour, die in 1990 begon met drie avonden (18, 19 en 21 mei) in de Rotterdamse Kuip, de Urban Jungle Tour in plaats van de Steel Wheels Tour.

Het optreden zelf is uitermate geschikt voor de gemiddelde Stones-liefhebber. Van het album Steel Wheels komen alleen makkelijke meezingers Sad Sad Sad en Rock and a Hard Place voorbij, verder is de setlist verknipt tot een liveshow met louter Stones-hits, van You Can’t Always Get What You Want via Ruby Tuesday naar Paint It Black: hun meest klassieke composities passeren allemaal de revue. Voor de ‘fan plus’ is het een aardig feitje dat dit de laatste tour was waar bassist Bill Wyman deel van uitmaakte: na de 115e en laatste show van de tour (in Wembley), verliet hij de band – al werd die beslissing pas anderhalf jaar later, in december 1992, wereldkundig gemaakt.

Als muzikaal geheel is de dvd fijn. Eenmaal in de sfeer van de Stones en hun liedjes, is de anderhalf uur durende schijf uitgespeeld voor je er erg in hebt. Dat is sowieso een beetje de kracht van de Stones, die met hun aan de oppervlakte simpele liedjes en heus niet zo heel spectaculaire liveshow toch altijd de aandacht weten te trekken én te houden. Dat is met Live at the Max niet anders. Gewoon aanzetten, eventueel iets anders gaan doen en af en toe een keer een blik op het scherm werpen, waarop het getalenteerde groepje jongemannen met veel plezier zijn ding doet op wat concluderend het best omschreven kan worden als een bewegende ‘Best Of’.

Aanvullende info:
Label: Universal Musis
Speelduur: 89 minuten
Website:
www.rollingstones.com