‘Ik heb nooit gedacht dat ik na mijn jaar rust een compleet ander album moest maken. Ik wilde voor de eerste keer echt de tijd nemen voor nieuwe liedjes. Dat jaar vrijaf heb ik daar voor gebruikt. Mijn manager Mike Batt begreep perfect wat ik wilde. Hoe zou het zijn om met andere componisten te werken? Dat heb ik dan ook naar hartenlust gedaan. Ik heb met zeker 20 tot 30 verschillende schrijvers aan tafel gezeten. Dat was heel inspirerend maar vaak leidde het ook tot niets. Ik wilde ook met mensen werken die iets spiritueels hadden. Met Rick Nowels en Guy Chambers, de mannen die de meeste songs met mij samen schreven, heb ik vooraf echt uren gesproken.’
Ze kijkt nog even terug naar het moment dat ze veelgevraagde Orbit benaderde. ‘Toen ik hem vroeg, wist ik niet dat hij eigenlijk was gestopt met het produceren van artiesten. Hij produceerde het meesterwerk Ray Of Light van Madonna en gaf haar een volledig nieuwe sound. Maar hij deed ook het album 13 van mijn favoriete Engelse band Blur. Daarnaast is hij ook een geweldige mixer die bekende songs van ondermeer Prince (Batman: red), Robbie Williams en U2 onder handen heeft genomen. Hij componeerde twee jaar terug zelfs een suite voor de BBC Philharmonic Orchestra. Ik stuurde hem wat demotapes en hij reageerde meteen vreselijk enthousiast. Hij hield van de liedjes en de melodieën. Het nummer The Flood en I’d Love To Kill You trokken hem het meest aan. Dat vond ik opvallend want juist die twee nummers hadden geen enkele dance-invloed. Het bleek heel gemakkelijk te zijn om met hem te werken. In eerste instantie dacht ik dat hij een soort gekke wetenschapper was maar hij bleek vreselijk vriendelijk en zachtaardig te zijn.’
Met het maken van The House nam ze ook afscheid van haar ontdekker Mike Batt. De legendarische Engelse muzikant die haar eerste drie albums produceerde en ook als songschrijver redelijk dominant aanwezig was. Batt is als Katie’s manager nog altijd een belangrijke spil in haar leven. ‘Ik heb bijna alles van Mike geleerd. Hij zorgde ervoor dat ik kon groeien naar het kaliber artiest dat ik nu ben. Hij heeft pas een verzamelbox uitgebracht met al zijn solo-cd’s die luistert naar de naam Music Cube. Ik luisterde naar een album dat heet Six Days In Berlin. Dat is misschien wel het meest experimentele wat ik ooit heb gehoord. Ik vroeg aan hem of hij acid had gebruikt tijdens het maken. Maar Mike heeft nooit iets gebruikt. Hij is zo scherp, origineel en heeft zoveel durf. Ik niet. Ik fladder echt alle kanten op en vind in eerste instantie bijna alles leuk. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik mij ging focussen. Natuurlijk vond hij het best moeilijk om na drie albums die hij produceerde en waarvoor hij veel songs schreef, mij te laten gaan. Maar hij is ook degene die de samenwerking met andere mensen initieerde. Zonder hem was er geen Katie Melua geweest.’
Zonder hem had ze de flop van The House waarschijnlijk ook niet zo goed verwerkt. ‘Ik waardeer datgene wat ik nu heb bereikt, veel meer dan ervoor. De laatste acht jaar heb ik alleen maar keihard gewerkt. Reizen, interviews geven, cd’s opnemen en televisieoptredens doen. Soms stond ik erbij en keer ernaar. Alsof ik van buiten in een glazen bol naar mezelf keek. Soms klaagde ik over al die dingen. Maar nu geniet ik van al die mensen die een psychische verbinding met mijn muziek hebben. Dat klinkt heel vaag maar het is het mooiste wat een artiest zich kan wensen. Waarom zijn er miljoenen luisteraars geïnteresseerd in dat wat een jonge meid van 25 vindt? Dat blijft toch iets fascinerend.’
Nu kijkt ze vooruit naar haar nieuwe Europese tour. ‘Het is de eerste keer dat ik met graphics werk. Het is echt een hele mooie show en ik ben er vreselijk trots op.’ Overigens weigert Melua de nummers van The House tijdens de tour links te laten liggen. ‘Er staan zoveel mooie liedjes op en daar ga ik er zeker een aantal van spelen.’
Ga hieronder naar de link van Bol.com:
