Muziek.nl

Cuby + Blizzards – Collected

Eric Rijlaarsdam | Albumrecensies - Blues | 02 februari 2010

• 1 ster
• 2 sterren
• 3 sterren
• 4 sterren
• 5 sterren

Vorig voorjaar verscheen er na elf jaar een nieuw studioalbum van Cuby + Blizzards getiteld Cats Lost. Het album werd door zowel pers als publiek positief ontvangen en verkocht zo goed dat Harry Muskee in september de eerste gouden plaat van zijn carrière in ontvangst mocht nemen. Cuby + Blizzards zijn dus helemaal terug van eigenlijk nooit echt weggeweest en dus is het de hoogste tijd voor een goed compilatiealbum. Daarom is er nu Collected, een driedubbele verzamelaar met daarop een uitgebreide bloemlezing uit de lange carrière van Muskee. Hierop is niet alleen het beste werk van Cuby + Blizzards verzameld, maar ook veel materiaal van Muskee’s andere bands.

Cuby Blizzards - Collected

Voor de gewone muziekliefhebber is de eerste cd van Collected het interessantst. Hierop staan de beste nummers van Cuby + Blizzards uit de jaren ’60 en begin jaren ’70. Vrijwel alle Top 40 hits die de band in deze periode scoorde komen voorbij, waaronder Another Day, Another Road, Window Of My Eyes en het lekker rockende Appleknockers Flophouse. Daarnaast horen we een flink aantal nummers die bij het grote publiek misschien iets minder bekend zijn, maar minstens even goed. De mooiste hiervan zijn Thursday Night en de werkelijk hartverscheurende ballad Somebody Will Know Someday.

De fans van Cuby + Blizzards hebben dit materiaal natuurlijk allang in huis en voor hen is de eerste cd dan ook niet zo interessant. De tweede en derde cd zullen hen waarschijnlijk meer aanspreken, want deze bevatten nummers van Red, White & Blue, Harry Muskee Band en Muskee Gang en daarnaast een flinke hoeveelheid solowerk van

Muskee. Waarschijnlijk hebben alleen de echte completisten al deze songs in reeds de kast staan.

De tweede cd van Collected begint met nog eens zeven tracks van Cuby + Blizzards uit de jaren ’60 en begin jaren ’70. Hierbij zijn onder andere de twee hits die niet op het eerste schijfje staan, Backstreet en Distant Smile. Verder zijn vooral Simple Man en het jazznummer Birk’s Works echt de moeite waard. Hierna volgt een tweetal songs van Red, White & Blue, de supergroep waar Muskee en gitarist Eelco Gelling halverwege de jaren ’70 korte tijd in spelen. Vooral het akoestische Pigeon Girl, compleet met harmonica, is een leuk nummer.

Na hun avontuur in Red, White & Blue beginnen Muskee en Gelling opnieuw met Cuby + Blizzards en van deze incarnatie van de band vinden we drie songs terug op Collected. De eerste hiervan, getiteld Perfect Song, is erg goed en ook het korte (There Ain’t No Real) Perfection is de moeite waard. Helaas geldt dit niet voor Maybe We’ll Need Another War.

---

Als Gelling in 1977 vertrekt gaat Muskee verder met de Harry Muskee Band, maar hiermee houdt hij het maar kort uit. De Harry Muskee Band is dan ook slechts met één song vertegenwoordigd op Collected. Bad News is wat aan de slappe kant en is bovendien veel te lang.

De volgende band heet Muskee Gang en hiervan staan maar liefst zes songs op Collected. Het belangrijkste nadeel van deze nummers is dat ze een typische jaren ’80 sound hebben, maar afgezien daarvan is er niet zoveel mis met bijvoorbeeld City Soldier en The Legend. Ook Geronimo Weeps is een aardig nummer, vooral door het refrein dat behoorlijk in je hoofd blijft zitten.

Met Muskee Gang zijn we inmiddels op derde cd aanbeland en hierop staat een zevental songs die Muskee eind jaren ’80 en begin jaren ’90 onder zijn eigen naam uitbrengt. De meeste van deze nummers weten niet echt te overtuigen, maar Bluesman, dat enerzijds ouderwets, maar tegelijkertijd ook modern klinkt, is zeer de moeite waard.

Begin jaren ’90 wordt Cuby + Blizzards opnieuw opgericht, in vrijwel dezelfde bezetting als die van eind jaren ’60. Alleen Eelco Gelling is niet van de partij, maar zijn plaats wordt ingenomen door de minstens even capabale gitarist Erwin Java. Collected eindigt dan ook met acht nummers van deze laatste versie van Cuby + Blizzards. Hiervan zijn vooral de drie songs die afkomstig zijn van Cats Lost, erg goed. Nobody In Town, de Engelse versie van De Dijk’s Niemand In De Stad is een beetje curieus, maar ook wel erg leuk. De leadvocalen worden hier verzorgd door Huub van der Lubbe en Muskee zingt alleen het refrein.

Net als de eerdere Collected cd’s, van onder andere Cat Stevens en 10CC geeft ook deze van Cuby + Blizzards een mooi en bovendien uitgebreid overzicht van het oeuvre van de band. Het is leuk dat de nummers min of meer in chronologische volgorde staan, want hierdoor maak je aan de hand van Harry Muskee een bijna vier uur durende tijdreis van 1965 naar 2009. Doordat Collected naast de grote hits van Cuby + Blizzards ook veel materiaal van Muskee’s andere bands en projecten bevat, is deze verzamelaar interessant voor zowel nieuwelingen als fans.



Aanvullende info:
Label: Universal Music
Speelduur: 78:52 minten (cd 1), 75:24 minuten (cd 2), 79:04 minuten
Website:
www.cubyandtheblizzards.nl