Muziek.nl

The Beatles Remastered

Leo Blokhuis

Alle Beatles-albums zijn opnieuw uitgebracht, het kan je niet ontgaan zijn. Ze klinken beter, echt waar. Maar toch durf ik niet met droge ogen iedereen aansporen direct naar de winkel te hollen. Niet iedereen gaat het verschil even goed horen. Maar als je dat hardop zegt, dan rollen de Beatlesfans over je heen...

De uitzending van De Wereld Draait Door begint bijna. "Leo, heb je nou iets wat je op de nieuwe cd's wel hoort en op de oude niet?", vraagt Matthijs. Nee Matthijs, dat is er niet echt. Hooguit dat je iets een beetje beter hoort. Een kraakje van de stoel van Ringo Starr in het majestueuze slotakkoord van A Day In The Life bijvoorbeeld. "Maar kun je in de studio dan het veel betere geluid van de nieuwe cd's laten horen?" Ik hoop het. Het geluid in de DWDD-studio is niet optimaal. Ik hoop het.

Ik bel nog even snel met Fenno Werkman. Hij is de videoarchivaris waar wij bij de Top 2000 veel materiaal van gebruiken. Bovenal is hij opperbandenbeheerder van obscuur Beatlesmateriaal. McCartney en Starr komen zelf bij hem langs om hun eigen oude filmpjes te bekijken of te lenen. Als Fenno een Beatlesfilmpje niet heeft of niet van het bestaan afweet, dan kun je twijfelen of het uberhaupt bestaat. "Volgens mij staat er geen nieuw beeldmateriaal op de filmpjes bij de cd's", zegt Fenno. Een mooi kleurenfilmpje van She Loves You dan misschien? "Dat moet ingekleurd zijn. Kleuren-tv begon pas in 1965 in Amerika en 1966 in Europa. Alles wat daarvoor kleur is, is ingekleurd. Heel beroemd is de ingekleurde versie van All You Need Is Love. De stoeltjes in de Abbey Road studio zijn in dat clipje blauw, terwijl ze toch echt vuurrood waren." Fenno kan het weten. Hij heeft twee originele Abbey Road stoelen thuis staan.

Fenno zit er een beetje naast. Er zijn bioscoopfilmpjes van The Beatles gemaakt. Voormalig radio 2 collega Ton van Draanen mailt hoe hij likkebaardend in de bioscoop zat en genoot van the Fab Four. Ik was twee jaar oud toen. Maar dat is geen excuus. Huiswerk slecht gedaan, foutje.
De uitzending van De Wereld Draait Door begint. Okee, hier is de oude versie van de Beatles, zegt Matthijs. En nu de nieuwe. Gelach in de studio. Je hoort met de beste wil van de wereld geen verschil. " Leo, jij hoorde een kraakje van Ringo's stoel?" Laten we even luisteren. Het befaamde slotakkoord wordt zo hard mogelijk afgespeeld. Drie mensen kuchen zenuwachtig, twaalf gaan verzitten, ik hoor wel twintig stoelen kraken. Dit werkt niet zo. Nog een muziekfragmentje dan. Eerst de oude, dan de opgepoetste. De geluidsband wordt gestart. Ik zoek met mijn ogen het plafond en vind achter drie lampen een speaker. De opnameleider schuift vijf stoelen naar voren, klaar om de ex Big Brother deelnemers op te zetten. Gelach in de studio. Nee, wij horen geen verschil.

Thuis, voor mijn fijne Genelec speakers geniet ik van de nieuwe Beatles. Het klinkt frisser, directer. Ik hoor Ringo's attack op de bekkens beter, het is geen galmende rammelende worst van hoge ruis meer. De band lijkt wat dichter bij te staan. Mooi. Maar ik durf niet de blinddoektest aan. Een willekeurig liedje opzetten en dan raden of het van de oude of de nieuwe cd's komt. En als je de Beatles graag in de auto draait en fijn meezingt met Something of Help, hou dan vooral lekker de cd's die je hebt. In een tijd waarin veel muziekliefhebbers genoegen nemen met mp3-kwaliteit zullen evenzoveel liefhebbers het verschil amper horen.

Overigens is het wel opvallend dat de niet te overschatten Beatles alleen maar een release krijgen op gewone audio cd's. Neil Young zweert bij betere kwaliteit en bracht zijn Archives met veel overredingskracht uit op Blu-ray. Dat zal voor een volgend Beatlesfeestje zijn, denk ik...