29 juni

interview: Sting

Eerder dit jaar gaf hij al een fantastisch concert in de Heineken Music Hall. Bij die gelegenheid spraken we met hem. Sting komt aanstaande dinsdag terug naar Nederland om met zijn vijfsterrenband in de Ziggo Dome op te treden. 

Even terug naar The Police. In 2003 wilde je niet denken aan een reünie maar nu kun je terugkijken op één van de meest succesvolle tijdelijke herenigingen uit de popmuziek.

‘Dat klopt maar in 2003 had ik een jaar ervoor op mijn trouwfeest weer even met The Police gespeeld. Per toeval met Troggs-zanger Reg Presley, Andy (Summers) en Stewart (Copeland). Ik vond het een dramatische vertoning. Andy begon de riff van Message In A Bottle en Stewart zette de zaak meteen veel te snel in. In overdrive werkelijk! Ik keek hem smerig aan, hij keek smerig naar mij… en gelijk was die spanning terug. Oké, we moesten er zelf keihard om lachen, maar toch: ik wist ineens weer waarom ik ooit met The Police was gestopt. Maar een paar jaar later waren de scherpe kantjes er toch wel vanaf. We hebben in de aanloop naar de reünie eerst een aantal keren gerepeteerd en opeens klonken The Police-songs beter dan ooit tevoren. Meer solide, strakker, open en geïnspireerd. Ik kijk met enorm veel plezier terug op die reünietour. Stewart kan nog altijd een lastpak zijn maar dat ben ik ook. Anderzijds kunnen wij meer lol met elkaar hebben dan wie dan ook.’

Je zei ooit dat je muziek maken als een spelletjesvorm ziet. Wat bedoel je daarmee?

 ‘Muziek is mooi. Het geeft je een goed gevoel en zorgt ervoor dat je verder kunt leven. Maar op het einde van de dag is het natuurlijk wel gewoon een spelletje en zoals ik al eerder tegen je zei, ik hou van het spelletje muziek maken. Ik was binnen The Police altijd het meest fanatiek als het om hitnoteringen ging. Ik wilde gewoon dat onze albums en singles op de eerste plaats van hitlijsten kwamen. Niet alleen in Engeland of Amerika, maar in de hele wereld. Dat fanatisme heb ik nog steeds, al is dat overigens wel minder gericht op cijfers. De laatste drie albums die ik heb gemaakt, waren voor mijn platenmaatschappij commercieel een nachtmerrie. Althans, hoe moet je van de zelfde artiest eerst een plaat met luitmuziek verkopen en daarna eentje met wintersongs en als laatste een orkestplaat. Van opbouw is geen sprake meer. Daar wil ik ook vanaf. De morrus van de muziekwereld maakt mensen moe en oud.’

Toeren werkt ook verslavend. De voorspelbaarheid kan dodelijk zijn maar geeft ook comfort.

 Toeren, interviews doen met journalisten over de hele wereld… ik heb er nog steeds geen moeite mee. Nu zit ik hier met jou terwijl we over een uur het podium op moeten. Eigenlijk ben ik gek dat ik nu een interview geef terwijl ik nog moet eten. Daarnaast ben ik doodmoe. Maar toch vind ik het contact met mensen die om muziek geven important. Ik wil graag hun feedback horen op datgene waar ik mee bezig ben. Eerlijk gezegd heb ik voor dit soort zaken ook alleen maar energie voor als ik op tournee ben. Ik omarm de eenzaamheid van een hotelkamer.’

Hoezo?

‘Toeren is het makkelijkste wat er is. Je stapt in een vliegtuig, je vliegt naar Amsterdam, doet je liedje en roept aan het einde: ‘Goodnight Amsterdam!’ De volgende dag doe je hetzelfde in Berlijn. Alles wordt voor je geregeld en je hoeft je slechts druk te maken over die twee uur dat je ‘s avonds op het podium staat. Alleen op dit moment ben ik er met mijn gedachte niet helemaal bij. De vrouw van mijn zoon Joe (tevens zanger van de band Fiction Plane) loopt op haar laatste benen. Ik word op 60 jarige leeftijd voor het eerste opa. Geweldig toch! Ik ben geen sentimenteel mens maar ik ben er stiekem toch elke minuut van de dag mee bezig.’

Jouw zoon Joe vertelde mij twee jaar terug dat hij niet kon begrijpen hoe zijn vader zo achteloos met zijn wereldfaam kon omgaan. Het lijkt je eigenlijk vanaf je tijd met The Police geen enkele moeite te kosten.

‘Dan ben ik al die tijd een supergoede acteur geweest. Ik heb zeker wel geworsteld met dat gegeven. Ik deed rare dingen, was nukkig, onvoorspelbaar en chagrijnig. Als vroeger iemand opmerkte dat ik mij moest gedragen, werd ik witheet. Ik vergat domweg te genieten van het succes. Dat is wel voorbij. Ik kan er nu bijvoorbeeld van genieten als ik een restaurant binnenstap en hoor wat voor een geroezemoes dat teweeg brengt. Vroeger vond ik zoiets alleen maar irritant. Ik heb namelijk ook een verlegen kant. Gisteren stond ik nog op het podium in Newcastle. Daar ben ik gewoon nog altijd die zoon van de melkboer. Ik overdrijf echt niet. Daar zegt mensen de naam Sting niet zoveel. Beroemd zijn levert overigens ook heel vaak ontnuchterende confrontaties op. Een half jaar terug kwam ik op het vliegtuig van New York een man tegen die tegen mij zei: ‘Ik vind die big band platen die je tegenwoordig maakt fantastisch. Alleen moet je wel weer je haar laten groeien.’ Had hij het over Rod Stewart…’

In 2003 vertelde je mij dat je al aan het stoeien was met klassieke muziek en met luitspel. Veel artiesten roepen dat soort dingen maar doen er uiteindelijk niets mee. Jij maakte echter gewoon een album vol met Middeleeuwse muziek.

‘Ik heb een blind soort van zelfvertrouwen. Ik ben al sinds mijn tienerjaren gek van de composities van John Dowland, een componist uit de vijftiende eeuw. Ik heb er mijn tanden ingezet en in 2005 zag ik mijn kans schoon om met dat project te beginnen. Het hoort bij mijn leven als muziekstudent. Ik heb nooit geaccepteerd – in tegenstelling tot veel van mijn tijdgenoten– dat ik al aan mijn top zit. Ik wil nog steeds een betere componist, een betere muzikant en een betere zanger worden. Tegen beter weten in blijf ik daarom klassieke muziek studeren. Echt, als ik een stuk van Sebastian Bach thuis op de piano speel, dan zal er geen hond zijn die geld wil uitgeven om mij te horen spelen. Ik heb ook al vroeg geleerd dat ik mij altijd moet laten omringen door muzikanten die beter kunnen spelen dan ik. Daarom zit bijvoorbeeld drummer Vinnie Colaiuta bijvoorbeeld in mijn band. Hij is met afstand de meest begaafde drummer ter wereld en zijn muzikaal denken gaat mij boven de pet maar Vinnie daagt mij wel weer uit.’

Sting speelt aanstaande dinsdag 3 juni in de Ziggo Dome in Amsterdam. Er zijn nog kaarten te koop voor dit concert via: www.livenation.nl en www.ziggodome.nl

Laatst aangepast op zaterdag, 30 juni 2012 16:35
Beoordeel dit item
(2 stemmen)
Jean Paul Heck

Hoofdredacteur Muziek.NL
Leeftijd: 47
Favoriete genres/specialiteiten: Classic rock

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

Laatste CD Reviews

  • Leonard Cohen
  • Popular Problems
  • Jessie Ware
  • Tough Love
  • Barbra Streisand
  • Partners
  • Sinéad O'Connor
  • I'm Not Bossy, I'm The Boss
  • Adam Cohen
  • We Go Home
  • Volg ons ook op:

    FacebookTwitter