Columnisten
Toer tragiek
Stephen Emmer
U2 is wederom de best verdienende band geweest afgelopen jaar met als goede tweede AC/DC. Niet ontoevallig zijn dit ook mainstayers in het livecircuit. Met optreden wordt anno 2010 het (grote) geld verdiend. Dit geldt voor de eredivisionisten, maar ook voor de mindere, voormalige of gevallen goden.
Neem nou The Beach Boys, deze zomer treden ze op in heel Zuid- Europa, maar wie staan daar dan op het podium? Om te beginnen doen alle drie de broers Wilson niet meer mee, wel neef Mike Love en wat leden van een van de begeleidingsbands van weleer. Is de gemiddelde leeftijd hier babyboomer plus, ietsje jonger is de roadact From The Jam van Bruce Fox en Rick Buckler oftewel tweederde van The Jam minus Paul Weller. Hawkwind toert ook nog steeds in haar zoveelste incarnatie, een contingent aan sixties bands als The Tremeloes en The Fortunes en seventies bands als The Sweet en Mud, eighties bands als Duran Duran en Human League, de lijst gaat maar door en is zelfs sterk groeiende door de afnemende verkoop van cd's.
Vaak met nog slechts één of twee originele leden die 'ondersteund' worden door jonge musici die dit als eerste opstapje zien naar eigen bekendheid. De nummers klinken daardoor vaak sleets en routineus in een merkwaardige combinatie met een dikwijls niet de bandeigen karakteristieke frisheid. Als een modern sausje over een oud gerecht dat te dikwijls is opgediend. Ook visueel is er een hoop veranderd, buiken worden verborgen onder ruimvallende shirts en kaftanachtige broeken daar waar de tourmerchandise nog vaak door de jeugdbeeltenissen van weleer wordt opgesierd…
Het heeft kortom iets tragisch, dat senioren toeren. Vaak door economische motieven ingegeven en nostalgie gedreven. Uitzonderingen bevestigen ook hier uiteraard de regel, vandaar dan ook: keep the music (a-)live!


Laatste reacties