kleinergroter

Nieuwsbrief

Lees onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van nieuwe titels en voordeelacties.

Abonnement

Abonnement

Interview met Holly Miranda

Anneke Ruys | Achtergrondartikelen | 16 februari 2010

Holly Miranda (27) is een Amerikaanse singer/songwriter die al vanaf haar elfde liedjes schrijft. In 2001 bracht ze High Above The City uit, wat alleen te koop was tijdens optredens in en rond Detroit. The Magician’s Private Library is haar enige echte debuut. In Amsterdam spraken we uitvoerig over muziek en andere zaken.

Holly Miranda

Bij Holly Miranda zit muziek heel diep. Zó diep dat ze er op haar zestiende haar ouderlijk huis in Detroit voor verliet om zich als muzikant in New York City te vestigen. Er moet thuis wel heel wat aan de hand zijn om zo jong al zo’n definitieve beslissing te nemen of..? “Ik kom uit een extreem religieus gezin. Zo’n gezin waar de kerk op de eerste plaats kwam en waarvoor alles moest wijken. We móesten iedere zondag naar de kerk, altijd braaf de Bijbel lezen en het enige waar we naar luisterden was religieuze muziek en Motown met als enige reden dat ‘rhythm & blues ooit in de kerk ontstond’. Wat doe je wanneer je je aan alle kanten aan banden gelegd voelt? Juist, dan vlucht je weg en dat deed ik. Ik had gewoon mijn vrijheid nodig en daar ging ik naar op zoek”.

Het bleek voor Holly Miranda

Advertentie

de juiste stap om naar New York te gaan, waar ze ook nog een zus had wonen. Ze werkte er keihard aan haar muziek en deed veel ‘open mik’ optredens. “Ik herinner me nu nog hoe trots ik was op mijn állereerste cluboptreden. Er kwam zelfs een journalist langs om een recensie te schrijven. Het was een positief stuk en ik wilde het persoonlijk aan mijn moeder voorlezen. Ze stond in de keuken waar ze soep aan het koken was. ‘Mam mijn eerste recensie’ riep ik enthousiast. Ze wilde niet luisteren en ging gewoon door met koken. Het enige wat ze zei was ‘Ik denk dat de soep wat meer zout nodig heeft’…Toen heb ik echt al mijn spullen gepakt en ben voorgoed uit Detroit vertrokken. Terug in New York realiseerde ik me dat er thuis eigenlijk nooit naar me geluisterd was. Niet als ik wilde praten en ook niet als ik wilde zingen. Het werd tijd voor een radicale verandering in mijn leven”.

Holly Miranda
Foto: Holly Miranda en album - © Sebastian Mlynarski

Holly Miranda ging zich full time bezig houden met muziek. Ze merkte dat er zeker belangstelling was voor haar folky indiesongs. De vergelijkingen met Feist en Cat Power waren vanaf het begin al niet van de lucht. In 2001 kwam er een eerste album uit onder de titel High Above The City, wat alleen te koop was tijdens optredens in en rond Detroit. In de periode daarvóór had ze al op het punt gestaan om een platencontract te ondertekenen. “Dat was toen ik zeventien was. Ik had er toen alles voor over om bij een platenmaatschappij onder contract te komen. ‘Als dat eenmaal gelukt is dan gaan vast alle deuren voor me open’ dacht ik. Dat idee veranderde echter radicaal toen ik erachter kwam hoe het daar allemaal werkte. Niemand snapte wat mijn muziek echt inhield en ze wilden overal de controle over houden. Ik trok me op het laatste moment terug en besloot de touwtjes in eigen handen te nemen. ‘Fuck the music business, ik kan het net zo goed zelf’ en zo heb ik mijn eerste muziek zelf geproduceerd met mijn eigen equipment”.


Voordat Holly Miranda met haar laatste soloplaat The Magician’s Private Library kwam zat ze eerst nog in de rockgroep The Jealous Girlfriends. “Nog steeds, maar alleen wanneer ik mijn solowerk weer even zat ben. Ik vind het ook een leuke afwisseling die ik zeker nodig heb in mijn leven. In de TJG ben ik de lead-zangeres en de gitarist en de muziek is veel rockier dan de muziek die ik zelf maak”. Nu concentreert Holly Miranda zich op haar nieuwe album en de optredens die daaruit voortvloeien. Waar staat de albumtitel eigenlijk voor? “The Magician’s Private Library heb ik van mijn schizofrene oom, de jongste broer van mijn vader. Ik heb het altijd heel erg goed met hem kunnen vinden. Op een dag liet ik hem Dark Side of the Moon van Pink Floyd horen, waar hij erg van onder de indruk was en vooral dat stukje dat je iemand hardop hoort lachen met een hoop geroezemoes op de achtergrond trok zijn aandacht. Mijn oom maakte er zijn eigen interpretatie van: ‘It sounds like a magician’s private library’. Ik vond dat ook meteen een prachtige titel voor een album.

De bedoeling van mijn plaat is om de luisteraar mee te nemen op een intense reis. Het is een album waar thema’s als de liefde (Waves) en dromen centraal staan (Sweet Dreams, Everytime I Go To Sleep en Sleep On Fire). Ik werkte erop samen met producer Dave Sitek, we ontmoetten elkaar vijf jaar geleden in een geluidsstudio in New York. Omdat er meteen een goede klik was besloten we eens samen een album te maken. Ik gaf hem demo’s die ik op mijn slaapkamer gemaakt had. Pas een paar jaar later gingen we echt de studio in voor The Musician’s Private Library. Het klinkt als míjn album met míjn liedjes, maar Dave drukte er wel zijn duidelijke stempel op. Luister maar naar de toegevoegde subtiele baslijnen, de minimale beats, de gitaarsounds en de blazers. Dat geeft echt die extra ‘finishing touch’ aan de plaat”. Holly Miranda verheugt zich erg op haar aankomende Europese tour en vooral op Amsterdam. Ze was vorig jaar oktober al live te zien in de kleine zaal van Paradiso. Dit jaar staat ze op het London Calling Festival (23 en 24 april in Paradiso).

Foto: Holly Miranda
Foto: Holly Miranda - © Sarah Bastin

Website:
www.hollymiranda.com
www.myspace.com/hollymiranda

Laatste reacties

Er zijn geen reacties.

Reageer