25 mei

interview: Mumford and Sons

Ze zullen aanstaande maandag de ideale opwarmer voor Bruce Springsteen zijn. De man is zelfs van Mumford and Sons. Net zoals illustere grootheden als James Taylor, Tom Petty en Leonard Cohen. De band verkocht van hun eerste debuut Sigh No More zelfs meer exemplaren dan de laatste albums van deze drie legendes tezamen.  Muziek.NL sprak de heren vooraf hun verschijning op Pinkpop in Nashville.

Zanger Marcus Mumford is samen met banjospeler Winston Marshall duidelijk de gangmaker binnen de band. Het is overigens toch een kwartet vrolijke snuiters. Al zijn ze na Adele de meest succesvolle Engelse muzikale exportact van dit moment, er valt geen spoortje van sterallures te bespeuren. Nadat hun debuutalbum Sigh No More bijna drie miljoen exemplaren in Amerika verkocht, speelden ze al ras in zalen met een capaciteit van ruim tienduizend bezoekers.. ‘We waren al bezig met ons nieuwe album toen de plaat ineens hier in de top 10 knalde. Of ik het succes kan duiden? Amerikanen zijn opgegroeid met folk, country en rock & roll, precies de drie componenten van onze sound. Daarnaast blijken de jongeren hier onze teksten op waarde te kunnen schatten. Vooral de religieuze lading hebben ze hier goed door.’ Dat blijkt wel tijdens het Nashville-concert. Iedereen zingt elk door Marcus Mumford gezongen woordje letterlijk mee. Zelfs de nieuwe liedjes lijken de Amerikaanse fans al te kennen. Mumford: ‘Ze kennen de teksten wellicht beter dan ik. De eerste avond dat wij hier in het Ryman Auditorium stonden was ik zelfs de tekst van The Cave vergeten. De zaal zette toen maar massaal het nummer in.’ De toonaangevende religieuze website Beliefnet.com speelde er een dag later meteen op in en noemde Marcus een verdwaald schaapje. Letterlijk meldde zij op hun site: ‘Hij was een schaapje dat was verdwaald maar de andere schaapjes brachten hem thuis. Zo heeft de apostel Paulus het ooit bedoeld. Je moet elkaar op het rechte pad houden.’

foto: Rebecca Miller

 Het laatste jaar werkte de groep in Londen gestaag aan de opvolger. Het fundament werd hier in Nashville gelegd. ‘We zijn begin vorig jaar met de hele band hier naartoe gegaan om ons terug te trekken in een boerderij buiten de stad. Wij hebben veel muzikale vrienden in Nashville en deze stad ademt zoals jezelf wellicht hebt bemerkt pure liefde voor muziek uit. Binnen een paar weken hadden we dan ook vijf songs geschreven die ook allemaal op het nieuwe album zullen verschijnen.’ Het bleek in meerdere opzichten een vruchtbare periode te zijn. Een paar weken na de Nashville-sessie werd Mumford and Sons genomineerd voor een Grammy. Uiteindelijk ging Arcade Fire met de prijzen naar huis maar het televisieoptreden tijdens de uitreiking grossierde zoveel positieve reacties, dat Sigh No More naar de top drie van de Amerikaanse albumlijst sprong. ‘Opeens vlogen er per week honderdduizend cd’s de deur uit. En dan te bedenken dat onze manager in Amerika in het begin echt met geschreven briefjes heeft geprobeerd om radiomakers enthousiast te maken voor ons debuut.’ Die bewuste Grammy-avond stonden ze ook met hun held Bob Dylan op het podium. Ben Lovett, het muzikaal geweten van de band, schiet in de lach. ‘Wij vonden het  geweldig om met Bob Dylan te spelen maar of dat wederzijds was? Ik ben maar eerlijk. Hij had hij geen enkele interesse in ons.’ Dat de band soms nog moeite heeft met het bijna eclatante succes, bleek wel toen  bassist Ted Dwane vanuit de losse pols iets over het komende album had gezegd. Hij merkte op dat de nieuwe songs naar ‘doomfolk.’ Neigen. Marcus Mumford kijkt bedenkelijk. ‘Ik was daar niet zo blij mee.’. ‘Maar Ted zei het met dat bekende engelengezicht van hem. Het was gewoon een sarcastisch geintje. Wat een dom rund want zoals je weet snappen de Amerikanen helemaal niets van Engels sarcasme. Ik weet nu al dat in het najaar de Amerikanen massaal gaan schrijven dat wij een plaat vol doomcountry hebben gemaakt.’ Even vooruitkijkend naar Pinkpop en de release van het nieuwe werkstuk. Bij het woord ‘Pinkpop’ veert het viertal meteen op. ‘En we staan ook nog op dezelfde dag geprogrammeerd als The Boss. In interview heeft hij aangegeven onze eerste plaat wel te waarderen. Mag ik dit interview gebruiken om openlijk te vragen aan de organisatie van Pinkpop of wij een nummertje met Bruce Springsteen en de E-Street Band mogen meespelen. Wil jij eens een poging wagen?’

Mumford and Sons spelen op maandag 28 mei op Pinkpop.

Meer informatie: www.mumfordandsons.com

 

Laatst aangepast op vrijdag, 25 mei 2012 11:43
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Jean Paul Heck

Hoofdredacteur Muziek.NL
Leeftijd: 47
Favoriete genres/specialiteiten: Classic rock

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

Laatste CD Reviews

  • Otis Gibbs
  • Souvenirs Of A Misspent Youth
  • Bruce Robison & Kelly Willis
  • Our Year
  • Jess Klein
  • Learning Faith
  • Kris Delmhorst
  • Blood Test
  • Loudon Wainwright III
  • Haven't Got The Blues (Yet)
  • Jyoti Verhoeff
  • Riven - Full Moon/Dark Moon
  • Volg ons ook op:

    FacebookTwitter