Categorieën
Columnisten
Agenda
- 11-03
- Angie Stone
- 11-03
- Gino Vannelli...
- 12-03
- Suffocation
- 12-03
- Customs
- 12-03
- Paloma Faith
- 12-03
- The Haunted
- 12-03
- Destine
The Pineapple Thief – The Dawn Raids
Max Delissen | Albumrecensies - Rock | 27 januari 2010
The Pineapple Thief - Dawn Raids
Soms kom je albums tegen waarvan je niet precies kan zeggen waarom ze je het gevoel geven dat er iets niet klopt. Bij nadere beschouwing is het bijna altijd de muziek waar iets aan ontbreekt, maar daar zit het hem bij deze dubbel-release niet in. Toch knaagt er enige twijfel aan me.
Om de mogelijke indruk dat dit een afbraakrecensie gaat worden maar meteen uit de wereld te helpen begin ik met de muziek waar het dus niet aan ligt. The Pineapple Thief maakt mooie, melodieuze en soms erg stevige popmuziek die zwaar leunt tegen de progrock. In de acht songs, die gelijk verdeeld zijn over deze twee EP's, hoort een oplettende luisteraar zonder al te veel moeite invloeden van Radiohead, Porcupine Tree en zelfs een snufje van de latere Pink Floyd. Voorwaar niet de slechtste inspiratiebronnen zou ik zeggen. De eigen inbreng is echter groot genoeg om van een sterk eigen geluid te kunnen spreken.
Bovendien wordt er geconcentreerd en uiterst vakkundig gemusiceerd. Echt niks mis mee. De vier songs per EP zijn ontstaan in nachtelijke studiosessies (die vaak tot het ochtendgloren duurden – vandaag de werktitel Dawn Raids) in aanloop naar het studioalbum Tightly Unwound uit 2008. Met dat album oogstte de band van frontman Bruce Soord veel lof en succes, en tijdens de liveshows die er op volgden werd veel overgebleven materiaal uit de Dawn Raid sessies gespeeld.
Dat was niet meer dan logisch, want de kwaliteit ervan is uitstekend, en de fans vonden het prachtig. Het enige nummer dat daadwerkelijk op het album Tightly Unwound kwam te staan (Tightly Wound) is op deze EP's trouwens in twee alternatieve versies te vinden, waarbij mijn voorkeur naar de sublieme akoestische versie uitgaat.
Om de mogelijke indruk dat dit een afbraakrecensie gaat worden maar meteen uit de wereld te helpen begin ik met de muziek waar het dus niet aan ligt. The Pineapple Thief maakt mooie, melodieuze en soms erg stevige popmuziek die zwaar leunt tegen de progrock. In de acht songs, die gelijk verdeeld zijn over deze twee EP's, hoort een oplettende luisteraar zonder al te veel moeite invloeden van Radiohead, Porcupine Tree en zelfs een snufje van de latere Pink Floyd. Voorwaar niet de slechtste inspiratiebronnen zou ik zeggen. De eigen inbreng is echter groot genoeg om van een sterk eigen geluid te kunnen spreken.
Bovendien wordt er geconcentreerd en uiterst vakkundig gemusiceerd. Echt niks mis mee. De vier songs per EP zijn ontstaan in nachtelijke studiosessies (die vaak tot het ochtendgloren duurden – vandaag de werktitel Dawn Raids) in aanloop naar het studioalbum Tightly Unwound uit 2008. Met dat album oogstte de band van frontman Bruce Soord veel lof en succes, en tijdens de liveshows die er op volgden werd veel overgebleven materiaal uit de Dawn Raid sessies gespeeld.
Dat was niet meer dan logisch, want de kwaliteit ervan is uitstekend, en de fans vonden het prachtig. Het enige nummer dat daadwerkelijk op het album Tightly Unwound kwam te staan (Tightly Wound) is op deze EP's trouwens in twee alternatieve versies te vinden, waarbij mijn voorkeur naar de sublieme akoestische versie uitgaat.
Pagina: 1 - 2
Meer Albumrecensies
- 10/03
- The Rolling Stones - Live Licks
- 10/03
- Timothy B. Schmit - Expando
- 10/03
- Blaudzun - Seadrift Soundmachine
- 10/03
- Ocean Colour Scene - Saturday
- 09/03
- Citay - Dream Get Together
- 09/03
- Koop - Coup De Grâce





Laatste reacties