Muziek.nl

Interview met Scouting For Girls

Pierre Oitmann | Achtergrondartikelen | 14 juni 2010

Scouting For Girls scoort momenteel zijn eerste hit in de Nederlandse Top 40 met het zomerse popliedje This Ain’t A Love Song. In thuisland Groot-Brittannië verkocht de band bijna een miljoen exemplaren van zijn naamloze debuutalbum, met daarop de Britse top 10-hits She’s So Lovely, Elvis Ain’t Dead en Heartbeat. Met het onlangs verschenen tweede album, Everybody Wants To Be On TV, probeert Scouting For Girls zijn faam en fortuin verder uit te breiden. Muziek.nl spreekt bassist Greg Churchouse.

Scouting For Girls

De eerste stappen richting sterrendom waren bescheiden. Zo besteedde Churchouse zijn zuur verdiende royalties aan een nieuwe accu voor zijn witte Skoda. “Hij rijdt nog prima”, aldus Churchouse over zijn voertuig. “Al ben ik er inmiddels wel aan het denken om een Audi aan te schaffen.” Ook de roem die de Britten genieten is ze nog niet naar hun hoofd gestegen. Churchouse omschrijft het als zijnde een “magisch avontuur”. “Ik ben erg bevoorrecht dat ik dit mag doen en dan ook nog met mijn twee beste vrienden. Er zijn serieus geen nadelen aan het bekend-zijn. Maar het zijn vooral onze liedjes die bekend zijn, niet zozeer wijzelf. Ik kan nog ongestoord over straat.”

Tijdens het tot stand komen van het album Everybody Wants To Be On TV deed Scouting For Girls verwoede pogingen om de best mogelijke popliedjes te schrijven. Dat werd een opzichzelfstaand doel. “We wilden dat ieder liedje een

potentiële single zou kunnen zijn, losstaand van het album”, legt Churchouse uit. “Iedere liedjesschrijver heeft als aspiratie om zichzelf ontwikkelen. Ons zelfvertrouwen en onze vaardigheden zijn gegroeid.” Hiervoor had Scouting For Girls echter wel een impuls nodig van de platenmaatschappij. “We hadden twintig á dertig liedjes af, maar ons label vond het niet goed genoeg. Ze zeiden dat we het beter konden en dat we geen singles hadden. This Ain’t A Love Song zat daar ook tussen, dat uiteindelijk een nummer 1-hit werd in Groot-Brittannië. Dus wat dat betreft hebben ze ongelijk gekregen.”



Toch legde Scouting For Girls die kritiek van de platenmaatschappij niet naast zich neer. “We konden het ook beter!”, zegt Churchouse overtuigd. “We waren aanvankelijk geschokt en neergeslagen, maar daarna zijn we ons best gaan doen om de beste tien liedjes te schrijven die we konden. Geen ‘fillers’, de plaat moest zo sterk mogelijk worden.” Muziekcritici reageerden verdeeld op Everybody Wants To Be On TV. Churchouse moet er om lachen. “Ik vind het nogal amusant om te horen wat de reacties zijn op onze muziek. Critici die ons eerste album niet zo sterk vonden, blijken de tweede weer wel te kunnen waarderen. Wij gingen duidelijk voor een grootser geluid en wat meer balladachtige liedjes.”

“De liedjes zijn op plaat erg gepolijst, maar live zijn we een rock-‘n’-rollband die popmuziek maakt. Tijdens concerten leggen we de nadruk op de melodie en er zijn iets meer gitaren. We maken ook geen gebruik van meelopende bandjes of een clicktrack; we zijn een heuse rockband.” De bassist merkt op dat het publiek steeds wilder en luidruchtiger wordt bij optredens van Scouting For Girls. “Het geschreeuw van de fans begint onze oren aan te tasten.” Los daarvan hecht de band veel waarde aan zijn fans, ook wel liefkozend 'Wolfcubs' genoemd. “Aanvankelijk runden we zelf onze fanclub en maakten we zelf buttons en brandden demo-cd’s. Toen een landelijk radiostation daarover berichtte, kregen we de dag erna vijfduizend nieuwe aanmeldingen binnen! Inmiddels hebben we de fanclub uit handen gegeven.”

Churchouse verwacht dat het derde album van Scouting For Girls 'nog beter' zal worden dan Everybody Wants To Be On TV. “We blijven doorgaan met liedjes schrijven. De derde plaat wordt meer van hetzelfde, maar dan beter. Ik weet het zeker. Scouting For Girls gaat met een verder ontwikkeld geluid de toekomst tegemoet.”