Muziek.nl

Voorbeschouwing FabrIQ Den Bosch

Bart Nijman | Achtergrondartikelen | 15 februari 2010

Met cultureel-muzikale festivals in Tilburg (Incubate), Breda (Breda Barst) en Eindhoven (Cross-Linx), kon Den Bosch als grote Brabantse stad niet achterblijven. Althans, zo vonden Bas Flesseman van Belmont Bookings en Ivo Cooijmans, programmeur Poppodium W2. Het resultaat is het eendaagse festival FabrIQ, dat plaats zal vinden op zondag 7 maart. Verspreid over vier podia in de stad (Verkadefabriek grote en kleine zaal, W2 en Plein 79) zullen 12 bands optreden, waaronder The Tallest Man On Earth, Tiny Vipers, Thus: Owls en Megafaun. Daarnaast is er nog een geheim programma in de DMT-loods, waar een kunstenaarscollectief zich ophoudt.

Fabriq festival 2010

De insteek van het Bossche festival zit verwerkt in de naam. Het IQ in FabrIQ staat namelijk voor ‘Intrusive Quality’ – indringende kwaliteit. FabrIQ zet in op intense muziek die nog niet bij een groot publiek is doorgedrongen, maar die wel hoogwaardig genoemd mag worden. Dat is met de huidige line-up wel gelukt. Een vastomlijnd kader is er niet, maar het zijn allemaal artiesten met een eigen geluid en dito performance die gemiddeld gezien wel als ‘alternatief’ kunnen worden beschouwd en waarbij er verrassend vaak connecties zijn met andere (wellicht bekendere) acts.

De essentie van het festival is volgens Bas Flesseman dat het kansen biedt. Niet zo zeer aan de bands, maar aan het publiek: “Dit zou zomaar de laatste keer kunnen zijn dat je sommige van deze acts in een intieme setting kunt zien, want een aantal staat op de rand van doorbreken. Maar dit zijn tegelijkertijd ook muzikanten die

je het beste beleeft als je er bovenop kunt zitten, en dat kan wellicht binnenkort niet meer bij sommigen.”


Foto: Tiny Vipers' Jesy Fortino

“Op FabrIQ staan vooral acts die via internet bekendheid verworven hebben, en die door mensen die hongerig zijn naar muziek zijn opgepikt voordat een platenlabel er een genre-stempel op kon drukken. Dat geeft ook meteen bestaansrecht aan festivals als dit, omdat de bezoeker de kans krijgt om het nog klein en intiem mee te maken”, vervolgt Flesseman. “Tegelijkertijd biedt het internet de mogelijkheid voor de muzikanten om een eigen geluid te houden, en dat levert bijzondere acts op.”

---

‘Experimenteel’ lijkt toch een beetje de leidraad voor FabrIQ, dat zegt zich niet op een genre vast te leggen. “Ja, experimenteel zou je een kader kunnen noemen, maar wat we bedoelen is dat we volgend jaar totaal wat anders zouden kunnen doen. FabrIQ kan daarnaast vanwege de vrij basale opzet simpel ergens anders georganiseerd worden. Niet alleen in Nederland, maar ook in Frankrijk of Spanje. Den Bosch is trouwens ook een goede locatie, want het is dichter bij Utrecht en de rest van de Randstad dan veel mensen denken. Je bent er zo.”

Programma
Het programma ziet er als volgt uit (klik op de afbeelding voor het blokkenschema):

Verkadefabiek (Grote Zaal) 
15.20 – 15.50: Awkward i
16.15 – 16.55: Kria Brekkan 
17.50 – 18.30: Thus: Owls 

Verkadefabiek (Kleine Zaal) 
15.00 – 15.40: Bosque Brown 
16.10 – 16.50: Karl Blau 
17.25 – 18.05: Tiny Vipers 

W2 Poppodium 
18.15 – 18.55: Cedarwell 
19.15 – 20.05: The Tallest Man On Earth 
20.25 – 21.15: Megafaun 
De foyer van W2 zal tevens dienst doen als lounge en platenbeurs.

Plein 79 
20.45 – 21.15: Wooden Constructions 
21.45 – 22.25: DD/MM/YYY 
22.50 – 23.20: Stairs to Nowhere

DMT-Loods
Wat er in deze ‘broedplaats voor jonge kunstenaars’ staat te gebeuren qua bijzondere sessies en geheime optredens, is vooralsnog een FabrIQs-geheim. “Men gaat een heel speciaal optreden zien in een bizarre context, en andere bezoekers zullen achteraf jaloers zijn op wat hen is overkomen”, aldus Bas Flesseman. We vingen daarnaast iets op over kidnappingen, met een door de telefoon hoorbaar sluw lachje.

Details
FabrIQ is op zondag 7 maart in Den Bosch. De aanvang is 15:00 uur, het einde kort na elven. Kaarten voor FabrIQ kosten 19 euro zijn verkrijgbaar via W2-Online, bij de Verkadefabriek, Plato in Utrecht, De Spin in Middelburg (!) en alle winkels van Primera. Klik hier voor de routebeschrijving in Google Maps.

---

Omdat de line-up bestaat uit relatief onbekende acts uit verschillende delen van de wereld, plaatsen we hieronder alvast een kort overzichtje van wat je kunt verwachten.

Awkward i (op Youtube)
Awkward i is het geesteskind van liedjesschrijver Djurre de Haan, wellicht beter bekend als de bassist van Alamo Race Track. De Haan is naast die band echter al sinds 2000 bezig met zijn eigen muziek. In september 2009 verscheen zijn eerste eigen album, I Really Should Whisper (Excelsior). De demo’s voor dat album brachten de zanger, die in moderne folkstijl liedjes over liefde, dood, geweten en onzekerheid maakt, al naar EuroSonic, South By Southwest (Texas) en North by Northeast in Toronto. De begeleidingsband van De Haan wisselt tussen leden van onder andere Johan, Alamo Race Track en Kopna Kopna.

Kria Brekkan (op Youtube)
Deze IJslandse zangeres was tot 2006 voorvrouw van Múm. Momenteel woont ze in New York en werkt ze als solo-artieste, of samen met haar man David Portner (beter bekend als Avey Tare, de oprichter van Animal Collective). De klassiek geschoolde multi-instrumentaliste combineert zweverige electronica met dromerige experimenten, aangevuld met een bijna kinderlijk zangstemmetje. “Het kost wat moeite, maar als het lukt om het tot je door te laten dringen, gebeurt er iets speciaals”, aldus Bas Flesseman.

Thus: Owls (op Youtube)
Deze Zweden, versterkt door Simon Angell (gitarist van Patrick Watson) stonden eerder al op EuroSonic en op Le Guess Who? in Utrecht, waar ze indruk maakten. Zangeres Erika Alexandersson wordt vergeleken met Björk qua zang, en eigenlijk kun je haar hele band muzikaal wel vergelijken met de IJslandse zangeres. Het is theater, klassiek en experimenteel, maar vooral progressief.


Foto: Thus:Owls

Bosque Brown (op Youtube)
Deze uit Texas afkomstige zangeres, die luistert naar de naam Mara Lee Miller, heeft zichzelf vernoemd naar een rivier die door haar geboorteplaats Stephenville loopt. Zingt breekbare, persoonlijke liedjes.

Karl Blau (op Youtube)
Deze Amerikaanse singer-songwriter bouwt zijn muziek voornamelijk op experimentele folk, maar mengt daar ook R&B, grunge, hip-hop of wereldmuziek doorheen. Timmert al 16 jaar aan de weg en geeft zijn muziek uit via een abonneeservice die KLAPS heet – Kelp Lunacy Advanced Plagiarism Society. Hij schijnt met een band te komen, om te laten zien hoe je de winter blues van je af kunt schudden.

Tiny Vipers (op Youtube)
Tiny Vipers, da’s meervoud. Maar Jessy Fortino (uit Seattle) is toch echt maar in d’r eentje. Muzikaal sleept ze zich langzaam en indringend voort, zichzelf begeleidend op een akoestische gitaar. Stilte in de zaal is gewenst, voor sombere liedjes met een silver lining. Bas Flesseman: “Je moet er gewoon voor gaan zitten.”

---

Cedarwell (op Youtube)
Poprock, afkomstig uit Wisconsin, aan de oevers van Lake Michigan. Aldaar zijn percussionist Joel Stokdyk (Nederlandse voorouders?) en zanger/gitarist Erik Neave echte local heroes. Langzaamaan hebben ze binnen Amerika hun bekendheid al wat uitgebouwd. De beurt is nu aan Europa. “You will enjoy them”, zegt hun officiële biografie.

The Tallest Man On Earth (op Youtube)
Kristian Matsson is natuurlijk niet écht de langste man op aarde. Wat hij wel is, qua geluid, is de Zweedse Bob Dylan. Diens folky kant, om specifieker te zijn. Matsson klinkt soms bijna gehaast in zijn energieke performance, maar dat voegt alleen maar toe aan de aanstekelijkheid van zijn teksten en muziek. Stond afgelopen zomer ook op Lowlands trouwens.

Megafaun (op Youtube)
Nog meer muziek uit Wisconsin, Amerika. Deze band heette eerst DeYarmond Edison, maar toen Justin Vernon vertrok om als Bon Iver verder te gaan, is de rest doorgegaan onder de nieuwe naam Megafaun. Het geluid: experimtele americana in een psychedelisch jasje. Nog steeds een beetje Bon Iver dus, maar dan wat meer op – of over – het randje van de improvisatie.


Foto: Megafaun - © Derek L. Anderson

Wooden Constructions (op Youtube)
In Plein 79 spelen de Amsterdammers van Wooden Constructions hun no wave/post punk/dansbare disco. Ze omschrijven zichzelf als een per ongeluk-gezelschap, en de naam is ontleend aan de manier waarop de drummer zijn werk doet: houterig, volgens de band.

DD/MM/YYYY (op Youtube)
Veruit de leukste bandnaam qua hoe je hem uit moet spreken, deze Canadezen uit Toronto. Moeilijk in een muzikaal hokje te plaatsen ook. Zoals veel acts op FabrIQ is het experimenteel. Rafelige noise, snelle loopjes, geroepen zang en bovenal lichtelijk nerveus. Opgeteld betekent dat: Kleurrijk. En die naam spreek je trouwens gewoon uit als ‘Day Month Year’.

Stairs to Nowhere (op Youtube)
Utrechts gezelschap dat muzikaal gezien misschien wel één van de meest conventionele acts op het festival is. Live overigens zeer energiek, en buiten hun muziek wist de band aandacht te trekken door in het al ontruimde Vredenburg in Utrecht in te breken om een liedje op te nemen. Later ‘testten ze de beveiliging’ van de in aanbouwde zijnde Rabotorens in Utrecht.