01 apr

Nadie Reyhani

Recent bracht Nadie Reyhani haar debuutalbum 'Soon' uit. Een plaat vol breekbare popliedjes met folkinvloeden. Zelf omschrijft ze haar nummers als 'klein', maar dan wel op vitale en krachtige muziek gebracht.


 

nadie3

foto's: Martijn van de Griendt

Nadie Reyhani heeft een bijzonder verhaal. Ze is de dochter van de in 1996, veel te vroeg overleden zangeres Nadieh en erfde diens muzikale talent. Toch lag het niet helemaal voor de hand dat Nadie een carriere in de popmuziek zou ambieeren. "Ik herinner me een bijzondere jeugd waar muziek een altijd aanwezige factor was. Muziek weerklonk uit de speakers van de cd- en platenspeler, maar kwam ook via mijn muzikale ouders binnen. Ik hoorde mijn moeder iedere dag zingen. 's Ochtends al zat ze met haar gitaar aan de keukentafel te spelen en later in de studio die ze zelf onder ons huis bouwde. Maar als je met een muzikale moeder opgroeit dan ga je er ook een soort van tegen verzetten. Zoiets van "mijn moeder doet het al als beroep dus waarom zou ik?". Ze zei ook zelf altijd tegen me: "als je maar één ding niet doet: de muziekwereld in gaan". Daarom ben ik ook netjes gaan studeren, Cultuurwetenschappen in Maastricht. Maar die passie voor muziek zit toch in mijn genen. Ik wist dat het er op een gegeven moment toch weer uit zou komen".

En dat was mede dank zij Nadie's grote voorbeeld Sinéad O'Connor. "Ik was acht toen ik haar 'Nothing Compares To You' hoorde. Ze werd mijn muzikale held, ik vond haar zó cool. Later in mijn puberteit probeerde ik net zo rebels als zij te zijn: gescheurde spijkerbroek met van die laarzen en met mijn hoofd half haal. Dat vond ik geweldig. Veel later zag ik haar in de Melkweg. Ze keek niemand aan en sprankelde niet. Dat was voor mij best wel een desillusie. Maar dat was toen, want het album wat ze nu uitbrengt is weer heel erg mooi."

Jaren later staat Nadie zelf op het podium van de Melkweg en nu met haar debuutalbum 'Soon'. Hiervoor bracht ze wel twee EP's uit, in 2005 en 2007. De spanning die ze voorafgaand aan het optreden voelde is vanaf het moment dat ze opgaat geheel verdwenen. Wanneer ze haar eigen remake van 'Windforce 11' - het bekendste nummer van haar moeder - zingt gaat er een rilling door het publiek, waarvan de meesten Nadieh ook kenden. Na afloop van het liedje wordt er ook extra luid geklapt. Nadie brengt er dan ook een geheel eigen versie van. "Ik vond dat ik dit moest doen als een soort eerbetoon aan mijn moeder. Ook omdat het voor mij een heel speciaal liedje is. Mijn moeder schreef het samen met mijn vader met wie ik nog steeds een hechte band heb". Nadie is blij en dankbaar met haar eerste plaat. "Het heeft twee jaar geduurd voor hij helemaal klaar was. Er was geen druk dus ik kon de liedjes in alle rust opnemen. Een groot deel van de nummers zijn in de afgelopen twee jaar ontstaan. Je hoort er een duidelijke invloed van de jaren tachtig in, de muziek waar ik mee opgroeide. Maar aan de andere kant heeft het ook een heel eigen stempel."

nadie2

Mensen zien Nadie vaak als een singer/songwriter. Dat komt omdat ze vaak breekbare liedjes brengt met folkinvloeden. "Dat ben ik ook wel, maar dan wel maar dan wel een singer/songwriter met een speciaal randje. Mijn muziek is breekbaar maar tegelijkertijd krachtig en het swingt ook regelmatig. Ik denk dat het niet onder een noemer te vatten is. Ik wil het liefst gewoon als popmuzikant gezien worden". Teksten zijn in de liedjes van nadie erg belangrijk. Ze laat zichzelf inspireren door de dingen om zich heen en door wat ze zelf voelt en meemaakt. Zo gaat 'These Streets' over het verlangen om je ergens thuis te voelen, 'Dreaming Out Loud' over de liefde en 'Triangle Street' over de straat waar Nadie woont. Ze vond Amsterdam eerst een onpersoonlijke stad maar dank zij haar eigen plek in de Jordaan is ze er nu gelukkig. "Ik schrijf altijd teksten. Soms voor mezelf, soms op de gitaar met de bedoeling om er een liedje van te maken. Schrijven is voor mij altijd een manier geweest om met dingen om te gaan of om ze te verwerken. Dat zal ik altijd blijven doen, net als liedjes maken. Ik kijk ook niet graag al te ver vooruit. Toch hoop ik dat ik hierna ook nog een tweede, derde en misschien zelfs een vierde album mag maken. Als ik me blijvend zou kunnen vestigen als muzikant dan zou dat me heel gelukkig maken."

Laatst aangepast op donderdag, 05 april 2012 16:37
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

Laatste CD Reviews

  • Laura Mvula
  • With Metropole Orkest
  • Sia
  • 1000 Forms Of Fear
  • Morrissey
  • World Peace Is None Of Your Business
  • Otis Gibbs
  • Souvenirs Of A Misspent Youth
  • Bruce Robison & Kelly Willis
  • Our Year
  • Jess Klein
  • Learning Faith
  • Volg ons ook op:

    FacebookTwitter