Muziek.nl

Zestien jaar na de release van Mr. Moonlight is Foreigner terug met een nieuw studioalbum. De songs op Can’t Slow Down benaderen het geluid waarmee de band in de jaren zeventig en tachtig groot is geworden. “Ik geloof dat we er in geslaagd zijn onze eigen identiteit te behouden”, zegt gitarist Mick Jones die nog als enige over is van de oorspronkelijke bezetting.

Het is niet zijn eerste telefonische interview van de dag. En ook niet zijn laatste. Toch klinkt gitarist Mick Jones van Foreigner verrassend enthousiast. Alsof hij er naar uitgekeken heeft om de nieuwe cd van de band voor te stellen aan de Europese fans. Want dat die er nog altijd zijn, staat volgens hem vast. Can’t Slow Down is het eerste kindje van Foreigner in zestien jaar tijd. Al is het eerder een soort kleinkind, benadrukt Jones die daarmee de ruim dertigjarige geschiedenis van de band beeldend schetst. En het is het eerste studioalbum zonder zanger Lou Gramm die in 2003 koos voor een solocarrière. Zijn plaats is ingenomen door Kelly Hansen, voormalig zanger van Hurricane.

"Ik ben blij dat ik Kelly tegen het lijf gelopen ben", aldus Jones, die in december de pensioengerechtigde leeftijd bereikt heeft. "Het klikte direct. Zijn stem klinkt niet alleen geweldig, hij is ook nog eens een goede performer. Bovendien is hij van nature positief ingesteld. Na al die jaren met Lou had ik nooit meer verwacht dat ik nog zo iemand zou ontmoeten. De ontmoeting met Kelly heeft me bovendien doen inzien dat Lou er de laatste jaren met de pet naar gegooid heeft."


Foto: Foreigner in de huidige bezetting

Dat verklaart tevens waarom er, uitgezonderd een serie verzamelaars, jarenlang geen nieuw werk van Foreigner is verschenen. De samenwerking tussen Kelly en Gramm stond al jaren op losse schroeven. "We hebben nog wel regelmatig dingen geprobeerd, maar dat leidde tot niets. Lou was met heel andere dingen bezig. Hij heeft zich op religie gestort en wilde daar ook muzikaal iets mee. Wat mij betreft hebben muziek en godsdienst niets met elkaar te maken. Ik heb er totaal geen behoefte om een religieuze boodschap met mijn muziek uit dragen. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat muziek niet emotioneel mag zijn." Het lag dan ook voor de hand dat aan de langdurige relatie tussen de twee een eind zou komen. "Lou zette de eerste stap waarna we zonder ruzie uit elkaar zijn gegaan. Als je zo lang hebt samengewerkt, voelt het als een huwelijk. We hebben mooie dingen gemaakt, maar je moet op een gegeven moment ook tot de conclusie kunnen komen dat er niets meer in zit. Scheiden is altijd pijnlijk, ook al hadden Lou en ik buiten de band geen echte vriendschappelijke relatie. Hij was mijn muzikale partner. Zo zie ik dat."

Want vrienden, dat zijn ze eigenlijk nooit geweest. Misschien halverwege de jaren zeventig, wanneer Jones en Gramm samen met Ian McDonalds, Dennis Elliott, Al Greenwood en Ed Gagliardi de basis leggen voor Foreigner. "Maar je hoeft ook geen vrienden te zijn om samen mooie muziek te maken", benadrukt Jones. "Kijk naar John Lennon en Paul McCartney. Mick Jagger en Keith Richards zijn ook niet echt vrienden. Die zien elkaar tegenwoordig hooguit op het podium."

De kracht van hun samenwerking blijkt in een vroeg stadium. De combinatie van rhythm & blues met Britse rock (Foreigener heeft zowel wortels in Amerika als Engeland) slaat aan. Van het titelloze debuut gaan alleen al in Amerika vier miljoen exemplaren over de toonbank en met de single Cold As Ice scoort Foreigner wereldwijd een dikke hit. Opvolger Double Vision doet het met vijf miljoen exemplaren nog beter. In de jaren zeventig en tachtig volgen hits als I Want To Know What Love Is, That Was Yesterday en Say You Will. Inmiddels heeft de band wereldwijd een slordige vijftig miljoen albums verkocht, een aantal waarbij ook Jones zich nauwelijks een voorstelling kan maken.

Maar hoe succesvol Foreigner ook is, de band heeft tevens iets van een duiventil. Begin jaren negentig resteert Jones als enige bandlid van de oorspronkelijke bezetting, al krijgt hij voor de opnamen van het weinig succesvolle Mr. Moonlight opnieuw gezelschap van Gramm. Eind 2002 treden de twee voor het laatst samen op, nota bene tijdens The Night of the Proms in Nederland.

Toch heeft Jones ondanks het wegvallen van Gramm nooit overwogen om de stekker uit Foreigner te trekken. "Na het vertrek van Lou heb ik het een tijdje rustig aan gedaan, onder meer om mijn leven op de rails te krijgen. Ik had net een scheiding achter de rug en wilde het wat rustiger aan doen. Maar ik kwam er al snel achter dat ik iets miste. Ik ben een geboren gitarist. Stil zitten is niets voor mij."’ Dus staat de band een jaar na het vertrek van Gramm alweer op de planken. Ditmaal met zanger Chaz West die een jaar later vervangen wordt door Kelly Hansen. Hansen is voor het eerst te horen op Extended Versions, een album dat nieuwe versies bevat van de grootste successen. "Misschien is het toeval of geluk, maar het voelt alsof alles perfect samenvalt. Dat dit het moment is om samen iets moois te maken. Alsof dit mijn bestemming is", zegt Hansen over zijn nieuwe job.

Het stond voor Jones dan ook al in een vroeg stadium vast dat er nieuwe plaat zou komen. En dan ook nog een waaraan Hansen een compositorisch bijdrage zou leveren. Dat is dus Can’t Slow Down, een cd die geproduceerd is door Marti Frederiksen (Aerosmith) en Jones. Voor afsluiter Fool For You Anyway is Foreigner in zee gegaan met producer Mark Ronson (Amy Winehouse), die het nummer overgoten heeft met een aardige portie soul. "Mark is mijn stiefzoon", verklaart Jones. "Ik heb hem vanaf zijn zevende zien opgroeien. We hebben het er vaak over gehad om iets samen te doen. Hij kwam zelf met het idee om een track op het nieuwe album te doen en ik heb hem de vrije hand gegeven."

De reacties op het album, dat al sinds najaar 2009 in Amerika verkrijgbaar is, zijn overwegend positief. De gitarist staat er niet van te kijken. "Can’t Slow Down voelt écht als Foreigner. We zijn er op een integere manier in geslaagd onze eigen identiteit te behouden." Dus volgt voor de zoveelste keer een leven onderweg. "Er is een moment geweest dat ik uitgekeken was op optreden, dat ik er de lol niet meer van inzag. Het plezier is terug, waardoor ook optreden weer een uitdaging is. Al doe ik het nu wel op mijn manier. Als we ergens een show doen, probeer ik er altijd een dag aan vast te plakken. Dan kan ik eindelijk de steden bekijken waar ik al zo vaak geweest ben."


Foto: Foreigner tijdens Bospop vorig jaar - © Hans Kreutzer

Klik hier voor Can't Slow Down in de Muziek.nl webwinkel.

Website:
www.foreigneronline.com