kleinergroter

Nieuwsbrief

Lees onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van nieuwe titels en voordeelacties.

Abonnement

Abonnement

Moke's Phil Tilli over Exile On Main Street

Jochem Geerdink | Achtergrondartikelen | 12 mei 2010

Muziekmagazine Rolling Stone zette het op nummer 7 in haar lijst van 500 beste albums aller tijden. Vrijdag 14 mei verschijnt een reissue van het in mei 1972 uitgebrachte Exile On Main St. Niet alleen het meest eclectische Rolling Stones album ooit, volgens velen ook het beste album dat de Britse band uitbracht. “Exile is het ultieme album. Alles klopt naadloos, tot aan de hoes aan toe”, vindt Phil Tilli.

Foto: Jochem Geerdink

Wanneer Muziek.nl de gitarist van Moke erop wijst dat Exile On Main St amper Stones-klassiekers herbergt, valt Tilli even stil. “Het is dat jij het nu zegt, zelf heb ik daar nooit echt bij stilgestaan. Puur omdat ik de plaat als album heel hoog heb zitten. Maar verdomd, het klopt. Het is een Stones-album met uitgesproken weinig hits. Toch voelt het voor mij wel als allemaal klassiekers. Het is haast een profetische aanklacht tegen de huidige iTunes-cultuur met losse liedjes downloaden. Je zet niet één nummer op van Exile, je wilt direct het hele album horen. En wanneer het vervolgens is afgelopen, wil je hem gewoon nog een keer luisteren. Omdat je alweer verlangt naar de eerste tonen van Rocks Off.”

De Amsterdammer kwam eind jaren tachtig met het album in aanraking. “Voordat ik het hoorde, wist ik al dat het dé Stones-plaat moest zijn. Ik vond het direct in alle

Advertentie

vormen briljant. Het rockt op de manier waardoor ik van Rolling Stones ben gaan houden. Hoe die ook binnenkomt, met de eerste twee akkoorden van Rocks Off. Dat zet direct de toon. Toen ik doorhad hoe je dat speelde, was ik ontzettend gelukkig.”

Is Exile On Main St daardoor voor Tilli de ultieme langspeler? “Misschien wel. In principe is het een blauwdruk zoals een album voor een band als Rolling Stones zou moeten zijn. De band neemt je mee op een muzikale ontdekkingsreis. Van rock-’n-roll via honky tonk naar swampy blues, overduidelijk gespeeld door een band die in een ongelooflijke creatieve vibe zit. Het album klopt naadloos, tot aan de hoes aan toe.”



“Weet je wat ik ook heel wonderlijk vind”, zegt Tilli. Exile On Main St. en Sticky Fingers zijn gewoon dé twee Stones-platen, daar hoeven we niet over te discussiëren. Maar op geen van beide albums zijn Brian Jones en Ron Wood te horen. Mick Taylor was toen namelijk de gitarist. Hij heeft zodoende een ongelooflijk belangrijke periode meegemaakt, maar staat nu te spelen in bluescafés in het zuiden van Nederland. Je vraagt je dan af waar het mis is gegaan. Wanneer hij niet uit Rolling Stones was gestapt, hadden we Ron Wood misschien niet eens gekend. Wat ik natuurlijk wél een fantastische gitarist vind, al was het maar vanwege zijn kop, haha.”

Dan komt de gitarist van Moke met een opvallende bekentenis. “Exile is absoluut bepalend geweest voor mijn gitaarspel. In de periode dat ik helemaal weg was van dat album, zat ik bollen te pellen om te sparen voor mijn eerste gitaar. Vervolgens heb ik echt vreselijk veel meegespeeld met het album. Dat was eind jaren tachtig, toen de Stones net bezig was met de Voodoo Lounge Tour. Ik kon de heren dus ook nog eens live zien. Alles kwam op dat moment bij elkaar. Later ontdekte ik dat Exile On Main St uit mijn geboortejaar stamt. Blijkbaar heeft het zo moeten zijn, haha.”


Exile On Main Street wordt op vrijdag 14 mei opnieuw uitgebracht in maar liefst vier verschillende versies. Alle versies zijn bij Muziek.nl te bestellen voor speciale actieprijzen

Limited Edition Super Deluxe boxset
Limited Deluxe Edition
Vinyl Edition
Standard Edition

Laatste reacties

Er zijn geen reacties.

Reageer